Ubogacenie Europy

Unia Europejska finansuje edukację do dżihadu

Dwudziestego lipca dziesiątki tysięcy palestyńskich uczniów na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy świętowało zakończenie egzaminu maturalnego, znanego jako Tawdżihi. Niestety, wielu z tych uczniów raczej nie będzie kontynuować nauki na uczelniach i uniwersytetach. Zamiast tego oczekuje się, że dołączą do jednej z wielu palestyńskich organizacji terrorystycznych, które dążą do unicestwienia Izraela.

Dzieje się tak, ponieważ palestyńskie dzieci w wieku szkolnym są od najmłodszych lat narażone na program nauczania, który podżega do przemocy, gloryfikuje dżihad (świętą wojnę) i promuje „męczeństwo”.

Podczas gdy wspierane przez Iran grupy terrorystyczne Hamas i Palestyński Islamski Dżihad w Strefie Gazy wykorzystują letnie obozy do szkolenia dzieci, jak zostać bojownikami i mordować Żydów, Autonomia Palestyńska, poprzez swój system edukacji, skutecznie robi to samo. Zatruwa ich serca i umysły podżegającymi materiałami w podręcznikach szkolnych.

Nawet Parlament Europejski potępił Autonomię Palestyńską za „nienawistną” treść jej podręczników. Unia Europejska przez ostatnie dwa i pół roku wstrzymywała pomoc Autonomii Palestyńskiej, jednocześnie domagając się reform politycznych i usunięcia treści podżegających do przemocy z podręczników. Rezolucja przyjęta w tym roku przez PE posunęła się nawet do bezpośredniego powiązania treści podręczników z terroryzmem palestyńskim, w szczególności z atakami dokonywanymi przez młodzież. W rezolucji uznano również, że w podręcznikach jest antysemityzm i zażądano jego usunięcia.

Rezolucja stwierdza: „[UE] ubolewa nad problematycznymi i nienawistnymi materiałami w palestyńskich podręcznikach szkolnych i kartach szkolnych, których wciąż nie usunięto; podkreśla, że edukacja i dostęp uczniów do pokojowych i bezstronnych podręczników są niezbędne, zwłaszcza w kontekście rosnącego udziału nastolatków w atakach terrorystycznych.”

Jednak Autonomia Palestyńska nie usunęła z podręczników materiałów, które promują przemoc i nienawiść do Żydów.

Niemniej, mimo wielokrotnych rozmów ze strony Unii Europejskiej o potrzebie zmiany palestyńskich podręczników, najwyraźniej wznawia ona bezwarunkową pomoc finansową dla Autonomii Palestyńskiej. Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen zapowiedziała w zeszłym roku podczas wizyty w Ramallah, de facto stolicy Palestyńczyków, że unijne fundusze zostaną „szybko” wznowione. Ten nagły wybuch hojności rodzi pytania o powagę UE, gdy mówi o potrzebie usunięcia „nienawistnych materiałów” z podręczników.

Oświadczenie przewodniczącej KE pokazuje, że Europejczyków szczerze nie obchodzi, czy Autonomia Palestyńska nadal podżega do przemocy i propaguje nienawiść do Żydów w swoich szkołach. W rzeczywistości, wznawiając bezwarunkową pomoc finansową dla Palestyńczyków, Unia sygnalizuje, że aprobuje nienawistne treści w podręcznikach i faktycznie zachęca Palestyńczyków do kontynuowania dżihadu przeciwko Izraelowi i Żydom.

Przegląd ostatnich testów maturalnych Tawdżihi przeprowadzony przez Instytut Monitorowania Pokoju i Tolerancji Kulturowej w Edukacji Szkolnej (IMPACT-se) pokazuje, że palestyńscy uczniowie byli egzaminowani z rozdziałów i fragmentów podręczników, które gloryfikują użycie przemocy dla „wyzwolenia Palestyny”. Termin ten odnosi się do całego terytorium między rzeką Jordan a Morzem Śródziemnym i obejmuje cały Izrael. Przegląd wykazał również, że testy zawierają jawne motywy nienawiści, podżegania i przemocy.

Na przykład pytania na egzaminie z języka arabskiego obejmują wiersz, który wychwala jerozolimskich „rycerzy”, którzy „idą na śmierć z uśmiechem na ustach”, oraz znaczenie przygotowania się do brutalnego dżihadu przeciwko Izraelowi. Uczniowie otrzymują pytania o fragmenty z podręcznika edukacji islamskiej, które wychwalają morderstwo, przemoc i śmierć. W jednym z pytań uczniowie mają wyjaśnić, że dżihad jest „szczytem islamu”; inne pytanie dotyczy wyjaśnienia, dlaczego męczeństwo jest wielkim zaszczytem. Egzamin z edukacji islamskiej podkreśla znaczenie dżihadu jako „jednej z bram prowadzących do męczeństwa”.

Palestyńscy uczniowie muszą również znać materiał, który zaprzecza żydowskiej historii w Jerozolimie, wyraża nieuznawanie Izraela i jego prawa do istnienia, oraz fragment, który mówi o żydowskiej historii w Jerozolimie jako „bezpodstawnych twierdzeniach”, „bajkach” i „mitach”. Inny egzamin zawiera mapę, na której pominięto Izrael, zamiast tego widnieje na nim napis „Palestyna”. W dwóch przypadkach uczniowie są egzaminowani z rozdziałów w podręcznikach, które porównują Żydów do krzyżowców, co sugeruje, że Żydzi są obcymi najeźdźcami, którzy ostatecznie zostaną pokonani. Na egzaminie z geografii palestyńscy uczniowie są egzaminowani z rozdziału podręcznika, który uczy o próbie podjętej przez dwóch Żydów w celu wywołania wewnętrznego konfliktu w społeczności islamskiej na początku jej istnienia – najwyraźniej w celu ustanowienia negatywnego postrzegania Żydów.

Pytanie na egzaminie z historii wymaga od uczniów wyjaśnienia, w jaki sposób „Stany Zjednoczone wykorzystały [ataki terrorystyczne] z 11 września” jako pretekst. Uczy się, że Stany Zjednoczone wykorzystały ataki z 11 września do „interweniowania w krajach świata w celu szerzenia swoich rządów i hegemonii na świecie”. Uczniowie są również poinstruowani, aby „utworzyć fikcyjny sąd dla osądzenia USA za ich zbrodnie w Iraku”.

Jednym z głównych powodów, dla których nie ma pokoju między Izraelem a Palestyńczykami, jest to, że palestyńscy przywódcy nigdy nie przygotowali swojego narodu do pokoju i kompromisu. W podręcznikach szkolnych nie ma słowa „pokój”; zamiast tego palestyńskie dzieci są nieustannie uczone, że powinny przygotowywać się do dżihadu przeciwko Izraelowi, pomimo faktu, że jest on jedynym wolnym i demokratycznym krajem na Bliskim Wschodzie.

Krew palestyńskich dzieci, które zostaną zabite w tym dżihadzie, będzie na rękach nie tylko przywódców Autonomii Palestyńskiej, Hamasu i Palestyńskiego Islamskiego Dżihadu; będzie to również w dużym stopniu plamić ręce tych Europejczyków, którzy nadal zasypują AP setkami milionów euro, nie domagając się zakończenia jej programu „płaca za zabijanie”, który zachęca do morderstw i nagradza je. Nieustanne podżeganie do przemocy przez AP i szalona nietolerancja religijna – wszystko to nadal zalewa palestyńskie uniwersytety i szkoły.

Bassam Tawil

Muzułmański badacz i publicysta mieszkający na Bliskim Wschodzie.

Źródło: listyznaszegosadu.pl
https://euroislam.pl/unia-europejska-finansuje-eduk...

Francja: próba diagnozy

Montargis, 15 000 mieszkańców, 108 mil na południe od Paryża, odmówiło obchodzenia Święta Narodowego Francji, Dnia Bastylii – żadnych fajerwerków, żadnych ulicznych imprez.

Zamiast tego odbędzie się krótka ceremonia podziękowania policji i straży pożarnej, które dwa tygodnie wcześniej uratowały miasto przed zamieszkami, podsycanymi głównie przez muzułmańskich imigrantów.

„Trzystu zbirów, którzy pojawili się znikąd, wtargnęło do centrum miasta. Spalili doszczętnie kilka domów” – powiedział burmistrz Benoît Digeon. „Mieszkańcy musieli zostać ewakuowani do bezpieczniejszych obszarów”.

W normalnych warunkach Montargis można by określić jako turystyczną „Wenecję śródlądową”, zarówno ze względu na historyczną architekturę, jak i liczne mosty na rzece Loing, kanale Briare i kilku mniejszych strumykach. Przyciąga wielu chińskich gości, ponieważ na początku lat dwudziestych Deng Xiaoping, który rządził Chinami w latach 1978-1989, z przerwami pracował w lokalnej fabryce obuwia.

Dziś przychodzi na myśl inne porównanie: Oradour-sur-Glane, męczeńska wioska w południowo-zachodniej Francji, która została bezlitośnie zniszczona przez niemiecką dywizję SS w 1944 roku i nigdy nie została odbudowana. „Patrzymy na poczerniałe ściany w samym sercu naszego miasta i nie rozumiemy” – powiedzieli prasie niektórzy mieszkańcy. „Co tu się dzieje? Czy to wojna?”

Szef francuskiej Dyrekcji Generalnej ds. Bezpieczeństwa Zewnętrznego w latach 2002-2008, a następnie wysłannik do Izraela i Węgier, Pierre Brochand, uważa, że rzeczywiście „życie narodu jest zagrożone”. Pewnego dnia zwierzył się konserwatywnej gazecie „Le Figaro”: „To punkt zwrotny w naszej historii”. Według Brochanda, obecna muzułmańska społeczność imigrantów z „trzeciego świata” osiągnęła „masę krytyczną”, która uniemożliwia jej asymilację z głównym nurtem Francji, tak jak to było możliwe wcześniej. Wręcz przeciwnie, Francja rozwija się w „separatystyczne kontrwspólnoty”, które ostatecznie mają tendencję do rzucania wyzwania demokratycznemu francuskiemu państwu narodowemu za pomocą niedemokratycznych „alternatywnych suwerenności”.

„To, co eufemistycznie nazywamy „przemocą miejską”, jest w rzeczywistości ciągiem prób sił” – zauważa Brochand. „Cieszymy się, że nie skupiamy się na tym… i wycofujemy się do szczęśliwych uprzywilejowanych enklaw, całkiem podobnych do „Zielonej Strefy” w Bagdadzie.

Francją wstrząsnęła pierwsza fala zamieszek 18 lat temu, w 2005 r., a następnie upiorne ataki terrorystyczne w 2015 i 2016 r. Sygnały zostały źle odczytane, zarówno pod rządami konserwatystów, jak i liberałów. Ogromne budżety — w sumie 45 miliardów dolarów — przeznaczono na „programy renowacji miast”, tak jakby problemem była bieda.

Jak na ironię, bogate obiekty zbudowane w ramach tych działań – od szkół i bibliotek, przez obiekty sportowe i sieci transportowe, po szpitale i komisariaty policji – były głównymi celami zamieszek w 2023 roku.

Z kolei zignorowano kluczową kwestię niekontrolowanej, ogromnej, obcej kulturowo i destrukcyjnej imigracji. Od 2005 roku przyjęto pięć milionów nowych imigrantów. Szacuje się, że co roku w kraju osiedla się kolejne 250 000 nielegalnych imigrantów.

Około 70 procent pochodzi z muzułmańskich krajów Afryki Północnej, Afryki Zachodniej i Bliskiego Wschodu. Ponieważ ich współczynnik dzietności jest znacznie wyższy niż średnia francuska, ich udział w populacji stale rośnie wśród młodszych pokoleń. Na obszarach miejskich od 30 do 50 procent chłopców i dziewcząt poniżej 20 roku życia pochodzi z krajów muzułmańskich.

Wielu muzułmańskich imigrantów jest gotowych zasymilować się ze społeczeństwem francuskim jako przestrzegający prawa i odnoszący sukcesy zawodowe obywatele oraz zinternalizować francuską kulturę. Jeszcze bardziej niezwykłe jest to, że niektórzy z najlepszych obecnie francuskich krytyków radykalnego islamu to muzułmańscy imigranci w pierwszym lub drugim pokoleniu. Jednak obecna niekontrolowana imigracja z pewnością przyniesie korzyści imigrantom separatystycznym, antyfrancuskim lub antyzachodnim, a nie imigrantom patriotycznym, profrancuskim i prozachodnim.

Pytanie brzmi: dlaczego francuskie elity nie są w stanie poradzić sobie z faktami w terenie? Wyjaśnienie „wielkiego biznesu”, zgodnie z którym duże firmy potrzebują imigrantów z trzeciego świata jako taniej siły roboczej, we Francji nie ma sensu. Przynajmniej z dwóch powodów: państwo opiekuńcze jest tak rozległe, że odstrasza imigrantów od płatnych prac; wielkie firmy mają tendencję, bez względu na wszystko, do outsourcingu produkcji i usług do tych właśnie krajów, z których pochodzą imigranci z trzeciego świata.

O wiele bardziej przekonującym wyjaśnieniem jest szerzenie się anomii* i porzucenie tradycyjnych wartości zachodnich, żydowskich i chrześcijańskich wśród rdzennych Francuzów. Chrześcijaństwo jest w złym stanie, ponieważ ponad 30 procent wszystkich francuskich dzieci jest chrzczonych, w porównaniu z około 70 procentami zaledwie pokolenie temu. Rozpadają się rodziny i małżeństwa. Publiczne szkolnictwo podstawowe i średnie upada. Lojalność narodowa i demokratyczna została podważona przez globalne przekazanie suwerenności Unii Europejskiej.

Wielu Francuzów, w tym wielu tych w pierwszym pokoleniu, znajduje się zatem w stanie głębokiego zamętu etycznego i tożsamościowego. Na razie po prostu nie są wyposażeni, aby poradzić sobie z pojawieniem się bardziej asertywnych obcych kultur, nawet w sąsiedztwie. Jeden z najwybitniejszych francuskich kryminologów, Alain Bauer, ostrzega: „Jeśli nie podejmiemy natychmiastowych działań, przychodzą mi do głowy tylko dwa scenariusze na przyszłość. Albo Francja zamieni się w jakiś upadły kraj, jak Haiti, gdzie szaleją prywatne armie walczące ze sobą. Lub zamieni się w autorytarny reżim w stylu chińskim”.

Rzeczywiście, przywrócenie władzy państwowej może być teraz postrzegane we Francji jako pilny priorytet. Najnowsze dostępne sondaże pokazują, że Marine Le Pen i Zjednoczenie Narodowe cieszą się większym zaufaniem pod tym względem niż prezydent Macron czy jakikolwiek inny przywódca, prawicowy czy lewicowy.
* Anomia: poczucie niepewności i bezcelowości w społeczeństwie w wyniku nagłych zmian społecznych i załamania się porządku społecznego.



Michel Gurfinkiel

Założyciel i prezes Instytutu Jeana-Jacquesa Rousseau, stypendysta Middle East Forum.

Źródło: meforum.org (publikacja 12.07)

Middle East Forum to amerykański think-tank założony w 1994 roku przez Daniela Pipesa

Poglądy wyrażane przez autorów publikowanych tekstów niekoniecznie muszą być zgodne ze stanowiskiem redakcji Euroislamu
https://euroislam.pl/francja-proba-diagnozy/

Napór migrantów na granicy nie ustaje! Ponad 110 osób próbowało przedostać się z Białorusi do Polski. Migranci próbują forsować rzeki



112 cudzoziemców próbowało minionej doby przedostać się z Białorusi do Polski – podała Straż Graniczna. Odnotowano też kolejne próby przedostania się przez graniczne rzeki.

Straż Graniczna poinformowała na Twitterze, że migranci, którzy próbowali przekroczyć granicę, na Białoruś „przyjechali z zamiarem złamania przepisów prawa tj. nielegalnie przekroczyć granicę polską”. Podano, że byli to cudzoziemcy z 15 państw m.in. Maroka, Nepalu, Senegalu, Sri Lanki, Jemenu i Indii.
Nie ustają próby przedostania się przez graniczne rzeki. Funkcjonariusze SG w okolicach Michałowa zatrzymali obywatela Senegalu, który przeprawił się przez Istoczankę, a w okolicach Bobrownik - obywatela Maroka, którzy przeprawił się przez Świsłocz.
Od początku roku SG odnotowała ponad 16 tys. prób nielegalnego przejścia przez granicę z Białorusi do Polski. W marcu i kwietniu było po ok. 2,5 tys. takich prób, w maju - ok. 3 tys. W czerwcu odnotowano ich również niespełna 3 tys. W lipcu były 4 tys. takich prób, a w sierpniu - ponad 800.

Jak wyliczył Podlaski Oddział Straży Granicznej, w tym roku na granicy polsko-białoruskiej ujawniono nielegalnych migrantów pochodzących z blisko 50 różnych państw.

Na długości 186 km granicy z Białorusią zbudowana została w 2022 roku stalowa zapora o wysokości 5,5 m, która jest głównym elementem zabezpieczenia tej granicy przed nielegalną migracją. Jej uzupełnieniem jest zapora elektroniczna, czyli system kamer i czujników, który powstał na 206 km tej granicy i w całości jest już użytkowany przez polskie służby graniczne.

W Podlaskiem zamknięte do odwołania są wszystkie drogowe przejścia graniczne z Białorusią. Czynne są jedynie przejścia kolejowe w Kuźnicy i w Siemianówce.
https://wpolityce.pl/spoleczenstwo/657633-ponad-110...

MUREM ZA POLSKIM MUNDUREM

Przegląd wydarzeń – 31.07.23

Zachodnie media przedstawiają ekstremistki, które udały się do Syrii jako zwabione przez mężów, bezwolne, zmanipulowane przez kalifat. Tymczasem kurdyjskie Kobiece Jednostki Obrony (YPJ) pokazują nagrania z telefonów tzw. żon ISIS, zawierające brutalne filmy, gdzie dzieci szkolone są do walki lub egzekucji. Zdaniem YPJ kobiety odgrywały istotną rolę w radykalizacji, a teraz starają się w obozach utrzymać ideologiczną ciągłość Państwa Islamskiego i wychowywać następnych ekstremistów. Chłopcy w obozach są zmuszani do zapładniania wskazanych kobiet, wystawieni na skrajną ideologię i obrazy. ANF News https://anfenglish.com/features/beneath-the-veil-expo...

***

Zamach stanu w Nigrze, do którego doszło w ubiegłym tygodniu, może zagrozić stabilności Sahelu. Obojętnie czy pojawią się informacje, że za przewrotem stoi Rosja, czy nie, sprawy mogą przybrać taki obrót, że Niger, stanowiący obecnie główną bazę walki z powstaniem dżihadystycznym w regionie, może przestać pełnić taką rolę. Po puczu doszło do ataku tłumu na ambasadę Francji, co przypomina scenariusz znany z Mali i Burkina Faso. Wspólnota Gospodarcza Państw Zachodniej Afryki (ECOWAS) zagroziła Nigrowi interwencją wojskową, jeżeli w ciągu tygodnia legalne władze nie zostaną uwolnione. Stany Zjednoczone dyplomatycznie nie nazwały zajść zamachem stanu, bo wiązałoby się to z koniecznością opuszczenia baz wojskowych w Nigrze i wstrzymania pomocy gospodarczej i wojskowej.

***

1800 zamachów terrorystycznych w Zachodniej Afryce w pierwszym półroczu 2023. W zamachach miało zginąć 4 600 osób, mieszkańców 15 krajów zgromadzonych w ECOWAS. W wyniku narastających walk około 6,2 milionów osób jest wewnętrznymi uchodźcami. Liczba osób, które należy wesprzeć żywnością, sięga 30 milionów, a w ciągu miesiąca może urosnąć do 42 milionów. ECOWAS wymieniając przyczyny niestabilności mówi o terroryzmie, zbrojnych powstaniach, zorganizowanej przestępczości, niekonstytucyjnych zmianach rządów, nielegalnych operacjach morskich, kryzysie ekologicznym i fake newsach. AP https://apnews.com/article/west-africa-sahel-terr...

***

Austriacka skrajna prawica maszerowała w Wiedniu przeciwko „Wielkiemu Zastąpieniu”. Celem tego protestu było wzmocnienie tego terminu w taki sposób, żeby został podjęty przez większe partie prawicowe, jak FPO czy AfD, stwierdzili organizatorzy. Ruch domaga się remigracji, czyli zamknięcia granic i wysłania z powrotem nieleganych imigrantów, ale także legalnych, lecz nie będących obywatelami Austrii. EuroNews https://www.euronews.com/2023/07/29/far-right-activists...

W sobotę austriacka prasa informowała o planowanym ataku na szkołę w Buk an der Mur w Styrii. Zamach planowało dwóch nastolatków w wieku 15 i 16 lat. Chcieli zabijać chrześcijan i przywrócić kalifat. Zostali skazani na dwa lata więzienia oraz szkolenie deradykalizacyjne i antyprzemocowe. Lokalni politycy FPÖ i OVP wezwali do zwiększenia kar za ekstremizm. Kronen Zeitung https://www.krone.at/3072594

***

Dania zastanawia się nad możliwością prawnego zakazu palenia Koranu i innych religijnych tekstów w ramach protestów. Podobne prace legislacyjne zapoczątkowano też w Szwecji. Powodem są obawy dotyczące bezpieczeństwa oraz relacji dyplomatycznych z państwami muzułmańskimi. Z jednej strony państwa te chcą ochronić swoje interesy, które takie akcje naruszają, z drugiej jednak muszą to zrobić w ramach konstytucyjnej ochrony wolności wypowiedzi. BBC https://www.bbc.com/news/world-europe-66356350

***

Zamach bombowy w Pakistanie na wiec wyborczy protalibańskiego duchownego przyniósł ponad 50 ofiar śmiertelnych i ponad 200 osób rannych. O zamach na wiec partii Jamiat Ulema Islam podejrzane jest Państwo Islamskie Prowincji Chorasan, ISIS-K. Talibowie, którzy objęli władzę po wycofaniu się Amerykanów w Afganistanie zwalczają ISIS-K. Zamachu dokonano w Bajor, leżącym na Terytoriach Plemiennych Administrowanych Federalnie, przy granicy z Afganistanem. CBS News https://www.cbsnews.com/news/pakistan-bombing-deaths-i...

***

Prawie 400 tysięcy dolarów przez 2 lata przekazano z amerykańskich podatków na dwie fundacje prowadzone przez radykalnego kaznodzieję Abdullaha Faaruuqa. Faaruuq przez lata bronił terrorystki Aafii Siddiqui skazanej na 86 lat więzienia za wielokrotną próbę morderstwa. W jego wypowiedziach można wskazać wzywanie do przemocy, a także częste potępienie Stanów Zjednoczonych. Więcej na Focus on Western Islamism https://islamism.news/featured/u-s-taxpayers-donated...
https://euroislam.pl/przeglad-wydarzen-31-07-23/

Polityka imigracyjna w roli kiełbasy wyborczej

Dziś we wszystkich krajach Unii Europejskiej polityka imigracyjna jest uważana za rozstrzygający element kampanii wyborczych, zaś obserwowany w wielu krajach zwrot w prawo zaczyna skłaniać nawet niektórych ludzi lewicy do zadawania leninowskiego pytania „Co robić?”

Donald Tusk w swoim wystąpieniu na temat polityki imigracyjnej przywołał Francję, gdzie rozmiary zamieszek, których uczestnikami są głównie imigranci (często w drugim pokoleniu) z krajów afrykańskich, ale nie przywołał Danii, gdzie najpierw rząd prawicowy, a od 2019 roku rządy lewicowe próbują naprawić katastrofalne błędy wcześniejszej polityki imigracyjnej.

Jak 1 czerwca 2023r. donosiła gazeta “Le Monde”, Dania, która 72 lata temu pierwsza ratyfikowała konwencję genewską, w sprawie uchodźców, dziś, pod rządami partii socjaldemokratycznej, prowadzi restrykcyjną politykę migracyjną. Gazeta „informuje”: „Aby usprawiedliwić tę kontrowersyjną reorientację lewicy, partia ze swoim symbolem czerwonej róży argumentowała, że wspierając hojną politykę przyjmowania imigrantów, zdradziła klasę robotniczą, która musiała ponieść ciężar niepowodzeń imigracyjnych i integracyjnych, i zagroziła państwu opiekuńczemu.”

„Le Figaro” stwierdza, że duńska polityka imigracyjna byłaby niewyobrażalna we Francji. Podobne głosy słyszymy w Szwecji, ale tu są wygłaszane przez ludzi lewicy z coraz mniejszą pewnością, ponieważ nie daje się już dłużej twierdzić, że żadnego problemu nie ma.

Sprawująca od 2019 roku urząd premiera, duńska socjaldemokratka Mette Frederiksen mówiła w 2020 roku: “Co piąty młody człowiek urodzony w 1997 roku, który nie pochodził z zachodnioeuropejskiego świata, złamał prawo przed ukończeniem 21. roku życia. To nie znaczy, że każdy. Jest jednak zbyt wielu młodych ludzi, którzy innych pozbawiają wolności, kradną dzieciom przyszłość, grożą personelowi więzień i tworzą wszystkim atmosferę zagrożenia.”

Na czym właściwie polega ta duńska polityka imigracyjna? W 2019 roku parlament w Kopenhadze przyjął nowe zasady zmierzające do zniechęcania potencjalnych migrantów do wyboru Danii. Od imigrantów nie oczekuje się już integracji, ale powrotu do kraju pochodzenia. Jakie są efekty tej polityki?
W 2022 r. przyjęto 94 tys. migrantów (nie licząc blisko 33 tys. Ukraińców), w porównaniu z 38 tys. w 2001 r. Jednak liczba wydanych zezwoleń na stały pobyt spadła z 6200 w 2001 r. do 1400 w 2022 r., po osiągnięciu szczytowego poziomu 20 tys. w 2015 r. Jakie strategie stosują Duńczycy? Kilka lat temu zaniepokojenie wzbudziły duńskie plany likwidacji imigranckich gett i utrudnienia tworzenia nowych zwartych skupisk.

Władze duńskie starają się, żeby wnioski o azyl rozpatrywane były poza Danią. Kiedy imigrant już na terenie Danii ubiega się o azyl polityczny, bardzo starannie bada się czy dana osoba faktycznie zagrożona jest w swoim kraju prześladowaniami i śmiercią. Kiedy imigrant pojawia się na granicy z zasobami finansowymi i kosztownościami, są one rekwirowane na koszt utrzymania w Danii w okresie rozpatrywania wniosku o azyl.

Wychodząc z założenia, że społeczeństwa nie należy oszukiwać, Dania nie ukrywa przed społeczeństwem przestępczości imigrantów. Dane na ten temat są przejrzyste i łatwo dostępne. (Upada częsty argument prawicy, że lewica oszukuje społeczeństwo.)

Imigrantom stawia się wysokie wymagania – szybkiego opanowania języka, poznania historii Danii, zdobycia kwalifikacji i rozpoczęcia pracy zarobkowej.

Pojawił się również kontrowersyjny projekt wysyłania migrantów do krajów afrykańskich na czas rozpatrywania ich wniosków o azyl. (Podobny projekt mają teraz również Brytyjczycy, ale brytyjskie sądy sprzeciwiają się jego wdrożeniu w życie).

Jest więcej elementów tej polityki lewicowego rządu w Danii i nie chodzi o to abyśmy te wzory kopiowali, ale żebyśmy nauczyli się o polityce imigracyjnej dyskutować i żebyśmy wreszcie upoważnili polityków do traktowania nas, wyborców jak dorosłych. (Stanowcze żądanie takiego traktowania byłoby zapewne uważane za ekstremizm.)

Donald Tusk mówił podczas jednego ze swoich spotkań wyborczych, że polityka imigracyjna jest trudna. Wypada się z nim zgodzić i zacząć poważnie dyskutować o tych trudnościach. Wielu jednak stanowczo protestuje i trzeba męża stanu, żeby znaleźć sposób na przeciwstawienie się tym dzikim protestom.
https://euroislam.pl/polityka-imigracyjna-w-roli-ki...