nie ma to jak w oPOzycji , życie płynie jak sen złoty

Największy łajdak w Polsce mówi o polskim łajdactwie

Donald Tusk podczas XIV Ogólnopolskiego Kongresu Kobiet raczył powiedzieć:



"Nikt w Polsce nie może umierać w krzakach z zimna, czy z głodu, z choroby, niezależnie od koloru skóry, skąd uciekł i z jakiego powodu. To się musi definitywnie skończyć (...) Jednym z największych łajdactw, jakie w Polsce się zdarzyły, była przemyślana operacja, która miała na celu postawić znak równości pomiędzy skutecznym egzekwowaniem prawa, w tym prawa azylanckiego, skutecznym pilnowaniem bezpiecznej granicy, a bezlitosnym traktowaniem tych ludzi, tych kobiet, tych uchodźców, którzy potrzebują pomocy po to, żeby przeżyć" [1].



Chodziło mu o imigrantów próbujących przekroczyć naszą granicę z Białorusią.



Na te słowa odpowiedział rzecznik Prawa i Sprawiedliwości Radosław Fogiel:



"Jeżeli Donald Tusk największym łajdactwem nazywa obronę polskiej granicy przed atakiem zorganizowanym przez Alaksandra Łukaszenkę i Władimira Putina, to mówi o nim wszystko jako o polityku" [1].



A mi kolejny raz na słowa D. Tuska "otworzył się nóż w kieszeni", bo moim zdaniem największy w Polsce antypolski łajdak oskarża polskie władze o łajdactwo. Jakże trzeba być pozbawionym jakiegokolwiek patriotyzmu, żeby tak oczerniać dzisiejszych rządzących.



Ja już wielokrotnie pisałem, że D. Tusk wrócił do Polski z konieczności i wyznaczono mu jeden cel: zdobycie władzy w Polsce i tym samym odsunięcie PiS od tejże władzy. I chce ten cel osiągnąć imając się wszystkiego, nawet najgorszych kłamstw i manipulacji. Jest - jak sądzę - gotów zbratać się nawet z diabłem byleby wypełnić wolę Niemiec i jej UE. Przecież obiecał to Niemcom (m.in. Angeli Merkel i Ursuli von der Leyen), więc musi tą obietnicę spełnić... Nieprawdaż? Dostał polecenie i wedle niemieckiego "Ordnung muss sein" jeżeli polecenia nie wykona to zostanie nikim, zarówno w Polsce jak i na arenie europejskiej. Walczy po prostu o swoje polityczne życie a przy okazji też o owe życie wielu członków PO.



Jeżeli bowiem PiS i koalicjanci wygrają ponownie wybory (co jest bardzo prawdopodobne) to z PO pozostanie tylko wspomnienie.



Dlatego też można się spodziewać bardzo ostrej i brutalnej kampanii wyborczej ze strony PO i jej akolitów, ale mam radę dla PiS: róbcie swoje i nie dajcie się sprowokować! Zwykli Polacy potrafią rozróżnić nienawistną pustkę od pozytywnej treści.

https://niepoprawni.pl/blog/krzysztofjaw/najwiekszy-l...

IZA LESZCZYNA bez Nagrody Nobla !

Do Polski dotarła ze Szwecji szokująca wiadomość: Iza Leszczyna nie otrzymała tegorocznej Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii! Jako pierwszy na zamach na Leszczynę zareagował euro-poseł PO Radosław Sikorski, publikując na Tweeterze zdjęcie zapłakanej Izy wraz z wpisem: „Thank you, PIS”.

Nie jest żadną tajemnicą, że wybory w Szwecji wygrała w tym roku popierana przez PIS prawica, co wpłynęło na polityczną decyzję Komitetu Noblowskiego i pozbawienie Izy należnej jej nagrody. Dla wszystkich ludzi postępu na świecie było przecież oczywiste, że Iza Leszczyna była główną kandydatką do tegorocznej Nagrody Nobla za swoje odkrycie, że inflacja natychmiast zniknie w Polsce, gdy tylko Platforma Obywatelska wygra wybory. Mało tego – znikną wszystkie problemy Polaków!

To epokowe odkrycie Iza Leszczyna ujawniła na antenie Radia ZET w rozmowie z redaktorem Rymanowskim w sierpniu tego roku: "Za rządów PO problemy znikną jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Chcemy bogatej Polski, zamożnych Polaków, długotrwałego dobrobytu"…

"Iza Leszczyna, która odkryła Czarodziejską Różdżkę, stała ofiarą bezdusznej i brutalnej polityki PIS-u wobec kobiet, do spółki z faszystowskimi partiami Szwecji, które wpłynęły na decyzję Komitetu Noblowskiego” – oświadczył Donald Tusk na spotkaniu z mieszkańcami Pułtuska. Donald Tusk przypomniał na wiecu w Pułtusku błyskotliwą karierę ekonomiczną Izy Leszczyny, która ze skromnej nauczycielki w łódzkiej szkole podstawowej, stała się podporą Ministerstwa Finansów w czasie, gdy Polską rządził Donald Tusk: „Dzięki świeżemu spojrzeniu kompletnej dyletantki – Iza potrafiła dostrzec to, czego Vincent nie widział” – wyjaśnił lider PO.

– I choć Vincent był przekonany, że „piniędzy nie ma i już nie będzie” – Iza, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki wyczarowała samochód „Opel Insignia”, jako nagrodę w zorganizowanej przez Ministerstwo Finansów loterii paragonowej! - dodał Tusk na spotkaniu z wiernymi PO. Tusk przypomniał też słuchaczom, że Iza Leszczyna, jako wiceministra w jego rządzie – „nigdy nie rzucała słów na wiatr” i zwycięską nagrodę wydała – mimo sprzeciwu PIS-u.: „Wśród losowanych 56 mln paragonów, zwycięski paragon należał bowiem do koleżanki pani wiceminister, pani Grażyny” – oświadczył lider Platformy Obywatelskiej, zapraszając panią Grażynę na scenę. Zaproszona pani Grażyna potwierdziła, że jak za dotknięciem Czarodziejskiej Różdżki Izy Leszczyny, zniknęły jej wszystkie problemy finansowe zaś od kiedy znów uwierzyła w Tuska - zniknęły jej także oparzenia na rękach, po kontakcie z rtęcią w rzece Odrze!

W poniedziałek Królewska Szwedzka Akademia Nauk ogłosiła, że Amerykanie Ben S. Bernanke, Douglas W. Diamond, Philip H. Dybvig zostali laureatami tegorocznej Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii - za badania nad bankowością i kryzysami finansowymi.

Szwedzka Akademia Nauk jednak ani słowem nie wspomniała o głównej ekonomistce Platformy Obywatelskiej Izie Leszczynie, która wynalazła Czarodziejską Różdżkę. Epokowa praca Izy Leszczyny pt. „Wpływ Platformy Obywatelskiej i jej Czarodziejskiej Różdżki na bogactwo, zamożność i długotrwały dobrobyt niektórych Polaków” niestety nie została nagrodzona Nagrodą Nobla. Akademia nie dostrzegła, że praca Leszczyny została udowodniona w zorganizowanej przez Izę loterii paragonowej, w której Opla Inisignię wygrała koleżanka Izy pani Grażyna. Ta wygrana niewątpliwie wpłynęła na bogactwo, zamożność i dobrobyt niektórych Polaków! To skandal, że kierując się nienawiścią PIS-u do kobiet - Izę Leszczynę pozbawiono należnej jej Nagrody Nobla!

- Razem z Banasiem przygotowaliśmy już rozpiskę na oskarżenie PIS-u za tą bezprecedensową zbrodnię – oświadczył Donald Tusk w Pułtusku…
https://niepoprawni.pl/blog/mpyton/iza-leszczyna-bez-...

Nie rozśmieszajcie mnie, proszę, gadaniem o „reżimie” PiS. Posłuchajcie lepiej Tuska i jego kumpli z opozycji



Tusk mówi wprost, że chce odsunąć PiS od władzy i jest w tym „zdeterminowany na maksa”. Lepiej, że „jest w stanie oddać życie”, by dać swoim wnukom możliwość życia w Polsce bez PiS. Ale zastanówmy się, po co będzie mu potrzebna ta Polska bez PiS? Słuchałem szefa PO dosyć uważnie i nie usłyszałem nawet pół zdania, że np. poprawi jakość życia swoich rodaków. Że po to chciałby władzy.

Słyszałem za to, że „oni” będą siedzieć. I, że „Trybunał Stanu to jest pieszczota”, Tusk nikogo więc nie będzie pieścił, będzie wsadzał. Padały już nazwiska, których zebranie na jedną listę (do wsadzenia) pokazuje prawdziwe intencje „wielkiego wsadzającego”. Tusk na pewno chciałby wsadzić prof. Adam Glapińskiego, prezesa NBP, który w tym niezwykle trudnym czasie jednak potrafi zadbać o stabilność polskiej waluty. Była też mowa o niedawnym prezesie TVP Jacku Kurskim, który spowodował, że szczelny kordon medialny wokół Tuska pękł, a widzowie w końcu mają realny wybór w dostępie do informacji. Słyszałem, że szef PO ma też jak najgorsze zdanie o prezydencie Andrzeju Dudzie, który wyrasta na lidera ponadregionalnego, a jego determinacja we wspieraniu walczącej Ukrainy jest odnotowywana w każdym zakątku świata. Pewnie dostanie się też Jarosławowi Kaczyńskiemu, który kierując obozem dobrej zmiany przeprowadza w Polsce konieczne zmiany i sprawia, że ludziom (nie tylko elitom) po prostu żyje się lepiej.

No to wyobraźmy sobie teraz, jak wyglądałaby Polska, gdyby nawet tylko te cztery osoby zastąpili nominaci Donalda Tuska. A w zasadzie, nie musimy sobie tego wyobrażać, wystarczy sobie nieco odświeżyć pamięć. Zachęcam, bo właśnie Tusk i jego przyboczni robią wszystko, byśmy tę niedaleką historię traktowali jak niebyłą.

Gdy do słów i zakusów Tuska na powszechne wsadzenie dodamy choćby słowa Tomasza Siemoniaka, wiceprzewodniczącego PO, byłego szefa MON o „silnych ludziach”, którzy mają prof. Glapińskiego wyprowadzić, to dopiero wtedy rysuje nam się reżim. Zemsta będzie krwawa, bezlitosna. To czysta nienawiść za to, że pokazali Polakom, iż można inaczej, podmiotowo i z atencją dla grup społecznych masowo poprzednio wykluczanych. To trudne, ale da się.

Ktoś powie, że straszę reżimem po wypowiedziach jednego człowieka. Po pierwsze, Donald Tusk jest najważniejszą dzisiaj postacią po stronie opozycji. Po drugie, myli się ten, kto uważa, że nie znajdą się pomocnicy w budowaniu nowego reżimu. Już dzisiaj warto odnotować słowa Jerzego Wenderlicha, byłego wicemarszałka Sejmu z SLD, który w rozmowie z Wprost „wskazuje jedynie pomysł”, aby „zablokować pewnej grupie polityków PiS paszporty, by nie mogli uciec za granicę przed odpowiedzialnością”.

Bądźcie państwo rozsądni. Przeanalizujcie sobie te słowa sami, niech przypomną się za rok przy wyborczej urnie. By nie okazało się, że dopiero wtedy uznacie, że „reżim” PiS to była pieszczota przy tym, co szykuje Tusk.
https://wpolityce.pl/polityka/617866-nie-rozsmiesza...

Urbana pochowali, ale jego model kłamstwa, wyszydzania i manipulacji żyje w mediach III RP i w każdym kłamstwie opozycji

Gdy Jerzy Urban snuł swoje opowieści, w trakcie słynnych konferencji stanu wojennego, byłem kilkuletnim chłopcem. Słuchałem rodziców, którzy kpili z kłamstw głównego propagandysty ostatniej dekady komunizmu. W tzw. „wolnej Polsce”, po 1989 roku Urban radził sobie doskonale. Armia komuchów i członków aparatu partyjnego namiętnie czytała jego brukowiec „Nie”. Dziś Urban został pochowany, ale jego polityczny i dziennikarski sznyt przejęły media oraz opozycja.
Media, które miały walczyć z kłamstwami, które po 1989 roku miały stać się antidotum dla komunistycznego kłamstwa, szybko weszły w układ ze znienawidzonym przez wszystkich porządnych ludzi w Polsce aparatczykiem. Urban utrzymywał więc zażyłe kontakty z Adamem Michnikiem i wierchuszką „Gazety Wyborczej”, dbał o kontakty z Moniką Olejnik. To wszystko widzieliśmy w materiałach Jacka Kurskiego oraz Piotra Semki. Była jednak jeszcze jedna nić, niewidzialna, ale mocna niczym stal. Michnika z „nowymi” mediami III RP łączył wściekły antyklerykalizm oraz nienawiść do wszystkiego co konserwatywne. Z czasem język tygodnika „Nie” niemal przestał różnić się od języka używanego w „Gazecie Wyborczej”, czy innych periodykach, które miały utrzymać w mocy deal rodem z Magdalenki.

Te media przejęły od Urbana krucjatę walki z Kościołem, z prawicą i z tym co stanowi naszą narodową spuściznę. To Jerzy Urban nauczył manipulacji, graniem kłamstwem, blagą. To on zohydził takie słowa jak ojczyzna, czy patriotyzm. Nowe media szybko przejęły od Urbana tę narrację. Szczególnie „Gazeta Wyborcza” grała i gra tutaj pierwsze skrzypce. To tam wyolbrzymia się każdy błąd polskiej prawicy. Tam też nakręcana jest nagonka na Kościół i księży. To duch Urbana unosił się nad bojówkami „Strajku Kobiet”, które atakowały kościoły w polskich miastach, a jego sympatycy napadali na księży, by niedawno wycinać przydrożne krzyże. To Urban formował swoich uczniów i media, które z sukcesem walczą teraz z konserwatystami.

Jerzy Urban to także nauczyciel politycznych elit dzisiejszej opozycji. Wykreował kłamstwo, jako podręczne narzędzie dla Tusków, Sikorskich i innych „Silnych Razem”. Palikot tylko to kłamstwo unowocześnił, odświeżył w swojej koncepcji, która jest dziś wiodąca dla opozycji. Urna z prochami Urbana mogłaby ozdobić gabinety wielu polityków i redaktorów naczelnych.

W dniu pogrzebu Jerzego Urbana bacznie przypatrujmy się jego uczniom. Ich metody działania są niezmienne od lat. Dziś, gdy ważą się losy Polski, jako kraju suwerennego, taka obserwacja jest niezbędna. Dla nas wszystkich. Duch Jerzego Urbana nie spoczął w ziemi. On z nami pozostanie.
https://wpolityce.pl/polityka/617788-urbana-pochowa...

Charakterystyczne uszy Urbana powinny stać się logo Zjednoczonej Opozycji, a może nawet logo całej III RP. Oni z niego

Pogrzeby i towarzyszące im zjawiska są ważne. Często mówią nam więcej, niż niektóre środowiska chcą powiedzieć. I tak było w przypadku pożegnania Jerzego Urbana.
Olga Lipińska żegnała „jeden z najświatlejszych umysłów w Polsce”. Waldemar Kuczyński żegnał człowieka „z czołówki polskich dziennikarzy II połowy XX wieku”, „przeciwnika z czasów „Solidarności” i „Jaruzelszczyzny”, ale nigdy wroga”, „kowali roku 1989 i kompaniona ostrej wypitki pewnego wieczoru w jego willi”. Aleksander Kwaśniewski kogoś, w kim była „ludzka dobroć i wrażliwość, co biorąc pod uwagę maskę, którą mu przyklejono, kłóciło się z tym”. Kłóciło, ale on znał „Jurka” jako „szczodrego i wrażliwego [człowieka], który pomógł wielu ludziom”. Jan Hartman przekonywał, że Urban zmazał swoje winy wspaniałą „działalnością antykościelną”. A jezuita ojciec Grzegorz Kramer nakreślił wizję przyjaznego dialogu, który Jerzy Popiełuszko toczy teraz z rzecznikiem stanu wojennego. Ojciec Kramer „ufa, że będą mieli teraz dużo czasu na pogawędki”. Michnik i Turski nic nie mówili, ale zdjęcia z pogrzebu sugerują, że pożegnanie z Urbanem też nimi wstrząsnęło.

Można by mnożyć cytaty, które w sumie składają się na bardzo ciepłe, wręcz serdeczne pożegnanie. Pożegnanie kogoś, z kim było się bardzo blisko do ostatnich chwil. Bo jak trafnie ocenił w tygodniku „Sieci” Maciej Walaszczyk, Urban połączył to, co wielu ludziom w latach 80. wydawało się rozdzielone na zawsze:

Mówił, że czuje się spełniony i zwycięski, ponieważ był prekursorem nurtu, który nabiera znaczenia. Zachęcał nawet do większej wulgarności i brutalizacji walki z Kościołem, która kilka tygodni później wybuchła podczas protestów organizowanych przez Strajk Kobiet. (…) Zdawałoby się, że skutecznie przerzucił pomost między brutalną siłą zwalczającą tradycyjną Polskę w czasach PRL przy pomocy esbeków i propagandy a III Rzecząpospolitą zrodzoną przy okrągłym stole. Może nigdy nie było rozdzielone tak bardzo, jak sądzili wołający o Boga, wolną Polskę i sprawiedliwość robotnicy z „Solidarności”? Bardzo prawdopodobne.

Właściwie wszystko stałe się jasne 10 grudnia 1991 roku, gdy w 10. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w luksusowej limuzynie Urbana rozgościł się Adam Michnik. Tak wyglądało budowanie III RP, tak wyglądał świat za kulisami. To jedno ujęcie, zrealizowane przez Jacka Kurskiego i Piotra Semkę, słusznie przeszło do historii:


Pogrzeby i towarzyszące im zjawiska są ważne. Często mówią nam więcej, niż niektóre środowiska chcą powiedzieć. I tak było w przypadku pożegnania Jerzego Urbana.

CZYTAJ: Minister Czarnek po słowach b. prezydenta na pogrzebie Urbana: Po prostu kłamie. Wstyd komunisto Kwaśniewski

Olga Lipińska żegnała „jeden z najświatlejszych umysłów w Polsce”. Waldemar Kuczyński żegnał człowieka „z czołówki polskich dziennikarzy II połowy XX wieku”, „przeciwnika z czasów „Solidarności” i „Jaruzelszczyzny”, ale nigdy wroga”, „kowali roku 1989 i kompaniona ostrej wypitki pewnego wieczoru w jego willi”. Aleksander Kwaśniewski kogoś, w kim była „ludzka dobroć i wrażliwość, co biorąc pod uwagę maskę, którą mu przyklejono, kłóciło się z tym”. Kłóciło, ale on znał „Jurka” jako „szczodrego i wrażliwego [człowieka], który pomógł wielu ludziom”. Jan Hartman przekonywał, że Urban zmazał swoje winy wspaniałą „działalnością antykościelną”. A jezuita ojciec Grzegorz Kramer nakreślił wizję przyjaznego dialogu, który Jerzy Popiełuszko toczy teraz z rzecznikiem stanu wojennego. Ojciec Kramer „ufa, że będą mieli teraz dużo czasu na pogawędki”. Michnik i Turski nic nie mówili, ale zdjęcia z pogrzebu sugerują, że pożegnanie z Urbanem też nimi wstrząsnęło.

Można by mnożyć cytaty, które w sumie składają się na bardzo ciepłe, wręcz serdeczne pożegnanie. Pożegnanie kogoś, z kim było się bardzo blisko do ostatnich chwil. Bo jak trafnie ocenił w tygodniku „Sieci” Maciej Walaszczyk, Urban połączył to, co wielu ludziom w latach 80. wydawało się rozdzielone na zawsze:

Mówił, że czuje się spełniony i zwycięski, ponieważ był prekursorem nurtu, który nabiera znaczenia. Zachęcał nawet do większej wulgarności i brutalizacji walki z Kościołem, która kilka tygodni później wybuchła podczas protestów organizowanych przez Strajk Kobiet. (…) Zdawałoby się, że skutecznie przerzucił pomost między brutalną siłą zwalczającą tradycyjną Polskę w czasach PRL przy pomocy esbeków i propagandy a III Rzecząpospolitą zrodzoną przy okrągłym stole. Może nigdy nie było rozdzielone tak bardzo, jak sądzili wołający o Boga, wolną Polskę i sprawiedliwość robotnicy z „Solidarności”? Bardzo prawdopodobne.

Właściwie wszystko stałe się jasne 10 grudnia 1991 roku, gdy w 10. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w luksusowej limuzynie Urbana rozgościł się Adam Michnik. Tak wyglądało budowanie III RP, tak wyglądał świat za kulisami. To jedno ujęcie, zrealizowane przez Jacka Kurskiego i Piotra Semkę, słusznie przeszło do historii:

I tak już zostało. I żeby było jasne: to urbanoidy inspirują postsolidarnościową część obozu III RP, a nie odwrotnie:
To jest jeden świat, spleciony ściślej niż sądzimy. Dziś szczególnie mocno spleciony, bo zjednoczony misją walki z polskim obozem niepodległościowym, który dzięki talentowi politycznemu Jarosława Kaczyńskiego zdobył władzę, i prowadzi Polskę zgodnie z prawdziwym testamentem „Solidarności”.

Tak, uszy Urbana powinny stać się logo Zjednoczonej Opozycji, a może nawet logo całej III RP. Oni z niego.
https://wpolityce.pl/spoleczenstwo/617861-uszy-urba...

Zrobić z Lecha Wałęsy profesora prawa i następcę prawodawcy Solona, to potrafi tylko gazeta Michnika



Skargę nadzwyczajną ustanowiono dlatego, że wyroków niesprawiedliwych, bezsensownych bądź strząśniętych z brudnego palca u stopy jest wciąż dużo.

Tylko „Gazeta Wyborcza” potrafi tak rozbawić publiczność w Polsce. Można już się do czegoś przykuć lub przypiąć, żeby nie odlecieć w kosmos. Otóż organ Michnika całkiem serio doniósł 12 października 2022 r., że Lech Wałęsa złożył w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu skargę na skargę. Niby Wałęsa chce w ten sposób wysadzić w powietrze skargę nadzwyczajną, wprowadzoną do polskiego systemu prawnego w 2017 r. To nowa instytucja prawna umożliwiająca wzruszanie prawomocnych wyroków sądów, które urągają poczuciu sprawiedliwości, a często także elementarnej znajomości procedur.

Gdyby w Polsce nie było całej masy karykaturalnych wyroków, nic nie trzeba by robić. Ale niestety wyroków niesprawiedliwych, bezsensownych bądź strząśniętych z brudnego palca u stopy jest wciąż dużo. Przed 2017 r. można było tylko zgrzytać zębami, teraz można się starać coś z tym zrobić w sądzie, choć wchodzący do sądu powinni się pozbyć wszelkiej nadziei, nawet gdy spotkała ich ewidentna krzywda. Ten system wciąż tak działa, żeby obywatel czuł się tak malutki i bezradny, jak poddani asyryjskich władców w ich pałacach.

Po tym, jak wyszło na jaw (przyznał się dumny z tego sędzia Waldemar Żurek), że prawnicy z Polski wręcz na wyścigi zgłaszają się do służby obcym, by szkodzić Polsce, postanowiono użyć Lecha Wałęsy jako golema. Oczywiście przeciw Polsce. I „Wyborcza” robi sobie kompletne jaja, przyjmując, że golem Wałęsa faktycznie jest autorem skargi i w ogóle rozumie, o co w tym wszystkim chodzi. Oczywiście golem nic nie rozumie, więc – jak to golem – może milczeć. Wszystko rozumie za to – nazwijmy to tak w związku z metodami i efektami działań – „szajka prawnicza”. A ten akurat golem wykona każdą brudną robotę, jaką mu ktoś zleci.

Skarga firmowana przez golema Wałęsę została przestawiona na jakieś szybkie tory, bo jakże inaczej, gdy skarży noblista i uznany międzynarodowo profesor prawa, a nawet ktoś w rodzaju Hammurabiego czy Solona. Mówienie o „skardze Lecha Wałęsy” jest oczywiście groteską. Operatorzy golema zapewne liczą na głośne nazwisko, co już zdaje się zrobiło swoje w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu. I polski rząd znowu będzie ciągany, żeby odpowiadać na pytania, jakie ETPC zada, bo tak mu podpowiadają operatorzy golema.

Lech Wałęsa w 2005 r. wytoczył Krzysztofowi Wyszkowskiemu proces o ochronę dóbr osobistych za stwierdzenie, że były prezydent był w PRL współpracownikiem SB o pseudonimie „Bolek”. Wyszkowski stwierdził mniej więcej tyle, że na Ziemi działa grawitacja. Ale w 2011 r., Sąd Apelacyjny w Gdańsku nakazał mu przeproszenie Wałęsy. Wprawdzie grawitacja nadal działa i normalni ludzie nie wzlatują w kosmos, ale co przeszkadza sądowi uznać, że jest inaczej. Tylko golem Wałęsa grawitacji nie podlega, ale też jakoś nie wzlatuje w kosmos, choć często tam przebywa stąpając po ziemi. A nawet ma bliskie spotkania trzeciego stopnia z kosmitami.

Mało kto w Polsce jest w stanie przyjąć, że nie ma grawitacji, więc nowa Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego też się do tego zdania przychyliła. Skarga nadzwyczajna zadziałała więc tak jak prawo powszechnego ciążenia. Po prostu uznano, że Gdańsk (tam znajduje się sąd) nie leży jednak w strefie nieważkości, choć odlotów tam bez liku. Konkretnie zresztą IKNiSP nie rozstrzygała, czy Wałęsa był kapusiem, czy nie. Zajęła się tym, czy sąd apelacyjny nie naruszył praw i zasad konstytucji. I znalazła uchybienia uzasadniające odmowę przeprosin. No bo jak tu przepraszać za grawitację, nawet gdy konkretny osobnik odleciał, choć grawitacji się nie urwał.

Operatorzy golema Wałęsy uznali teraz, że nowa izba Sądu Najwyższego naruszyła kilka artykułów europejskiej konwencji praw człowieka. Podobno golema pozbawiono prawa do sądu, gdyż sądem nie był skład IKNiSP. Gdyby był, uznałby, iż grawitacja na Ziemi nie działa, choćby nie istniały dowody, że faktycznie tak jest. I golem nie leci akurat w nurkującym samolocie lub statku kosmicznym na orbicie okołoziemskiej, gdzie grawitacja faktycznie nie działa.

Operatorzy golema stworzyli pojęcie neosędziów, czyli kogoś, kto nie może uznać istnienia grawitacji, nawet gdy podlegają jej wszyscy sędziowie i niesędziowie na całym globie. Chyba że w Gdańsku występują anomalie grawitacyjne, o czym jednak nauce nic nie wiadomo. Ale podobno jedni sędziowie mogą potwierdzić istnienie grawitacji, a inni nie, choć wszyscy jej podlegają. Faktycznie jest nawet tak, że „starzy sędziowie”, w tym ci powołani przez komunistyczną Radę Państwa, są w stanie stwierdzić nieistnienie grawitacji, choć podczas ogłaszania tego wcale nie lewitują pod sufitem. Nie chodzi jednak o prawo i zasady, tylko o to, żeby Polsce zaszkodzić, używając „bohatera”, czyli golema.

Sam golem Wałęsa oczywiście nie wnosił, by 17 sędziów IKNiSP zostało wyłączonych ze sprawy, gdyż „zostali powołani z naruszeniem prawa”. Bo ma on takie pojęcie o prawie jak Aleksander Kwaśniewski o trzeźwości, a Bronisław Komorowski o kindersztubie. Operatorzy golema uznali, że dzięki niemu obalą ważną instytucję. A bajanie o tym, że skarga nadzwyczajna pozbawiła golema prawa do sądu, ma mniej więcej taki sens, jak zarzut, że niewylosowanie szóstki, którą golem skreślił na kuponie lotto, specjalnie pozbawiło go wielomilionowej wygranej. Takie rzeczy nie zdarzały się nawet w maszynie losującej numery specjalnie dla golema w latach 70.

Pusty śmiech ogarnia, gdy w organie Michnika twierdzą, że jakieś prawnicze argumenty są formułowane „według byłego prezydenta”, iż „zarzuca on, że nadzwyczajny środek zaskarżenia został wykorzystany”, że coś „uznał”. To w sumie nawet obrzydliwe, że się Lecha Wałęsę ośmiesza, przypisując mu kompetencje, których nie miał, nie ma i mieć nie będzie.

Operatorzy golema Wałęsy to muszą być ludzie bezwzględni, skoro chcą go ośmieszać, nawet gdy on tego nie zauważa. Wypadałoby jednak brać poprawkę, że chodzi o golema. Tym bardziej że stworzonego właśnie przez tych operatorów. I nie jest nawet istotne, że golem nic nie rozumie, a wie tylko tyle, że trzeba atakować, gdy padnie odpowiednie hasło. Wszystkich powinna chyba obowiązywać zasada, że nie znęca się nad ludźmi niebędącymi w stanie ocenić własnych czynów. Wprawdzie Wałęsie przypisano już wiele czynów i pomysłów, o których nie ma on bladego pojęcia, ale nie ma sensu znęcać się nad nim, choćby sprawiało mu to jakąś masochistyczną przyjemność.
https://wpolityce.pl/polityka/618042-zrobic-z-wales...