WOŚP 2014 - co się działo?

egoisto,

rozumiem, człowiek zaganiany, zmęczony, ale nie pamiętać tego co się pisało 2h wcześniej? Proszę bardzo, z postu napisanego 14/01/14:46:


a teraz coś na temat osobistych wycieczek:
[quote] Oj czarodzieju... Chcialabym zobaczyc jak pracujesz za darmo okragly rok ze sztabem ludzi i specjalistow i tak przez 21 lat :) sprobujemy? :)
Chcialabym zobaczyc tez jak Twoja zona/partnerka/corka/synowa zaraz po porodzie oddaje dziecko do badania ogolnego, a Ty wchodzisz na sale i mowisz "prosze sluchu dziecku nie badac, bo funduje to Jurek". No bo inaczej czysta hipokryzja! Nie daj sie!
Zeby ludzie jak Ty mniej gadali a wiecej robili swiat bylby piekniejszy :) [/quote]





powyżej przytoczyłem Twoje wypowiedz i we wszystkich nich wyczuwa się pogardę dla adwersarzy. Język tych wypowiedzi nie wiele różni się od języka którym posługuje się Pani Pawłowicz, Pan Niesiołowski, Pan Brudziński

Phil Beta,

z Twoją 2 częścią wypowiedzi zgadzam się w 100%, pisałem o tym wczoraj. Mam nadzieję że czytałeś i pamiętasz jeszcze co to było TPChR. Jestem pewien, że większość tu piszących nawet nie potrafiła by bez pomocy internetu rozszyfrować tego skrótu.

A co do Caritas, to powiem Ci jedno, wszędzie znajdzie się baran który pracuje na negatywne opinie różnych organizacji. Ty go zapewne spotkałeś, ale nie widziałeś 99,9% innych którzy uczciwie pracują. Jeżeli chcesz się przekonać osobiście o pracy Caritas, proponuję Ci przejść się do stacji Caritas przy parafii św. Antoniego, wsiąść w samochód razem z pielęgniarką, która odwiedza chorych i pomóc jej w codziennej pracy. Zobaczysz wtedy na co idą pieniądze. Nie na super nowoczesny sprzęt, tylko na pampersy, na cewniki, opatrunki i leki. Proponuję również wyjechać na kolonie organizowane przez Caritas. Zobaczysz kto tam przyjeżdża. Bardzo często są to dzieci z rodzin tak ubogich, że pierwszy raz w życiu w wieku kilkunastu lat opuszczają własną gminę. Bardzo często dla takich osób są to wakacje życia, a z takich kolonii wyjeżdżają z większym bagażem niż przyjeżdżają, zaopatrzone w dodatkowe ubrania czy wyprawki szkolne. A może udasz się do jakiegoś domu samotnej matki, porozmawiasz z tymi dziewczynami, co przeszły w domu rodzinnym. A może złożysz wizytę w jakimś ośrodku szkolno+wychowawczym dla osób z upośledzeniem umysłowym.

Czarownico
My Polacy już niestety jesteśmy tacy, że zawsze musimy być „Marudami”. Jak zapytasz rodaka na ulicy: "co u Ciebie słychać?", przeważnie dostaniesz odpowiedź w stylu: "stara bieda", albo po prostu "eeeeeeeee!". A ten rodak właśnie wysiadł z nowego samochodu, nie jest obdarty, wygląda na zdrowego, a z daleka wita go uśmiechnięta rodzinka. W ten sam sposób odpowie bezrobotny robotnik pracujący w szarej strefie, ale jakoś wiążący koniec z końcem.
Zawsze, nawet jak jest dobrze, to część społeczeństwa zaczyna doszukiwać się podstępu i drąży temat: "dlaczego jest tak dobrze"? Nie wiem dlaczego, ale zawsze widzimy tylko pół szklanki, a nie jeszcze pół szklanki.
Dopóki nie zmieni się ta mentalność w narodzie, to zawsze trzeba będzie udowadniać że: Kopernik nie była kobietą, że czarne nie jest białe, a wielbłąd – musi dowieść że jest wielbłądem. Zawsze ktoś wymyśli mgłę, zawsze ktoś kogoś bezpodstawnie oczerni a potem nie przeprosi, ktoś drugiemu podłoży świnie i nie przyzna się że nie miał racji. Myślę że może kiedyś (tylko kiedy?) w końcu zaczniemy na siebie patrzeć bardziej przyjaźnie, że będziemy bardziej dla siebie tolerancyjni, że będziemy spostrzegać świat bardziej kolorowo (tęczowo), że poczujemy wszyscy między sobą więź! Taką więź jaka nas łączy w chwilach smutnych i chwilach zagrożenia. Że będziemy mieli większy dystans do siebie samych. No, i że będziemy względem siebie bardziej życzliwi i że się będziemy częściej do siebie uśmiechać.
Czy jest to utopia?