Początek Roku Szkolnego

W 593 roku papież Grzegorz I wprowadza nauki o czyśćcu jako miejscu w którym dusze zmarłych cierpią, dopóki nie zostaną im odpuszczone grzechy jakich dopuścili się za życia ziemskiego lub nie zostaną wykupione przez ofiary złożone na ręce duchownych przez żywych.
Wszystko ładnie, pięknie tylko jest jedna drobna rzecz - o czyśćcu nie ma żadnej wzmianki w Piśmie Świętym.
Jednak wprowadzone odpusty okazały się znakomitym zródłem dochodu jakie zasilało skarbiec Kościoła więc kto by się przejmował co tam w Biblii piszą lub nie piszą, ważne że złoto szerokim strumieniem płynie.
I z tego powodu podczas Soboru Florenckiego (1439 - 1442) uchwalono że nauka o czyśćcu zostaje od tej pory jednym z dogmatów wiary katolickiej.
Ale to jeszcze nie koniec.
Jak wiadomo Kościół zawsze miał nieograniczony apetyt jeśli chodzi o majątek (ma do tej pory), więc papież Innocenty X wprowadza odprawianie mszy za dusze które w czyśćcu cierpią!
I kolejny złoty strumień popłynął szeroko do skarbca KK.. i płynie do tej pory.

"Lud ciemny, wierzący w czyściec, uwierzył że przez odprawianie mszy można pomagać duszom umarłych i zanosił pieniądze księżom, zakupując od nich msze żałobne. Kler katolicki ucieszył się z nowego papieskiego wynalazku, zarabiania na odprawianiu mszy żałobnych a napychając sobie kieszenie złotem, śmiał się z głupoty ludzkiej."
Stanisław Janowski "Grzechy rzymskich papieży"

Mamy XXI pierwszy wiek a strumień złota zasilający skarbiec Watykanu płynie nieustannie.
Smutne jest to że jego zródłem jest ludzka głupota.

Feministki i słoik

Tata Łukaszka został wezwany do szkoły.
- Co żeś przeskrobał? - zapytał syna.
- Nic.
- Coś musiało być, za nic nie wzywają do szkoły. Jest źle? Zbiłeś szybę? Ukradłeś dziennik?
- Może parę razy wyraziłem własne zdanie...
- To jeszcze gorzej - tacie Łukaszka wyciągnęła się twarz.
Wyciągnęła się jeszcze bardziej kiedy poszedł do szkoły. Trafił bowiem na panią pedagog, która była bardzo zbulwersowana jednym przypadkiem wyrażenia własnego zdania przez Łukaszka.
- Żyjemy w wolnym kraju. Ma prawo mieć własne zdanie - oświadczył z godnością tata Łukaszka.
- Ale nie takie! - piała purpurowa z gniewu pani pedagog. - Przecież to jest skandal, żeby w dwudziestym pierwszym wieku mieć takie poglądy!
- A co on takiego powiedział?
- Że feminizm kończy się kiedy trzeba odkręcić słoik!
Tata Łukaszka z trudem ukrył uśmiech.
- Co się pani tak gorączkuje, przecież to dziecko.
- Ładne mi dziecko! A najgorsze proszę pana jest to, że on jest w błędzie! Tak, tak! Otóż ja jestem feministką i potrafię odkręcić słoik! No! I co pan na to?!
- Polecam pani do przeczytanie "Strasznych mieszczan" - tata Łukaszka wstał.
- Tam jest coś o słoikach? - wołała jeszcze pani pedagog, ale tata Łukaszka już poszedł.
W domu tata miał do swojego syna tylko jedną prośbę - żeby już więcej tego nie robił.
- A co z tym teraz? - zaniepokoił się Łukaszek.
- Nie przejmuj się. Ludzie zapomną.
No i niestety t akurat tata Łukaszka pomylił się i to bardzo. Ludzie bowiem nie zapomnieli.
Otóż Gruby Maciek wrzucił jego tekst do mediów społecznościowych. Okularnik z trzeciej ławki zrobił z tego mema. A dalej to już poleciało.
Łukaszek spał, jadł i chodził do szkoły nieświadom nawet tego, że kolejne rzesze feministek przekazują sobie jego zdanie, oburzają się nim, protestują wobec niego i robią coming out kto potrafi odkręcić słoik i jakim narzędziem. To było jednak za mało, więc ktoś rzucił hasło, aby skonfrontować się z twórcą zdania i mu udowodnić, że się mylił.
Do tego doszło w czwartek po południu. Łukaszek wracał ze szkoły zamyślony, gdy nagle stwierdził, że jest pod swoim blokiem i otacza go kilkadziesiąt osób płci żeńskiej.
- To on! - krzyczały panie. - To on!
I wszystkie ręce wyciągnęły się w salucie, który byłby rzymskim gdyby nie to, że każda z rąk dzierżyła słoik z kompotem.
- I co?! - zakrzyknęła drwiąco jedna z pań. - Feminizm się kończy? Patrz na to dzieciaku!
I wszystkie panie zaczęły odkręcać słoiki. Jedna używały plastikowych obejm, inne podważały nożem brzeg pokrywki, a niektóre stukały nawet wieczkiem o kostkę chodnikową. Jeden za drugim unosiły się w górę otwarte szklane naczynia. Krzyk triumfu potęgował się.
- Hurra! Hurra!
- No i co teraz? - krzyknęła druga pani. - Nadal uważasz, że feminizm się kończy kiedy trzeba otworzyć słoik?
Łukaszek rzucił szybko okiem po otoczeniu i odbił piłeczkę:
- Kto to wszystko zje?
- Co?
- No, to ze słoików. To są kompoty, tak? Kto to zje? Chyba nie wyrzucicie jedzenia?
I korzystając z konsternacji, jaka ogarnęła protestujące, przeszedł pomiędzy nimi i wszedł do bloku.
Panie zrobiły jedyną sensowną rzecz. Zaczęły częstować siebie nawzajem. Ale nie było łatwo.
- Nie, nie jem kompotu z gruszek, jestem weganką...
- Czy te wiśnie są bezglutenowe?
I tylko dozorczyni bloku, pani Sitko, uśmiechała się. Bowiem ta przewidująca kobieta otworzyła słoik nie z kompotem, lecz z nalewką na malinach.
I pan Sitko miał piękny wieczór.
-------------
marcinbrixen.pl
http://www.wydawnictwo-lena.pl/brixen3.html (link is external) - blog w formie książki
https://pl-pl.facebook.com/marcin.brixen (link is external)

Źródło: http://niepoprawni.pl/blog/marcin-b-brixen/feministk...

©: autor tekstu w serwisie Niepoprawni.pl | Dziękujemy! :).