Mińsk Mazowiecki Miastem LGBT

HÓR WUJÓW
Cała Polska jest wstrząśnięta wyemitowanym wczoraj reportażem o Don Stanislao, czyli Dziwiszu i ukrywanych przezeń zbrodniach kościelnej pedofilii. Trudno zresztą mówić o ukrywaniu, raczej o promowaniu, bo z materiału wynika m.in., że rekomendował zboczeńców na najwyższe urzędy w kościelnej hierarchii. Za zatajanie przed papieżem owych zbrodni pedofile w sutannach się opłacali.
Po śmierci papieża Don Stanislao zajmował się sprzedażą ampułek z krwią papieską, co wydaje się niewiarygodne. Dziwisza pamiętamy również jako tego, który pochował parę prezydencką na Wawelu, choć opinia publiczna pamięta, że pochował tamże najgorszego prezydenta III RP, gdyby nie liczyć obecnego, co to prześcignął mistrza.
Kiedy bracia Sekielscy chcieli zrobić pierwszy film o pedofilii w polskim kościele katolickim, żadna stacja nie zdecydowała się na produkcję i emisję. Trzeba było zrobić społeczną zrzutkę i wyemitować film na YouTube... Przecież jednak to było raptem dwa lata temu. Od tego czasu wiele się zmieniło. Teraz TVN uraczył nas szokującym filmem o Dziwiszu... Twarzy polskiego Kościoła, choć bohater nie ma twarzy.
Janiak, Głódź, Gulbinowicz, Dziwisz... Sypią się głowy episkopalne w systematycznej czarnej serii. Kto będzie następny? Publikuję zdjęcie Eli Podleśnej, która swego czasu rozlepiała wizerunek Matki Boskiej w tęczowej aureoli. Wraz z tym słodkim wizerunkiem rozlepiała w publicznej przestrzeni także listę biskupów umoczonych w przestępczy proceder zatajania pedofilii... Lista jest długa... Zapewne też niepełna...
O PiS mówimy, że to zorganizowana grupa przestępcza. Nie działałaby aż tak efektywnie, gdyby nie gorliwa pomoc kościelna, dysponująca ogromną i znakomicie funkcjonującą siecią ambon i konfesjonałów, które można by przyrównać do propagandowego radiowęzła, do szczekaczek, które pamiętamy z najnowszej historii Polski.
Jest Kościół zwartą infrastrukturą wyborczą PiS, ale także wierzycielem rządzącej partii, łapczywym i chciwym. Coś za coś. Liczą się tylko pieniądze i nieograniczona władza. Pamiętamy film "Kler", który tę moralną degrengoladę znakomicie przedstawia.
Z książek w tym kontekście polecam zarówno "O świecie i sobie samych" Stanisława Obirka i Zygmunta Baumana, "Pobudka, Kościele!" Jarosława Makowskiego, czy "Zlecenie: walka z szatanem" Konrada Szołajskiego. Wszystkie wymienione Wydawnictwa Arbitror.
Wspomnę też, choć zapewne Państwo znają "Młyny boże. Zapiski o Kościele i Zagładzie" Jacka Leociaka, czy też tegoż autora "Wieczne strapienie. O kłamstwie, historii i Kościele", książkę, która ukaże się już za dwa tygodnie i niecierpliwie na nią czekamy...
Kościół w Polsce jeszcze do niedawna skupiony był w Toruniu, w mateczniku Tadeusza Rydzyka, biznesmena, który swoje szemrane interesy ukrywa skutecznie przed publiczną oceną, choć w ostatnich latach nie musi, bo jest żywiołowo dotowany z państwowej kiesy, z wdzięczności za polityczne zaangażowanie. To klasyk i nauczyciel Episkopatu, który próbuje przebić go ze swoim nienawistnym i pogardliwym przekazem. Jędraszewskiemu wychodzi to całkiem nieźle.
Szanowni Państwo,
jedna grupa przestępcza wspiera drugą, bo mamy do czynienia ze zmową przestępczą. Tylko w ten sposób nasz narodowy dramat się rozkręca rujnując naszą ojczyznę. Jedni wczoraj oglądali film na TVN, drudzy protestowali pod MEN w Alei Szucha przeciwko ministrowi Czarnkowi, który jest postacią co najmniej tak mroczną i podłą, jak wcześniej omawiani, tyle że chadza w spodniach, nie w sutannie.
Czarnek jest prymitywnym funkcjonariuszem jedynie słusznej partii, mizoginem, homofobem i ksenofobem. Jest nacjonalistą i fanatykiem religijnym. Właśnie powołał - pożal się, Boże! - radę naukową przy swoim ministerstwie, żeby zreformować polską naukę i edukację. W skład rady weszły w lwiej części miernoty z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które jednocześnie sączą entuzjastycznie swój nienawistny jad w Radiu Maryja.
Tomasz Piątek, niezmordowany tropiciel związków luminarzy obecnej polskiej polityki ze wschodnią mafią i kremlowską agenturą, zwraca uwagę, że Czarnek jest beniaminkiem tuby propagandowej Putina pod nazwą "Sputnik". Nachwalić się tam Czarnka nie mogą, zwłaszcza za jego krucjatę przeciwko LGBT, która jest wierną kopią tej prowadzonej w Rosji przez Władimira Władimirowicza. Bo autorytarna władza musi stworzyć widmowego przeciwnika, z którym będzie toczyć widowiskowy bój.
Teraz Czarnek bez wytchnienia opluwa polskie kobiety protestujące przeciwko zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej. Przemoc domowa wobec kobiet jest bowiem dla nacjonalistów dziedzictwem narodowym, które w równym stopniu spaja narodową wspólnotę i wzmacnia jej tożsamość, jak modlenie się do ampułek ze świętą krwią i gwałcenie ministrantów oraz bielanek na plebanii.
Cóż jednak poradzić, skoro w Polsce jest aż 10 tysięcy kościołów i tylko 140 teatrów?
Przemysław Wiszniewski

Odrzucam tę całą sagę z „ideologią” LGBT. Chodzi o tożsamość, a nie o ideologię. Będziemy bronić ludzi przed tymi, którzy mają teraz rosnący apetyt na atakowanie ich z tego „ideologicznego” punktu widzenia. Osobiście myślę, że to należy do zagrywek autorytarnych, na co nie ma miejsca w Europie – powiedziała dziś Jourova.
Komisja Europejska: Unia równości dla LGBT
Respektowanie praw rodzicielskich, zwalczanie nienawiści, uważne prześwietlanie projektów finansowych przez UE – Komisja Europejska chce twardo egzekwować „unię równości” ludzi LGBTIQ.- Każdy powinien czuć się wolny do bycia tym, kim jest. A w Unii nadal ponad połowa ludzi LGBTIQ nigdy albo bardzo rzadko mówi otwarcie, kim są. A to oznacza, że obawiają się do tego otwarcie przyznać. Boją się społecznego piętna wynikłego z coming-outu – powiedziała dziś Vera Jourova, wiceszefowa Komisji Europejskiej, podczas prezentacji pięcioletniej strategii na rzecz równości osób LGBTIQ. Według Agencji Praw Podstawowych UE aż 43 proc. osób LGBTIQ w Unii czuło się dyskryminowanych w 2019 r. w porównaniu z 37 proc. w 2012 r., co ukazuje negatywne trendy w części krajów UE.

– Odrzucam tę całą sagę z „ideologią” LGBT. Chodzi o tożsamość, a nie o ideologię. Będziemy bronić ludzi przed tymi, którzy mają teraz rosnący apetyt na atakowanie ich z tego „ideologicznego” punktu widzenia. Osobiście myślę, że to należy do zagrywek autorytarnych, na co nie ma miejsca w Europie – powiedziała dziś Jourova.

Bruksela – oprócz przeglądu, czy obecne prawo antydyskryminacyjne UE jest należycie wdrażane w całej Unii – zamierza zaproponować europarlamentowi oraz krajom Unii wpisanie homofobicznych przestępstw i mowy nienawiści do katalogu „przestępstw unijnych”. Traktat o UE pozwala na przyjmowanie takich dyrektyw o „normach minimalnych odnoszących się do określania przestępstw oraz kar” w pewnych dziedzinach o charakterze transgranicznym. – Unia musi być miejscem, gdzie ludzie LGBTI mogą prowadzić normalne życie – powiedziała komisarz UE ds. równości Helena Dalli.

Tęczowe rodziny
Komisja potwierdziła – zapowiadany już wcześniej przez Ursulę von der Leyen - zamiar przedłożenia przepisów o wzajemnym uznawaniu praw rodzicielskich w różnych krajach Unii. – Teraz dziecko przestaje być czyimś dzieckiem, gdy przekracza jakąś granicę wewnątrz UE. To nieakceptowalne – powiedziała Jourova. Ale unormowania w tej dziedzinie są w Unii zastrzeżone do jednomyślnych decyzji 27 państw UE. Teraz 21 z nich ma w swym prawie krajowym homoseksualne małżeństwa lub co najmniej związki partnerskie, a jeszcze mniej uznaje pełne prawo do adopcji.

Reforma o uznawaniu praw (homo)rodzicielskich może zatem się skończyć – przykładowo wskutek oporów Polski – na „wzmocnionej współpracy” tylko części krajów Unii. Taka wzmocniona współpraca bez Polski już teraz działa w kwestii małżeństw, rozwodów, spadków. Albo zasady uznawania zagranicznych praw rodzicielskich zostaną - co sugerowała dziś Jourova - tak przykrojone, by jednak mogli zaakceptować je wszyscy w Unii, choćby na płaszczyźnie traktatowej swobody przepływu ludzi.

Co z funduszami?
Bruksela ostatniego lata odcięła kilka polskich miejscowości od – stosunkowo małego jak na budżet UE - finansowania projektów w ramach „partnerstw miast” z powodu uchwał o „strefach wolnych od ideologii LGBT”. Komisja Europejska dziś już kolejny raz musiała się tłumaczyć, dlaczego w kwestii tych „stref” nie wszczyna postępowań przeciwnaruszeniowych, które ostatecznie mogłyby doprowadzić do zaskarżenia Polski w TSUE. Jourova tłumaczyła, że skoro decyzje polskich miejscowości o „strefach” to nie są nowe przepisy, lecz uchwały, to Komisja może reagować postępowaniami dyscyplinarnymi dopiero po zebraniu twardych dowodów, że istotnie dochodzi do przypadków dyskryminacji ludzi LGBT sprzecznej z prawem unijnym.

Czy polskie gminy z zadeklarowanymi „strefami” muszą liczyć się, że zostaną uznane za nieuprawnione do większych funduszy, w tym z polityki spójności? Jourova dziś tłumaczyła, że także w tej kwestii Bruksela będzie musiała indywidualnie badać każdy pojedynczy projekt. – Kiedy zajmowałam się funduszami jako minister w czeskim rządzie, we wnioskach o finansowanie niemal automatycznie odhaczało się punkt „zgodny z polityką równościową”. Ale to było do 2013 r., kiedy nie było takich trendów, jak obecnie w Polsce. Teraz nie będzie już takiego automatyzmu – tłumaczyła dziś Jourova. https://www.dw.com/pl/https-wwwdwcom-pl-prawa-lgb...

GÓLNOPOLSKA I MIĘDZYNARODOWA SOLIDARNOŚĆ Z OSOBAMI WYKLUCZONYMI I PRZEŚLADOWANYMI
Międzynarodowy Dzień Tolerancji jest obchodzony na całym świecie 16 listopada. Został ustanowiony w 1995 roku przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, z inicjatywy UNESCO.
– Zgodnie z hasłem „Warszawa dla wszystkich” stolica pozostanie miastem tolerancyjnym, które szanuje różnorodność, nie dzieli i nie wyklucza, szanuje uczucia, obyczaje i poglądy. Niestety, rządzący krajem wyrzucili to słowo ze swojego słownika i prześladują wszelką samodzielność i odrębność. Samorządy będą im jednak przypominać, że – zgodnie z konstytucją – wszyscy mają takie same prawa. I o tym, że wraz z zanikiem tolerancji następuje upadek państwa – mówi Rafał Trzaskowski, prezydent m.st. Warszawy. I dodaje – 16 listopada w polskich i europejskich miastach zamanifestujemy naszą solidarność podświetlając budynki i wywieszając tęczowe flagi.
We wspólnych tegorocznych obchodach biorą udział m.in. członkowie Unii Metropolii Polskich im. P. Adamowicza – Warszawa, Białystok, Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź, Poznań, Rzeszów, Szczecin i Wrocław oraz samorządy ze Związku Miast Polskich.
Z inicjatywy Rafała Trzaskowskiego, prezydenta m.st. Warszawy, do akcji włączyły się także liczne miasta z zagranicy – Londyn, Barcelona, Oslo, Düsseldorf, Praga, Budapeszt, Bratysława, Madryt, Kopenhaga, Gandawa, Birmingham i Reykjavik.
Prezydenci miast i burmistrzowie wystąpili ze wspólnym apelem, przypominając, jaką rolę i znaczenie ma tolerancja w życiu małych ojczyzn, przypomnieli fragment Deklaracji na Temat Zasad Tolerancji oraz wyrazili także solidarność ze wszystkimi dyskryminowanymi i wykluczonymi.
„Okazujemy solidarność z wszystkimi, którzy na co dzień borykają się z wykluczeniem, dyskryminacją i nierównym traktowaniem. Tymi, których głos wymaga wzmocnienia i tymi, którzy z determinacją walczą o swoje prawa, stając się obiektem ataków werbalnych, a w ostatnim czasie również fizycznych.
Uważamy, że każdy obywatel naszych małych ojczyzn ma takie same prawa i obowiązki, niezależnie od narodowości, wyznawanej religii, poglądów politycznych, pochodzenia czy orientacji seksualnej” – napisali krajowi i zagraniczni sygnatariusze apelu. Pełna treść w załączniku.
W wybranych miastach uczestniczących w obchodach zostaną wciągnięte flagi lub podświetlone obiekty – w stolicy będzie to tradycyjnie PKiN oraz most Śląsko-Dąbrowski. Dodatkowo w warszawską odsłonę włączą się także placówki dyplomatyczne, kulturalne i organizacje pozarządowe.

16
wyborcza to wy, LGBT,Marsz Równości
Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu
- Jeśli jest ktoś żywy, to niech podniesie rękę - powiedział policjant, patrząc na taneczny parkiet klubu Pulse zasłany ciałami we krwi. Ci, którzy byli tylko ranni, i ci, którzy tylko udawali zabitych, podnieśli ręce.

Rzeź w toaletach jeszcze trwała. Kule przebijały wahadłowe drzwi ubikacji i miękko lądowały w dwóch, trzech stłoczonych ciałach jednocześnie. Zabici i ranni osuwali się na ziemię, a na nich stawali żywi, by nie było widać ich stóp.

Zamachowiec musiał przeładować półautomatyczny karabinek. W każdej kabinie, kto był jeszcze żywy, starał się przykryć trupem. W damskiej toalecie, która była następna w marszrucie mordercy, mężczyźni w makijażach zakryli swoimi ciałami schowane razem z nimi kobiety. Jeden z nich zginął. Drugi ocalał, bo przez ścianę do toalety wdarł się pancerny łazik ze specjalną grupą policji. Osiem kul trafiło zamachowca i zakończyło jego życie.

Wokół leżało martwych 49 kobiet i mężczyzn, czy też raczej wolelibyście nie nazywać ich ludźmi, lecz LGBTQ?

II.
W tych Marszach Równości moglibyśmy nie być tacy tęczowi, kolorowi, rozśpiewani i roztańczeni, gdyby nie to, że bycie gejem (po angielsku „gay” znaczy „wesoły, radosny”) zobowiązuje.

REKLAMA

To jest nasza kultura i 50 lat temu, po policyjnej napaści na bar Stonewall w Nowym Jorku, zdecydowaliśmy, że będziemy walczyć o nasze prawa tacy, jacy jesteśmy. I choć naprawdę jesteśmy zwyczajnymi artystami, biznesmenami, nauczycielami, księżmi, naukowcami, niepełnosprawnymi, sportowcami, dziennikarzami, wojskowymi, lekarzami, prawnikami, elektrykami, masażystami i bezrobotnymi, to na te parady umajamy się na tęczowo, na obcasach i w tiulach ze sztucznymi rzęsami i ostrą szminką. Nie wszyscy tak się stroją, ale generalnie staramy się być bardziej tęczowi i kolorowi niż hetero.

Ale moglibyśmy zamiast tęczy i kwiatów nieść trumny i portrety zabitych. Każdego dnia roku moglibyśmy iść w Marszach Pamięci, bo każdego dnia umiera na świecie co najmniej jeden gej.

III.
Może to był błąd pójście w Białymstoku na wesoło, po gejowemu. Może lepiej zostałby odebrany Pierwszy Marsz Pamięci.

W pierwszym szeregu nieślibyśmy portret Milo, którą zabiła polska procedura zmiany płci, co Milo tylko dopełniła, skacząc z mostu do Wisły. Milo była transkobietą. Jej śmierć moglibyśmy zadedykować prezydentowi Andrzejowi Dudzie.

To on zawetował jako pierwszą ustawę przygotowaną m.in. przez posłankę Annę Grodzką, która miała wprowadzić cywilizowane standardy procedury zmiany płci. Andrzej Duda wyrzucił ją do kosza, pozostawiając osobom transpłciowym polską drogę: dehumanizującą i odbierającą godność osobom trans.

Zaraz po wecie Duda pojechał na sesję ONZ i czytał przemówienie, w którym ktoś mu napisał, że domaga się równego traktowania ludzi. Myśmy tego słuchali. Podczas lunchu Dudę posadzono przy stole prezydenta Obamy. I siedzieli tak razem jak obraz dobra i zła. Duda, który w kampanii prezydenckiej mówił, że nie wyobraża sobie zatrudnienia gejów w swojej kancelarii, bo by mu półnago po niej biegali, i prezydent Obama, który ewoluował w poparciu dla środowiska LGBTQ z przeciwnika małżeństw jednopłciowych do tego, który po decyzji Sądu Najwyższego USA legalizującego małżeństwa jednopłciowe, podświetlił Biały Dom tęczą.

My staliśmy w Waszyngtonie, patrzyliśmy na to i w większości płakaliśmy, bo to było za wiele jak na nasze gejowskie szczęście. https://wyborcza.pl/7,162657,25025557,marsz-rownyc...