Mińsk Mazowiecki Miastem LGBT

Krótki wykład o tym, czym jest dżender

15 maja brytyjskie feministki chciały wywiesić flagę sufrażystek na pomniku Emmeline Pankhurst, która w połowie XIX wieku stała się ikoną walki o prawa wyborcze kobiet na Wyspach. Nie było im to dane: feministki zostały napadnięte przez grupę transaktywistów. Napadnięte fizycznie i werbalnie też, zwyzywane od TERFek.

To i tak w sumie nic, bo w Hiszpanii transaktywiści wieszali na gałęziach kukły nieposłusznych feministek. Na dowód tego, jak bardzo walczą o równość i empatię dla wszystkich.

We Francji Marguerite Stern, założycielka ruchu plakaciar, po atrakcjach, jakie zafundowali jej transaktywiści za to, że nie zdecydowała się na publiczne wyznanie wiary, że transkobiety to kobiety, bo to przecież mężczyźni - zaliczyła brutalny cancel, po którym wylądowała w szpitalu z załamaniem nerwowym.

Profesor Kathleen Stock, autorka książki "Material Girls: Why Reality Matters for Feminism" przez dwa lata znosiła groźby i prześladowania na kampusie uniwersytetu, na którym wykładała. Odeszła z pracy, leczy depresję.

Nie wiem, czy depresję lub załamanie nerwowe leczy JK Rowling - mam szczerą nadzieję, że nie, choć nie zdziwiłabym się wcale, po wszystkich świństwach, jakich ruch queer się względem niej dopuścił.

W Australii hejt wylał się na polityczkę, Katherine Deves, która nazwała rzeczy po imieniu: napisała na twiterze o tym, że chorzy na postępactwo pediatrzy okaleczają 13-letnie dzieci w klinikach zmiany płci. Bo usuwanie 13-letnim dziewczynkom rosnących piersi jest ich okaleczaniem. Bo chemiczna kastracja dzieci też tym dokładnie jest.

Kobietom przychodzi płacić bardzo wysoką cenę za to, że choćby publicznie wspomną o tym, że nie zapisują się do najmodniejszej w tym sezonie sekty żerującej na postmodernistycznym rozkładzie wspólnot i więzi społecznych. Płacą ją i często odchodzą w cień.

I nikt nie będzie o nich, ich ofierze i odwadze pamiętał już za chwilę, bo oto - proszę państwa - nadciąga wreszcie przełom. O tym, że dzieci nie należy kastrować a zakaz aborcji nie dotyka w głównej mierze tożśamości płciowej, czy orientacji seksualnej dowolnej grupy, tylko KOBIET jako biologicznej płci zaczynają mówić Ważni Mężczyźni: Dave Chapelle, teraz Bill Maher i ponoć już wkrótce Ricky Gervais.

I obstawiam, że oni w szpitalach z załamaniami nerwowymi nie skończą, bo nawet jeśli spotka ich hejt - nie będzie nawet w połowie tym, co spotkało kobiety, które odważyły się otworzyć usta przed nimi. I na których barkach oni teraz staną głosić coś, co zostało już powiedziane milion razy, ale czego z ust kobiet nikt usłyszeć nie chciał.

I - jak to słusznie ujęła Krytyka Feministyczna - to właśnie, proszę państwa, jest dżender.

michal1965 Dziś, 18 min. temu
0
+
-
tutaj rozwinięcie myśli:

Wyobrażam sobie, że kiedy odniesiemy zwycięstwo w skali światowej, zbudujemy ze złota ustępy publiczne na ulicach kilku największych miast świata.
W.
i.
lenin
"Władcy pęcherzy" w histerii. Dlaczego szkolna toaleta dla osób trans oburzyła prawicę
Anna DryjańskaAnna Dryjańska

“Tego już za wiele. Stop deprawacji młodzieży” – grzmi prawicowy publicysta Piotr Woyciechowski. “Szaleństwo postmodernizmu, neomarksizmu” – wtóruje minister edukacji Przemysław Czarnek. Gromy ciska także kurator Barbara “puste pudła” Nowak. Czyżby chodziło im o kolegę z PiS-u, wuefistę z Myślenic, który zwracał się do uczniów okrzykiem “wypiąć siura”? Oczywiście, że nie. Rządząca prawica ma ból… głowy, bo w jednym z liceów toaleta dostępna jest także dla uczennic i uczniów niebinarnych i transpłciowych.Prawicowy publicysta poczuł się urażony istnieniem uniwersalnej toalety w liceum
Dyrektorka szkoły Magdalena Kozera tłumaczy, że inicjatywa wyszła od uczniów, a zgodę wyrazili rodzice
– Polska jest państwem praworządnym i na wszelkie niepraworządne działania pozwalać nie będziemy – zapowiada minister Czarnek
Materialnie zmieniło się niewiele. Na drzwiach jednej z toalet w liceum im. Jana III Sobieskiego zawisła kartka z napisem "toaleta". Nie damska, nie męska, po prostu bezprzymiotnikowa – dla wszystkich, którzy potrzebują z niej skorzystać.

Nie ukrywano jednak, że celem jest wyjście naprzeciw potrzebom nastolatków transpłciowych i niebinarnych. Dla nich korzystanie z posegregowanych płciowo łazienek może być nie tylko niekomfortowe, ale i niebezpieczne. Wszak udając się w ustronne miejsce mogą spotkać małych fanów pana ministra, którzy pięściami lub kopniakami wytłumaczą im, kim (nie) powinni być, jak się (nie) ubierać i jakich zaimków (nie) wolno im używać. https://natemat.pl/414982,wladcy-pecherzy-toaleta...