Co tam Panie w polityce?

W odmętach lewackiego szaleństwa. Armia Zbawienia na cenzurowanym. Lewica zabroniła 85-latkowi zbierać pieniądze

85-letni mężczyzna, który zebrał ponad 100 tysięcy dolarów dla Armii Zbawienia, dostał zakaz dalszego zbierania darowizn. Palce maczają w tym środowiska LGBT, które uważają się za dyskryminowane.

Armia Zbawienia jest na cenzurowanym u lewicy. Miłujący tolerancję i akceptację nie tolerują i nie akceptują słynącej z działalności charytatywnej organizacji. Twierdzą, że jest wroga środowiskom LGBT.

Bohater zbiórki, 85-letni Dick Clarke gromadził środki przez ostatnie 18 lat bez żadnych problemów. Robił to za pośrednictwem fundacji Nordstrom mieszczącej się w Seattle.

W tym roku jednak pojawił się problem. Skrajna lewica nie życzyła sobie, by pieniądze na Armię Zbawienia zbierane były poprzez fundację. Nordstrom pokornie spełniło żądania i Clarkowi uniemożliwiono dalszą zbiórkę. Na wypłatę zgromadzonych w tym roku środków pieniężnych, czyli ponad 100 tys. dolarów, zezwolono, ale 18-letnią współpracę zakończono.
Armia Zbawienia tworzy schroniska dla bezdomnych

Armia Zbawienia to międzynarodowa organizacja dobroczynna zorganizowana w sposób hierarchiczny na podobieństwo organizacji militarnych. Założona została jeszcze w XIX wieku w Wielkiej Brytanii, by „głosić ewangelię Jezusa Chrystusa i zaspokajać ludzkie potrzeby w Jego imieniu”. Dziś działa w ponad 100 krajach na całym świecie, w tym także w Polsce.

W Seattle, gdzie zbiórkę koordynował m.in. Clarke, Armia Zbawienia prowadzi schroniska dla bezdomnych. Organizacja od wielu lat oskarżana jest o homofobię. Jako sztandarowy przykład podaje się wypowiedź rzecznika organizacji George’a Hooda z 2012 roku. Stwierdził on wówczas, że homoseksualizm to grzech z punktu widzenia religijnego, bo związki osób tej samej płci powstają wbrew woli Boga.

W ostatnich tygodniach Armii Zbawienia dodatkowo zarzucono, że w swoich schroniskach uniemożliwia nocowanie osobom ze społeczności LGBTQ+. Jak to zwykle w takich przypadkach bywa, konkretów nie przedstawiono, ale mgliste oskarżenia wystarczyły, by opieka społeczna zapowiedziała szczegółowe kontrole.
Wstrzymane finansowanie

Lewica nagłośniła temat i szantażem zmusiła organizacje pozarządowe, by zaprzestały uczestniczenia w finansowaniu Armii Zbawienia. Ugięła się choćby wspomniana fundacja Nordstrom, czy znana w USA sieć restauracji Chick-fil-A. Ta druga ogłosiła, że zmienia swoją filantropijną strukturę i pieniędzy dla Armii Zbawienia nie będzie.

Amerykańscy lewacy zaatakowali nawet Pete’a Buttigiega, burmistrza South Bendu w stanie Indiana i kandydata Partii Demokratycznej w prawyborach prezydenckich. Buttigieg jest zadeklarowanym chrześcijaninem, ale również gejem, będącym w związku partnerskim z innym mężczyzną.

Po kolejnych oskarżeniach o homofobię Armii Zbawienia, do sieci wyciekły zdjęcia z Buttigiegem. Ten przez kilka lat – i to po swoim coming oucie – był wolontariuszem Armii Zbawienia. Uczestniczył m.in. w tradycyjnej zbiórce pieniędzy na ulicach miasta. Lewacy nie rozumieją, jak homoseksualny kandydat na prezydenta mógł być związany z tą organizacją.

Armia Zbawiciela odrzuca wszelkie oskarżenia o homofobię. Przedstawia konkretne dane, w których udowadnia, że swoją pomoc niesie również homoseksualistom. Wśród przykładów podaje m.in, że w Las Vegas prowadzi hostel wyłącznie dla osób zmiennopłciowych, a w Baltimore we współpracy z urzędnikami miejskimi przeciwdziała handlowi ludźmi, a konkretnie „sprzedaży” homoseksualistów do agencji towarzyskich. W całych Stanach Zjednoczonych z pomocy Armii Zbawienia co roku korzysta 23 miliony osób.

Te i wiele innych przykładów dla lewaków nie są jednak wystarczające. Przypiętej łatki homofobów odpiąć nie sposób, wściekłe ataki medialne postępują, a niektóre organizacje dla świętego spokoju postanowiły wycofać się z finansowania – bądź pośredniczenia w nim – Armii Zbawienia. Istniejąca blisko 200 lat organizacja musi przygotować się na nierówną walkę w obronie własnej reputacji.

Źródło: thegatewaypundit.com/vox.com

Pete Buttigieg criticized for volunteering with Salvation Army https://t.co/y5qauV0tRb #LGBTQ #politics pic.twitter.com/M8Sv2hkAGL

— Atheist Revolution (@vjack) December 5, 2019

An 85-year-old man who has raised over $100,000 for the Salvation Army has been banned from collecting donations outside a Seattle Nordstrom.
The ban comes amid outcry from the left that the Salvation Army isn’t pro-LGBT enough.

,,Wyborcza'': Przez zmiany w 500+ pracuje więcej kobiet



500+ na pierwsze dziecko może zwiększyć aktywność zawodową kobiet - przekonuje "Gazeta Wyborcza". Według dziennika rozszerzenie programu 500+ dokonane przez PiS w 2019 roku nie spowoduje bynajmniej odejścia kobiet z rynku pracy; wprost przeciwnie, "Wyborcza" twierdzi, iż świadczenie raczej zachęci panie do powrotu do aktywności zawodowej.

Gazeta Michnika pisze o tym na podstawie raportu Centrum Analiz Ekonomicznych. "Od kiedy 500+ obejmuje wszystkie dzieci, kobiety nie stają już przed wyborem: niska płaca i świadczenie tylko na jedno dziecko czy złożenie wypowiedzenia i 500+ na dwójkę dzieci. Tymczasem w przypadku najmniej zarabiających różnica pomiędzy wynagrodzeniem a sumą świadczeń potrafiła być naprawdę niewielka. Od lipca tego roku kobiety pobierają 500+ na dwójkę dzieci bez żadnych warunków, mogą więc - bez strachu o utratę świadczenia - wrócić do pracy np. na część etatu, poprawiając finansową sytuację rodziny i jednocześnie niczego nie tracąc" - wskazuje "Wyborcza". Jak mówi cytowany przez "GW" Michał Myck z Centrum Analiz Ekonomicznych, dzięki 500+ niektóre rodziny mogą ponadto być teraz zdolne do powiązania pracy kobiety z pokryciem kosztów opieki nad dzieckiem, stąd rozszerzenie 500+ może przynieść nawet "dodatni" efekt, gdy idzie o ilość kobiet na rynku pracy.

Ponadto, podaje "Wyborcza" w oparciu o raport, na rozszerzeniu 500+ korzystają przede wszystkim rodziny o średich i wysokich dochodach. "Jednak tylko 14,3 proc. z całkowitego kosztu programu trafia do gospodarstw z "dolnych" 20 proc. - a więc 20 proc. gospodarstw domowych o najniższych dochodach. Dla porównania, do 20 proc. gospodarstw o najwyższych dochodach płynie aż 23,56 proc. z tej kwoty - to blisko jedna czwarta" - czytamy w dzienniku.

Część internautów dziwi się, że "Wyborcza" opublikowała artykuł takiej treści.

"500 plus na pierwsze dziecko może zwiększyć aktywność zawodową kobiet, a nie spowodować, że kobiety odejdą z rynku pracy - ocenia piątkowa "Gazeta Wyborcza" Piekło zamarzło...

Myślę, że polskim problemem wcale nie jest ekologizm, tylko biskupizm – fakt, że biskupi im głupsi, im bardziej nieoczytani i ciemni, tym głośniej krzyczą o rzeczach, na których kompletnie się nie znają. Tym samym potwierdza się po raz kolejny, że wiedza, kiedy siedzieć cicho i nie oblekać swojej żenującej nieświadomości lub braku rozumu w słowa, jest jedną z cenniejszych ludzkich umiejętności.

Nie, nie będę polemizować z abp Jędraszewskim, bo jest to człowiek z gatunku tych, którzy nie zasługują na moją polemikę. Już Platon mówił, że żeby mogła mieć miejsce rozsądna dyskusja, musi być spełnionych kilka warunków, bez których zaczynanie wymiany zdań po prostu nie ma sensu.

Ludzie którzy rozmawiają muszą mieć podobne wykształcenie i poziom oczytania, ogólnej wiedzy o świecie, otwartości na argumenty, zbliżone moce intelektualne – bo to przekłada się na umiejętność analizy i abstrakcyjnego myślenia, oraz podobny poziom kultury osobistej i kultury dyskusji – bo w sposób oczywisty nie ma sensu gra w szachy z gołębiem, który poprzewraca pionki, narobi na szachownicę i odleci, w przekonaniu, że wygrał partię. I już te, jakże podstawowe wymogi eliminują z debaty publicznej większość hierarchów biorących w niej udział. Z arcybiskupami Jędraszewskim czy Michalikiem na czele.

Warto jednak odnotować socjologiczne zjawisko, jakim jest postępująca głupota i prymitywizm wielu wypowiadających się publicznie, w imieniu Kościoła katolickiego biskupów, którzy ośmieszają się publicznie i ośmieszają instytucję, którą reprezentują opowiadając bzdury, które nie bronią się nawet w świetle porządnego (czyli nie pisanego przez ekspertów polskiego MEN), podręcznika do klasy pierwszej szkoły podstawowej.

Ekologia jest zagrożeniem? Serio? W świetle dowodów naukowych i badań naprawdę nie wstydzi się tego mówić 70-letni facet? Co z panem nie tak, biskupie Jędraszewski? Co i w którym momencie poszło aż tak dramatycznie źle, że nie wstydzi się pan opowiadać rzeczy skrajnie kompromitujących każdego dorosłego człowieka, o przeciętnym choćby IQ?
W erze telewizji i internetu nawet wtórny analfabetyzm nie usprawiedliwia plecenia takich dub smalonych.

Zjawisko biskupizmu nie obejmuje jednak rzecz jasna wyłącznie durnych wypowiedzi biskupów, niepokoi raczej fakt milczenia Kościoła wobec takich wypowiedzi. To milczenie może oznaczać, że jest przyzwolenie Kościoła na to, by wypuszczać pojedynczych biskupów jak bulteriery, których zadaniem jest celowo rozsierdzać opinię publiczną i odwracać jej uwagę od naprawdę istotnych rzeczy, jak kolejna część filmu braci Sekielskich o tym, jak Kościół krył systemowo i świadomie pedofilię swoich kapłanów i pomagał pedofilom uniknąć kary. Lub poczynań PiS, które wyprowadza nas właśnie z UE niszcząc resztki niezależnego sądownictwa.

Dlatego nie zaszczycę Jędraszewskiego i ekologizmu ani słowem. Proponuję natomiast porozmawiać poważnie o kondycji umysłowej polskich biskupów i ich zwierzchników i o świadomej polityce Kościoła, która nie służy już niczemu poza kryciem przestępstw księży, obrzydliwych i niewyobrażalnych i robieniu kasy przy pomocy partii politycznej, której kościół służy. O korupcji, której dopuszcza się Kościół, przehandlowując wartości, którym przyrzekał służyć w zamian za władzę i pieniądze. Zamiast o ekologizmie, porozmawiajmy o biskupizmie. Wnioski z pewnością będą bardzo pouczające.
Myślę, że polskim problemem wcale nie jest ekologizm, tylko biskupizm – fakt, że biskupi im głupsi, im bardziej nieoczytani i ciemni, tym głośniej krzyczą o rzeczach, na których kompletnie się nie znają. Tym samym potwierdza się po raz kolejny, że wiedza, kiedy siedzieć cicho i nie o...
https://natemat.pl/294893,biskupizm-nie-ekologizm...

Ekologistom nie po drodze z Ewangelią. Zobacz dlaczego abp Jędraszewski ma rację!


Ideologia radykalnego ekologizmu znajduje się na antypodach chrześcijaństwa. Stanowi bowiem zestaw poglądów skrajnie pesymistycznych, antyludzkich i przedkładających Ziemię nad Boga. Dlatego też można określić ją mianem ekoreligii. Poniżej publikujemy 10 argumentów pokazujących jej sprzeczność z chrześcijaństwem.


Po pierwsze. Ekoreligia postuluje utopijną rewolucję społeczną, porównywalną do komunizmu. Wszak w „Programie Ekologii Głębokiej” Arne Naessa i George’a Sessionsa z 1984 roku czytamy, że „rozwój ludzkiego życia pozostaje zgodny z substancjalnym obniżeniem ludzkiej populacji. Rozwój nieludzkiej populacji wymaga takiego obniżenia. Polityka musi zostać zmieniona. Zmiany te obejmą podstawowe struktury ekonomiczne, technologiczne i ideologiczne. Rezultat będzie głęboko odmienny od obecnego” [pracownia.org.pl].


Po drugie. Ekoreligia jawi się jako pogląd pokrewny panteizmowi – twierdzeniu, że wszystko stanowi część Bóstwa. Pozostaje to w radykalnej sprzeczności z chrześcijańskim przekonaniem o transcendencji Stwórcy – Jego odrębności wobec świata.


Po trzecie. Zwolennicy ekoreligii nie doceniają tkwiących w człowieku twórczych zdolności i wyolbrzymiają jego potencjał do czynienia zła. Tymczasem, zgodnie z wizją chrześcijańską, natura ludzka uległa wprawdzie skażeniu grzechem pierworodnym, jednak ten nie zniszczył jej całkowicie. Człowiek – istota stworzona na obraz Pana Boga – potrafi tworzyć nowe rozwiązania gospodarcze i technologiczne pozwalające na pokonanie skutków ocieplenia klimatu. Dlatego wzrost liczby ludności to błogosławieństwo, a nie przekleństwo.


Po czwarte. Ekoreligia prowadzi do cierpień ludzkich. Wszak ekologista Paul Ehrlich mówił o zagrożeniu bombą P, czyli bombą populacyjną. Mawiał on, że Ziemia ma raka, a tym rakiem jest człowiek. Kto liczy się z potrzebami raka? Kto liczy się z prawami nowotworu? Kto liczy się z życiem nienarodzonego dziecka?


Po piąte. Ekoreligia przestawia alternatywne wobec chrześcijańskiego rozumienie grzechu – którym w owej ekoreligii staje się jedzenie mięsa, latanie samolotem czy płodzenie dzieci. W efekcie Dekalog schodzi na dalszy plan. Co więcej, to co zgodnie z prawem naturalnym i chrześcijaństwem stanowi grzech, w świetle radykalnego ekologizmu wydaje się uzasadnione, a nawet wskazane. Przykładami są aborcja bądź antykoncepcja.


Po szóste. Ekoreligia to światopogląd ze swej istoty ponury. Stawia nas przed alternatywą: środowiskowa katastrofa albo radykalne ograniczenie populacji. Radykalny ekologizm kłóci z chrześcijańskim światopoglądem, uznającym nie tylko świat, ale i człowieka za dobro. „A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” – czytamy w Księdze Rodzaju. [Rdz 1,31]. Co więcej, Ewangelia to dobra nowina.


Po siódme. Ekoreligia, podobnie jak komunizm, atakuje własność prywatną. Ogranicza, zakazuje, reguluje ją na wszystkie sposoby. Tymczasem to prywatne posiadanie stanowi fundament cywilizowanego i chrześcijańskiego społeczeństwa.


Po ósme. Trudno też sobie wyobrazić dążenia do radykalnego ograniczenia populacji bez ingerencji w tradycyjną rodzinę, powołującą na świat nowe istnienia. Odgórnie forsowana edukacja seksualna czy ideologia gender idą w parze z kultem środowiska.


Po dziewiąte. Stosunek zwolenników ekoreligii do środowiska często ociera się o pogaństwo. Nic w tym dziwnego. Wszak kult „matki ziemi” to jedno z najstarszych pogańskich wierzeń.


Po dziesiąte. Ekoreligia sprzeciwia się zasadzie podanej w Księdze Rodzaju „Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; byście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi” [Rdz 1,28].




Marcin Jendrzejczak



Read more: http://www.pch24.pl/ekologistom-nie-po-drodze-z-ew...

Wcześniej mówił o "tęczowej zarazie", teraz krytykuje "ekologizm".Arcybiskup Jędraszewski ma dar głoszenia wyrazistych opinii w ważnych kwestiach. Ale nie bierze poprawki na to, że ta wyrazistość bywa bronią obosieczną.Abp Marek Jędraszewski jest zbyt inteligentny na to, żeby jego komentarze wrzucić do jednego worka z wypowiedziami przypadkowych polityków czy liderów opinii z mediów społecznościowych. One zawsze mają drugie dno i zasługują na refleksje.

Oddzielna sprawa, że zastanawia, czemu tak inteligentna osoba jak abp Jędraszewski próbuje osiągać swoje cele za pomocą komentarzy niebezpiecznie zbliżających się do populizmu. W tym także widać drugie dno.

Wielki Kościół Klimatologów
"Ogłoszenie! Jezus z Nazaretu teraz ustalił jednego ze swoich następców. To Greta Thunberg" – napisała na swoim koncie w mediach społecznościowych jedna z parafii w Szwecji w 2018 r. Szwedzki Kościół formalnie zaprzeczył, że to jego stanowisko, a konto zostało zamknięte. Jednak sam wpis zyskał spory rozgłos.
Nie jedyny. Poruszenie, jakie na świecie wywołują Greta Thunberg i kwestia klimatu, coraz częściej są porównywane do ruchu religijnego.
W Europie ale i w części Ameryki klimatyczna teologia zastąpiła tradycyjne chrześcijaństwo" – to nie opinia Jędraszewskiego, czy prawicowego blogera, tylko Gerarda Bakera, komentatora "Wall Street Journal", który przez pięć lat był naczelnym tego dziennika.

Baker nie ma oporów, żeby pisać o Wielkim Kościele Klimatologów (w dodatku napisał to wielkimi literami). Gdy podobne słowa wypowiada Jędraszewski, natychmiast spada na niego morze pomówień – a wiceprezydent Warszawy Paweł Rabiej każe mu iść z tym do piekła. Reakcja kompletnie abstrahująca od rzeczywistości kościelnej. W dodatku podana językiem, który Rabiejowi splendoru nie przysparza.

]
Arcybiskup Jędraszewski ma dar głoszenia wyrazistych opinii w ważnych kwestiach. Ale nie bierze poprawki na to, że ta wyrazistość bywa bronią obosieczną.

Abp Marek Jędraszewski jest zbyt inteligentny na to, żeby jego komentarze wrzucić do jednego worka z wypowiedziami przypadkowych polityków czy liderów opinii z mediów społecznościowych. One zawsze mają drugie dno i zasługują na refleksje.

Oddzielna sprawa, że zastanawia, czemu tak inteligentna osoba jak abp Jędraszewski próbuje osiągać swoje cele za pomocą komentarzy niebezpiecznie zbliżających się do populizmu. W tym także widać drugie dno.


Koziński: "Każdy chce coś politycznie ugrać przy okazji ustawy dyscyplinującej sędziów" (Opinia)
! Jezus z Nazaretu teraz ustalił jednego ze swoich następców. To Greta Thunberg" – napisała na swoim koncie w mediach społecznościowych jedna z parafii w Szwecji w 2018 r. Szwedzki Kościół formalnie zaprzeczył, że to jego stanowisko, a konto zostało zamknięte. Jednak sam wpis zyskał spory rozgłos.
Nie jedyny. Poruszenie, jakie na świecie wywołują Greta Thunberg i kwestia klimatu, coraz częściej są porównywane do ruchu religijnego.

Zobacz też: Plan C ws. Mariana Banasia? Rzecznik rządu rozkłada ręce



"W Europie ale i w części Ameryki klimatyczna teologia zastąpiła tradycyjne chrześcijaństwo" – to nie opinia Jędraszewskiego, czy prawicowego blogera, tylko Gerarda Bakera, komentatora "Wall Street Journal", który przez pięć lat był naczelnym tego dziennika.

Baker nie ma oporów, żeby pisać o Wielkim Kościele Klimatologów (w dodatku napisał to wielkimi literami). Gdy podobne słowa wypowiada Jędraszewski, natychmiast spada na niego morze pomówień – a wiceprezydent Warszawy Paweł Rabiej każe mu iść z tym do piekła. Reakcja kompletnie abstrahująca od rzeczywistości kościelnej. W dodatku podana językiem, który Rabiejowi splendoru nie przysparza.



Arcybiskup jest przede wszystkim hierarchą kościelnym, nic więc dziwnego, że protestuje przeciwko atakowi na Kościół, założeniom, na jakich jest on oparty. Dla niego najważniejsze jest przykazanie "Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną". Pamięta o konieczności oddzielenia tego co cesarskie od tego co boskie.
Jednocześnie Jędraszewski jest przenikliwym obserwatorem rzeczywistości. Widać, że wyraźnie rozdziela ochronę przyrody od "ekologizmu" - przez ten drugi termin rozumie działania mające coraz więcej cech ruchu religijnego. I daje temu wyraz. W przypadku hierarchy kościelnego dziwić to nie powinno.



Metoda Jędraszewskiego
O ile w przypadku Jędraszewskiego nie dziwi treść jego wypowiedzi, to (po raz kolejny) zaskakuje jej forma. Bo cytat o "ekologizmie" jest bardzo mocny. Widać było, że arcybiskup chciał, żeby go usłyszano.

Podobnie ostre były jego wypowiedzi o "tęczowej zarazie", czy jego komentarze o sytuacji w Europie, w której katolikom jest odbierane prawo do wyrażania opinii. Trudno więc uznać to za lapsus, przejęzyczenie, raczej konsekwencję w działaniu. Można wręcz zacząć mówić o metodzie Jędraszewskiego.

Ta metoda już sprawiła, że dziś arcybiskup to najlepiej słyszalny, przykuwający najwięcej uwagi hierarcha kościelny w Polsce. Dziś jego słowa analizuje się staranniej niż jakiegokolwiek innego biskupa. Pod tym względem Jędraszewski wykazał się ogromną skutecznością. Ale wyraźnie widać, że nie tylko o to mu chodzi, że cała sprawa ma kolejne dna. A opisana przed chwilą metoda ma dwie pułapki.Jedna dotyczy samego arcybiskupa, który powoli staje się zakładnikiem wyrazistych komentarzy. Jego niewątpliwa inteligencja jest coraz bardziej w cieniu ostrych cytatów. Niedługo nikt nie będzie zwracał uwagi na sens jego słów, wszyscy będą szukali tylko "szokującego" jednozdaniowca. Pod tym względem Jędraszewski podjął bardzo ryzykowną grę z opinią publiczną.

I jeszcze jedna płaszczyzna. Arcybiskup dążąc do wyostrzenia sądu poprzez skrót myślowy, czyni dużo szkód. Owszem, ma rację nazywając "ekologizm" – jako namiastkę religii - niebezpiecznym zjawiskiem. Ale jednocześnie zdaje się nie brać pod uwagę innej kwestii: że w Polsce mało kto odróżnia ekologizm od ekologii.

Nawyku dbania o środowisko Polacy nie mają – jeśli ktoś ma wątpliwości, niech odwiedzi pobliski las i zobaczy, jakie tony śmieci można w nim znaleźć. I to jest poważny problem, który należy szybko rozwiązać. Nie należy go ideologizować, ale trzeba się z nim zmierzyć. Tymczasem arcybiskup mówiąc bez niuansowania, bez owijania w bawełnę de facto rozgrzesza wiele osób, które uważają, że dalej można śmieci do lasu wyrzucać - uważają to formę walki z "ekologizmem". To jest główna pułapka metody Jędraszewskiego. W tym przypadku dążenie do wyrazistości może przynieść więcej szkód niż pożytku. https://opinie.wp.pl/kozinski-pulapki-metody-jedras...