Co tam Panie w polityce?

Wstrząsający apel Zbigniewa Bujaka, Władysława Frasyniuka i towarzyszy na temat dzikiej histerii wzbudzonej przez niefortunne nadanie imienia "Bohaterów UPA" jednej naprawdę heroicznej z frontowych jednostek Sił Obronnych Ukrainy przez Prezydenta Wołodymira Zelenskiego.
Jedyny głos Polaków oddany w dyskusji na temat tego wydarzenia, pod którym sam osobiście mogę się podpisać:

Warto posłuchać tych, którzy pokazali swoją mądrość i odwagę "Żołnierze Samodzielnego Centrum Operacji Specjalnych “Północ” Sił Obrony Ukrainy każdego dnia przelewają krew i giną śmiercią bohaterów na ukraińsko-rosyjskim froncie. I będą w tej walce ginąć nadal.
To nie zależy od tego, co o nadanym im imieniu “Bohaterów UPA” powie którykolwiek z przedstawicieli polskich władz i jak to wpłynie na mierzony sondażami stosunek Polaków do Ukraińców.Podobnie prezydent `Wołodymir Zełenski pozostanie niezłomnym przywódcą kraju toczącego bohaterską, krwawą wojnę obronną, której wynik zdecyduje o przyszłości naszego kontynentu, a nie wyłącznie o przyszłości Ukrainy. Nie zmieni tych faktów to, czy zachowa on polski Order Orła Białego, czy zostanie go karnie pozbawiony za obrazę uczuć i pamięci Polaków.
Nie zmieni ich żadna płomienna mowa wygłoszona w Warszawie, żaden artykuł napisany polskiej prasie i żaden sondaż przed polskimi wyborami. Nie trzeba tłumaczyć — a może niektórym trzeba? — jak wielkie jest znaczenie tych faktów.
Ukraińcy i Polacy mają za sobą wielowiekową historię wzajemnych krzywd. Ogromnych i wciąż nieprzepracowanych. Nierozliczonych i niemożliwych do rozliczenia. Nie wskrzesimy zamordowanych, nie zamierzamy rewidować granic, z popiołów nie powstaną spalone kościoły i cerkwie.
Oba nasze narody chętnie mitologizują własną historię, czczą swych bohaterów, zapominając lub wypierając z pamięci zło, które czynili. Nie dziwi nas ukraińska pamięć o “bohaterach UPA” i zapomnienie zbrodni, których dokonali na naszych przodkach.
Polacy chętnie zapominają o własnych zbrodniach — dokonywanych także na Ukraińcach.
Ze wstydem przyglądamy się publicznym wypowiedziom przedstawicieli polskiej klasy politycznej, ubolewających nad “fatalnym błędem Żeleńskiego”. I pouczających Ukraińców o “prawdziwej historii”, krzyczących o zniewadze polskiej pamięci, podsycających obudzone z uśpienia antyukraińskie fobie.
Próbujemy nie wybierać z własnej historii kart wyłącznie chwalebnych, pamiętamy także o tych mrocznych i odczytujemy z nich lekcje bardzo aktualne zwłaszcza dzisiaj, kiedy prymitywny nacjonalizm narasta w naszej ojczyźnie.Z zażenowaniem patrzymy na pełne pseudo-patriotycznych frazesów gęby czcicieli polskich faszyzujących nacjonalistów i gloryfikujących zbrodnie “żołnierzy wyklętych”. Na pochody jawnych faszystów najgorszego autoramentu, odbywające się w Polsce bez przeszkód i bez wyrazów potępienia ze strony tych samych polskich przywódców, którzy dziś nie szczędzą potępienia Ukraińcom, którzy giną na froncie okrutnej wojny.
"My – Polska i Ukraina – powinniśmy osiągnąć porozumienie, by oprzeć się Rosji. Wskazywanie na historię polsko-ukraińskich nieporozumień w przeszłości nie jest argumentem dla współczesnego realnego polityka” — pisał przed ponad wiekiem ukraiński ataman Semen Petlura u progu wojny, którą w Polsce pamiętamy jako polsko-bolszewicką. Zapominamy o Ukrainie, jej udziale i jej państwowości. Jak zapomniano o niej w Pokoju Ryskim, który odrodzona Polska zawarła z bolszewicką Rosją.“Ja was bardzo przepraszam, panowie, tak nie miało być” — powiedział wówczas.
Polityków ze wszystkich politycznych obozów wzywamy do opamiętania. I do historycznej pamięci. Bo zawsze warto pamiętać, gdzie jest przyzwoitość, gdzie jest racja stanu i gdzie jest mądrość oraz przyszłość nieprzesłonięta upiorami zafałszowanej historii.

Zbigniew Bujak,
Władysław Frasyniuk,
Paweł Kasprzak,
Cezary Łazarewicz,
Piotr Niemczyk,
Andrzej Seweryn,
Krzysztof Skiba

Cymbalisto, rozpisałeś moje słowa na czynniki pierwsze. Brawo- kupa roboty, tylko co z tego?
Domański z Kosiniakiem wzięli kredyt na 40 lat. Zabawki z kredytu zamówili takie jakie są dostepne tu i teraz- za 40 lat to bedzie złom, a forsę trzeba wydać natychmiast. Dowód z historii- za forsę z kredytu francuskiego w 1921 roku rząd na zamawiał tony uzbrojenie- np. samolotów więcej niż było pilotów, część zgniła (dosłownie). Broń kupuje się w ratach, systematycznie, szkoli wojsko itd. Trudne, zeby to POjąć?
Jaki jest problem, żeby po wojnie przybywali także weterani z Rosji?
Przeczytaj ile w Krabach, Rakach czy Borsukach jest części z Polski, a ile z innych krajów. Wybacz, ale jako laik masz słabe pojecie o sprzęcie. Nasze MIG29, kiedy jeszcze latały omal całkowicie nie rozbroił- brak spadochronów hamujących. Zaczęliśmy je robić, ale okazały się lepsze od ruskich, dopiero po 2 latach prób zrobiliśmy identyczny jak ruski, czyli odpowiednio toporny.
A Ukraina bije się o siebie, za nikogo. W tej chwili odwołuje się do najgorszych tradycji. Zapytaj kogokolwiek z Ukraińców, komu na tej wojnie zależy najbardziej poza Zełenskim i Putinem. Obaj pajace, posyłają ludzi w imię tej samej myśli- utrzymać koryto.

Zołnierzu, oczywiście nie odmówiłeś sobie pokazania mi miejsca w szeregu - dziękuję

ale:

-politycy Zjednoczonej Prawicy wzięli również kredyt. Będziemy go spłacali Korei Południowej przez 15 - 20 lat, a początek jego spłaty nastąpi za 10 lat. czy wobec tego, gdy spłacimy kredyt za 30 lat kupowane za niego uzbrojenie w Korei będzie spełniało twoje wymogi czyli nie będzie złomem? czy różnica pomiędzy 30 a 40 lat jest tak znacząca, że za 30 lat to nie będzie złom a za 40 lat już będzie?

-rozumiem, że czołgi kupione w USA na kredyt, po jego spłacie w 2035 roku nie będą złomem?

-nie wiem czy będzie problem czy nie będzie problemu związanego z weteranami z Rosji...zauważam tylko, że po zakończonej wojnie będziemy, o ile będziemy, gościć weteranów i z Ukrainy i z Rosji, a nie tylko z Ukrainy jak napisałeś

-po twojej sugestii porozmawiałem z kilkoma Ukraińcami mieszkającymi w Mińsku Mazowieckim, Dębem Wielkim plus jeden z Warszawy - każdy z nich zgodnie twierdzi, że walczą o swoje być albo nie być i to jest teraz priorytet. przede wszystkim chcą pomścić ofiary rosyjskich mordów. pewnie wojnę można byłoby skończyć nawet w ciągu miesiąca ale dlaczego Ukraina ma się zgodzić w imię tego na cesje terytorialne? gdyby nas najechała Rosja, zgodziłbyś się na oddanie np. Podlasia w imię zakończenia wojny? w razie potrzeby są do twojej dyspozycji, jeśli mi nie wierzysz. podobnie koryto podtrzymuje Netanjahu, czemu o tym cisza?

-ponieważ nie odpowiedziałeś na niektóre moje pytania kierowane do ciebie powtórzę jedno licząc na odpowiedź: co jest dla nas bardziej korzystne zwycięstwo Ukrainy czy zwycięstwo Rosji?