Ubogacenie Europy

Polityka imigracyjna w roli kiełbasy wyborczej

Dziś we wszystkich krajach Unii Europejskiej polityka imigracyjna jest uważana za rozstrzygający element kampanii wyborczych, zaś obserwowany w wielu krajach zwrot w prawo zaczyna skłaniać nawet niektórych ludzi lewicy do zadawania leninowskiego pytania „Co robić?”

Donald Tusk w swoim wystąpieniu na temat polityki imigracyjnej przywołał Francję, gdzie rozmiary zamieszek, których uczestnikami są głównie imigranci (często w drugim pokoleniu) z krajów afrykańskich, ale nie przywołał Danii, gdzie najpierw rząd prawicowy, a od 2019 roku rządy lewicowe próbują naprawić katastrofalne błędy wcześniejszej polityki imigracyjnej.

Jak 1 czerwca 2023r. donosiła gazeta “Le Monde”, Dania, która 72 lata temu pierwsza ratyfikowała konwencję genewską, w sprawie uchodźców, dziś, pod rządami partii socjaldemokratycznej, prowadzi restrykcyjną politykę migracyjną. Gazeta „informuje”: „Aby usprawiedliwić tę kontrowersyjną reorientację lewicy, partia ze swoim symbolem czerwonej róży argumentowała, że wspierając hojną politykę przyjmowania imigrantów, zdradziła klasę robotniczą, która musiała ponieść ciężar niepowodzeń imigracyjnych i integracyjnych, i zagroziła państwu opiekuńczemu.”

„Le Figaro” stwierdza, że duńska polityka imigracyjna byłaby niewyobrażalna we Francji. Podobne głosy słyszymy w Szwecji, ale tu są wygłaszane przez ludzi lewicy z coraz mniejszą pewnością, ponieważ nie daje się już dłużej twierdzić, że żadnego problemu nie ma.

Sprawująca od 2019 roku urząd premiera, duńska socjaldemokratka Mette Frederiksen mówiła w 2020 roku: “Co piąty młody człowiek urodzony w 1997 roku, który nie pochodził z zachodnioeuropejskiego świata, złamał prawo przed ukończeniem 21. roku życia. To nie znaczy, że każdy. Jest jednak zbyt wielu młodych ludzi, którzy innych pozbawiają wolności, kradną dzieciom przyszłość, grożą personelowi więzień i tworzą wszystkim atmosferę zagrożenia.”

Na czym właściwie polega ta duńska polityka imigracyjna? W 2019 roku parlament w Kopenhadze przyjął nowe zasady zmierzające do zniechęcania potencjalnych migrantów do wyboru Danii. Od imigrantów nie oczekuje się już integracji, ale powrotu do kraju pochodzenia. Jakie są efekty tej polityki?
W 2022 r. przyjęto 94 tys. migrantów (nie licząc blisko 33 tys. Ukraińców), w porównaniu z 38 tys. w 2001 r. Jednak liczba wydanych zezwoleń na stały pobyt spadła z 6200 w 2001 r. do 1400 w 2022 r., po osiągnięciu szczytowego poziomu 20 tys. w 2015 r. Jakie strategie stosują Duńczycy? Kilka lat temu zaniepokojenie wzbudziły duńskie plany likwidacji imigranckich gett i utrudnienia tworzenia nowych zwartych skupisk.

Władze duńskie starają się, żeby wnioski o azyl rozpatrywane były poza Danią. Kiedy imigrant już na terenie Danii ubiega się o azyl polityczny, bardzo starannie bada się czy dana osoba faktycznie zagrożona jest w swoim kraju prześladowaniami i śmiercią. Kiedy imigrant pojawia się na granicy z zasobami finansowymi i kosztownościami, są one rekwirowane na koszt utrzymania w Danii w okresie rozpatrywania wniosku o azyl.

Wychodząc z założenia, że społeczeństwa nie należy oszukiwać, Dania nie ukrywa przed społeczeństwem przestępczości imigrantów. Dane na ten temat są przejrzyste i łatwo dostępne. (Upada częsty argument prawicy, że lewica oszukuje społeczeństwo.)

Imigrantom stawia się wysokie wymagania – szybkiego opanowania języka, poznania historii Danii, zdobycia kwalifikacji i rozpoczęcia pracy zarobkowej.

Pojawił się również kontrowersyjny projekt wysyłania migrantów do krajów afrykańskich na czas rozpatrywania ich wniosków o azyl. (Podobny projekt mają teraz również Brytyjczycy, ale brytyjskie sądy sprzeciwiają się jego wdrożeniu w życie).

Jest więcej elementów tej polityki lewicowego rządu w Danii i nie chodzi o to abyśmy te wzory kopiowali, ale żebyśmy nauczyli się o polityce imigracyjnej dyskutować i żebyśmy wreszcie upoważnili polityków do traktowania nas, wyborców jak dorosłych. (Stanowcze żądanie takiego traktowania byłoby zapewne uważane za ekstremizm.)

Donald Tusk mówił podczas jednego ze swoich spotkań wyborczych, że polityka imigracyjna jest trudna. Wypada się z nim zgodzić i zacząć poważnie dyskutować o tych trudnościach. Wielu jednak stanowczo protestuje i trzeba męża stanu, żeby znaleźć sposób na przeciwstawienie się tym dzikim protestom.

Andrzej Koraszewski

Powyższy tekst jest fragmentem artykułu pod tytułem „Przedwyborcza kampania prania mózgów”. Publikujemy go w tej formie za zgodą autora.
https://euroislam.pl/polityka-imigracyjna-w-roli-ki...

Giessen: wysoka cena multikulturowości

Społeczeństwo wielokulturowe trzeszczy w szwach. Konflikty z rodzimych krajów imigrantów przenoszą się do Europy. Tym razem od zamieszek doprowadzili imigranci z Erytrei. 28 rannych policjantów, 131 aresztowań to bilans po kontrowersyjnym Festiwalu Erytrei w Giessen – podają media.

Burmistrz Frank-Tilo Becher jest wstrząśnięty. Prasa pisze o dantejskich scenach. Miasto Giessen chciało zablokować imprezę, ale sąd administracyjny nie znalazł ku temu podstaw.

Burmistrz Becher (SPD), wyraził wątpliwość, czy biorąc pod uwagę zamieszki, kontrowersyjny festiwal w Erytrei może się odbyć ponownie. „Obrazy, które obiegły świat z naszego miasta w weekend, są nie do zniesienia” – powiedział polityk.

Przewodniczący związku zawodowego policji w Hesji, Jens Mohnherr, również jest wstrząśnięty zamieszkami. „Normalne funkcjonowanie w mieście udało się przywrócić jedynie dzięki wsparciu sił policyjnych z innych krajów związkowych” – mówi funkcjonariusz. Na szczęście policjanci zdołali zabezpieczyć urządzenia zapalające i broń na wczesnym etapie i zapobiec dalszej eskalacji przemocy.

Demonstranci rzucali kamieniami i bombami dymnymi w policjantów. Policja użyła gazu łzawiącego i armatek wodnych. Nad centrum miasta krążył policyjny helikopter. Później ponad 100 osób próbowało wspiąć się na ogrodzenie Hessenhalle, gdzie odbywał się festiwal.

W pierwszym dniu festiwalu policja odesłała do aresztu 131 agresywnych przestępców, którzy protestowali przeciwko festiwalowi i próbowali siłą mu zapobiec. Wszczęto 125 postępowań przygotowawczych, między innymi o uszkodzenia ciała. Według raportu policji, niektórzy z podejrzanych pochodzą z innych niż Niemcy krajów europejskich. 28 policjantów doznało obrażeń.
Funkcjonariusze odnieśli obrażenia głównie od rzucanych w ich stronę kamieni. Osoby postronne nie ucierpiały w wyniku gwałtownych zamieszek. Minister spraw wewnętrznych Hesji Peter Beuth (CDU) zaapelował do rządu federalnego, by ten w związku z zamieszkami wezwał ambasadora Erytrei. „Trzeba jasno powiedzieć rządowi Erytrei, że erytrejskie konflikty nie mogą być prowadzone na niemieckiej ziemi” – powiedział Beuth.

Było do przewidzenia, że w Giessen może dojść do zamieszek między Erytrejczykami. Festiwal odbywał się tam już kilka razy. W 2012 r. rada miasta zwróciła się do magistratu o podjęcie działań przeciwko wydarzeniu; następnie tymczasowo festiwal odbył się we Włoszech, po czym wrócił do Niemiec.

W ubiegłym roku przeciwnicy reżimu w Erytrei zaatakowali gości koncertu organizowanego przez konsulat żelaznymi prętami, pałkami, nożami i kamieniami. Rannych zostało wówczas 26 osób, a także siedmiu policjantów. W związku z tym miasto próbowało uniemożliwić organizację festiwalu. Heski Sąd Administracyjny odrzucił jednak wniosek władz, których obawy uznał za niewystarczające. W tym kontekście miasto chciało zakazać tegorocznego festiwalu, zwłaszcza że spodziewano się zamieszek wśród turystów.

Władze lokalne wprowadziły zakaz posiadania broni w niektórych częściach miasta, w tym w rejonie dworca kolejowego i na terenach festiwalowych. Jeszcze przed rozpoczęciem imprezy zatrzymano 60 osób.

W mediach społecznościowych krąży informacja, że jeden z uczestników protestów został rzekomo zabity. Policja oświadczyła, że nie posiada żadnych informacji na ten temat. „Apelujemy o nierozpowszechnianie takich fałszywych doniesień” – czytamy w oświadczeniu policji na Twitterze. Według służb, niektóre osoby doświadczyły problemów zdrowotnych podczas interwencji, dlatego wezwano do nich ratowników medycznych.

Festiwal w Giessen organizowany jest przez Radę Centralną Erytrejczyków w Niemczech. Krytycy, w tym uchodźcy z Erytrei, postrzegają tę imprezę jako wydarzenie propagandowe reżimu erytrejskiego.

Ponad 18 tysięcy z 82 tysięcy Erytrejczyków przebywających w Niemczech mieszka w Hesji; Land ten od dziesięcioleci prowadzi Centralny Ośrodek Wstępnego Przyjmowania Uchodźców w Giessen. Ponadto w mieście znajduje się uniwersytet, gdzie studiują również Erytrejczycy.

Uchodźcy z Erytrei przybyli w dwóch falach. W latach dziewięćdziesiątych wielu z nich uciekło przed wojną domową i wojną graniczną z Etiopią po tym, jak Erytrea ogłosiła niepodległość. Wielu z ówczesnych uchodźców nadal sympatyzuje z niepodległościowym Erytrejskim Frontem Ludowym, którego następca rządzi obecnie krajem samodzielnie.

Jednak autokratyczna partia rządząca przez lata prześladowała i nadal prześladuje wielu działaczy opozycji, dlatego uciekają oni z kraju, w którym prawa człowieka są lekceważone, nie ma parlamentu, a system opieki zdrowotnej jest dysfunkcyjny.

Ta druga fala uchodźców trwa już od kilku lat. Wielu z nich to chrześcijanie (około połowa wszystkich Erytrejczyków jest wyznania chrześcijańskiego), którzy nie znajdują wsparcia w muzułmańskich państwach Afryki Północnej. Erytrejski dyktator również pochodzi z chrześcijańskiej rodziny, ale uważa się za marksistę i zwolennika Mao Tse-tunga.
https://euroislam.pl/giessen-wysoka-cena-multikultu...

tam była cywilizacja kiedy my mieszkaliśmy w ziemiankach i nas na mchu jadali
30 Afrykańskich cywilizacji, o których warto się dowiedzieć
Północnoafrykańska:
- Starożytny Egipt (c. 3100 p.n.e. - c. 340 p.n.e.: Jedna z najstarszych i najpotężniejszych cywilizacji świata, znana z monumentalnej architektury, faraonów i znaczenia rzeki Nilu.
- Królestwo Qustul (Kerma) (c. 4000 p.n.e. - c. 1500 p.n.e.: Prehistoryczne królestwo Nubijskie we współczesnym Sudanie, znane z praktyk pogrzebowych i unikalnych znalezisk archeologicznych.
- Kush (Napatan)/ Kush Meroe (c. 1070 p.n.e. - ok. 350 n.e.): starożytna cywilizacja nubijska, która w pewnych okresach rządziła Egiptem i pozostawiła po sobie piramidy
- The Merenids (1244 n.e. - 1465 n.e.): średniowieczna dynastia marokańska znana ze swojego wkładu w sztukę, architekturę i kulturę
- Królestwo Mauretanii (c. 225 p.n.e. - 40 n.e.): Berberskie królestwo w Afryce Północnej, które zostało później za
- Imperium Kartagińskie (c. 814 p.n.e. - 146 p.n.e.: Potężna cywilizacja morska z siedzibą w Kartaginie (współczesna Tunezja), zn
- Garamantes (c. 500 p.n.e. - c. 700 n.e.: Starożytna cywilizacja na pustyni Sahara, znana z podziemnych systemów nawadniania i szla
Afryka Zachodnia:
- Imperium Ghany (c. 300 n.e. - c. 1200 n.e.: Starożytne królestwo Afryki Zachodniej znane z bogactwa handlu złotem i silnego scentraliz
- Imperium Mali (c. 1235 n.e. - c. 1600 n.e.: Jedno z najbardziej zamożnych imperiów Afryki Zachodniej, słynne z władcy Mansy Musy i miasta Timbuktu.
- Imperium Songhay (c. 1340 r. n.e. - ok. 1591 r. n.e.): Wielkie imperium Afryki Zachodniej, które zastąpiło Imperium Mali, znane ze swojej siły wojskowej i
- Kintampo Cywilization (c. 2000 p.n.e. - c. 1400 n.e.: Starożytna cywilizacja obecnej Ghanie, znana z wytapienia żelaza i zaawansowanego kunsztu.
- Dahomey (c. 1600 n.e. - ok. 1894 r. n.e.: Potężne królestwo Afryki Zachodniej, które rozwijało się w handlu niewolnikami i praktykowało unikalną formę rządu i
- Benin (c. 1180 n.e. - 1897 n.e.): Bogate i potężne królestwo Afryki Zachodniej znane z imponujących dzieł sztuki z
- Konfederacja Kwararafa (c. 1200 n.e. - 1903 n.e.): Historyczna konfederacja grup etnicznych we współczesnej Nigerii, znana z oporu wobec wpływów
- Imperium Kanem Bornu (c. 700 n.e. - c. 1900 r. n.e.: Potężne imperium w regionie Jeziora Czad, znane z kontroli nad transsaharyjskimi szlakami handlowymi
- Daima Cywilization (c. 5000 p.n.e. - c. 2000 p.n.e.: Starożytne miejsce archeologiczne we współczesnej Nigerii niedaleko jeziora Czad, dostarczające wgląd na wczesne
Afryka Środkowa:
- Królestwo Kongo (c. 1390 n.e. - 1857 n.e.: Potężne królestwo w Afryce Środkowej znane z stosunków handlowych z Europą i szerzenia
- Królestwo Ankole (c. 1390 n.e. - 1967 n.e.: Królestwo Bantu w obecnej Ugandzie, znane z gospodarki i monarchii opartej na bydlęcej.
- Królestwo Loango (c. 1500 n.e. - 1880 n.e.: Dawne potężne królestwo w Afryce Środkowej znane z handlu z europejskimi kup
- Królestwo Lundy było potężnym państwem w Środkowej Afryce od XVII do XIX wieku (1600-1800). Rozkwitała dzięki handlu i ekspansji, wpływając na kulturę i politykę regionu.
Afryka Wschodnia:
- Królestwo Aksum (c. 100 n.e. - c. 940 n.e.: Starożytna cywilizacja obecnej Etiopii i Erytrei, znana z imponujących obelisków i handlu ze starożytnym Egiptem i Rzymem
- Sułtanat Adala (c. 1415 n.e. - ok. 1577 n.e.: Średniowieczne państwo islamskie w Rogu Afryki, znane z konfliktów z chrześcijańskim Imperium Etiopskim
- Królestwo Rwandy (c. XI wiek n.e. - 1961 r. n.e.): tradycyjna monarchia we Wschodniej Afryce, znana ze swojej centralnej roli w historii i kulturze
- Mombasa Swahili City-Swahili (c. 900 n.e. - c. 1505 n.e.: Starożytne nadbrzeżne państwo w Kenii znane ze swoich handlowych i kulturowych interakcji wzdłuż wybrzeża Suahili.
- Rhapta City-State (c. I wiek n.e. - c. VII wiek n.e.: Legendarne starożytne miasto na wybrzeżu Afryki Wschodniej, wspomniane w historycznych relacjach i uważane za główne centrum handlowe.
- Królestwo Imeriny, położone na Madagaskarze, istniało od początku XVII wieku do końca XIX wieku (1600-1800). Była to dominująca i scentralizowana monarchia o znacznym wpływie kulturowym i polity
Południowa Afryka:
- Wielkie Zimbabwe (c. 1100 n.e. - c. 1450 n.e.: Starożytne miasto i stolica Królestwa Zimbabwe, znane z imponujących kamiennych struktur i sieci handlowej.
- Królestwo Rozwi powstało w Zimbabwe w XVII wieku (1600), obalając Królestwo Zimbabwe. Kontrolował ogromne regiony, angażując się w handel i wojnę, zanim uległ inwazji Ndebele w XIX wieku (1800).
- Konfederacja Xhosa (c. XVI wiek n.e. - XIX wiek n.e.: Historyczna konfederacja klanów Xhosa w Południowej Afryce, znana z oporu przeciwko siłom kolonialnym.
- Królestwo Zulu (c. Początek XIX wieku n.e. - teraźniejszość): Potężne królestwo w Południowej Afryce, słynne z umiejętności wojskowych pod rządami króla Shaki i wpływu na historię
· · https://www.facebook.com/photo/?fbid=951468352605948&am...

Niemcy: Zbiorowy gwałt na 27-latce w miejskim parku w Berlinie, aresztowano jednego ze sprawców

Niemcy: Zbiorowy gwałt w parku w Berlinie – W parku Görlitzer w Berlinie-Kreuzberg doszło do przerażającego przestępstwa – zbiorowego gwałtu. Sprawcy napadli na 27-kobietę i jej 27-letniego partnera. Najpierw ranili mężczyznę i powalili go na ziemię. Następnie na jego oczach brutalnie zgwałcili kobietę. Niemiecka policja i prokuratura poinformowały w środę we wspólnym komunikacie, że aresztował jednego z podejrzanych. Zatrzymany 22-latek przebywa już w areszcie.
PRZECZYTAJ: Policja podała szczegóły dotyczące śmierci Sinéad O’Connor. 'Znaleziono ją martwą’
Zbiorowy gwałt w parku w Berlinie – aresztowano jednego z domniemanych sprawców

Jak informuje “BZ” aresztowany pod zarzutem gwałtu to obywatel Somalii. 21 czerwca br. w parku Görlitzer w Berlinie miał dokonać gwałtu na 27-latce wraz z kilkoma innymi mężczyznami, których policja poszukuje.

Według aktualnych statystyk, od końca stycznia do czerwca br. w parku Görlitzer doszło już do ośmiu poważnych przestępstw kwalifikowanych jako gwałty lub napaści na tle seksualnym. Ponadto odnotowano 13 aktów molestowań. Łącznie od początku roku na terenie parku doszło do 21 napaści na tle seksualnym.
Szokujący wynik ankiety – jedna trzecia młodych mężczyzn w Niemczech uważa, że przemoc jest „akceptowalna”

Eksperci w Niemczech są wstrząśnięci. Z najnowszego badania przygotowanego przez międzynarodową organizację Plan International Deutschland wynika, że aż jedna trzecia młodych mężczyzn w Niemczech uważa, że ​​stosowanie przemocy wobec kobiet jest dopuszczalna. Wyniki ankiety zostały opublikowane na początku czerwca br. gazecie Westdeutsche Allgemeine Zeitung.
W ramach badania, poproszono 1000 mężczyzn i 1000 kobiet w wieku od 18. do 35. roku życia, mieszkających w różnych częściach Niemiec, aby wyrazili swoje poglądy na temat swojego stosunku do płci przeciwnej.

Wyniki badania okazały się szokujące. Aż 34 proc. ankietowanych mężczyzn przyznało, że w przeszłości stosowało przemoc wobec swoich partnerek, by „nauczyć je szacunku”. 33 proc. ankietowanych stwierdziło, że przemoc wobec kobiet jest „dopuszczalna”, jeśli podczas kłótni z partnerką „omsknie się ręka” – podaje ZDF. 47 procent badanych deklarowało, że prowokacyjne zachowanie ze strony kobiet może być rozumiane jako „zachęta”. Czytaj więcej: „Przemoc wobec kobiet jest akceptowalna”. Szokujące wyniki badania przeprowadzonego wśród młodych mężczyzn
https://polskiobserwator.de/aktualnosci/zbiorowy-gwalt-w-p...

https://wykop.pl/link/7171279/zbiorowy-gwalt-w-...