,,Zielona Granica" polityczny film nakręcony na zlecenie PO?

TVN24 i się zaczęło. "Takie życie, panie redaktorze" [WIDEO]
Dziennikarz TVN24 zapytał w Lublinie Zbigniewa Ziobrę o brutalny język polityków. Minister sprawiedliwości uderzył w Donalda Tuska i Agnieszkę Holland: — Nie widziałem, aby telewizja TVN się tego rodzaju językiem, wziętym rodem ze stalinowskich podręczników propagandy, przejmowała — powiedział. Później zaczął mówić o ojcu reżyserki.Ziobro nawiązał do zakazu sądu, zgodnie z którym minister nie może wypowiadać się o filmie "Zielona granica".— Dowiedziałem się, że rzekomo sąd stwierdził, że nie mogę odpowiadać na tego rodzaju inwektywy pani Holland, które są kierowane pod adresem polskich żołnierzy, polskich funkcjonariuszy i też pod moim adresem — powiedział.

"Posługuje się językiem zapożyczonym z szafy swojego ojca"
Zaczął mówić o ojcu Agnieszki Holland, stwierdził, że tak jak ona mówi teraz o polskich żołnierzach i politykach, tak mówił o "żołnierzach Armii Krajowej, WiN-u i tych, którzy walczyli o wolną Polskę" jej ojciec Henryk Holland "porucznik Armii Czerwonej" (po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej służył w Armii Czerwonej jako starszy felczer w szpitalach polowych Frontu Południowo-Zachodniego; w 1943 r. został przyjęty w stopniu porucznika do 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki — red.): — W tym sensie pani Holland posługuje się wprost językiem zapożyczonym z szafy swojego ojca propagandysty stalinowskiego — ocenił Ziobro.Na koniec ponownie zwrócił się do dziennikarza: — Więc, takie życie, panie redaktorze, ja rzeczywiście boleję nad tym, ale też bardzo byłbym rad, gdyby Platforma... — tutaj przerwał i stwierdził, że pomylił się, bo TVN to "mózg PO". Kontynuował, że byłby bardziej zadowolony, gdyby TVN "był faktycznie nieco bardziej wrażliwy na język agresji, który pojawia się w debacie publicznej", ale ta wrażliwość nie powinna działać tylko w jedną stronę. Zbigniew Ziobro odpowiadał na to pytanie przez trzy minuty.

Łukasz Oliwkowski
5 dni
·
Sprowokuję. A gdybym powiedział, że "Zielona granica" to film... głęboko chrześcijański? I to chrześcijański rdzennie, w duchu personalistycznym, w wymiarze, który usuwa granice, szuka Dobra, rozwala jak Chrystus faryzejskie bastiony hipokryzji i obłudy, krzycząc po prostu: "Pomóż tej matce!", "Pomóż temu dziecku!","Pomóż tym ludziom!" Dałoby się tę prowokację uzasadnić, drażniąc przy tym katolicyzm "narodowy". A ponieważ jątrzyć nie chcę, posłużę się terminem: film humanistyczny. Agnieszka Holland szuka godności osoby i rodziny. Pokazuje dramat jednostki wobec ciemnej władzy z mediami publicznymi na smyczy. Mówi o odruchu pomocy. Zbliża się do cierpienia. Tak bliskich perspektyw Wytwórnia z Nowogrodzkiej nie wytrzymuje: uciekają, czerwienią się przed nagością prawdy, asekurują się ...trailerem. Boją się patrzeć. Sądzę, że nawet jeśli spojrzą, nie będą widzieć. Żenujące. Tymczasem trzeba uważnie szukać, kto kryje się pod mundurem, pod brudnymi kurtkami, pod maską. Bo jest tam i człowiek dobry, i zły. I głupiec, i człowiek refleksyjny. Podkreślmy - są wszędzie, po każdej stronie: potrafią podać wodę, ale i truciznę. Im bardziej wierzą w swych twardogłowych, autokratycznych pryncypałów, tym gorzej dla Dobra, tym dalej od konkretnego wołającego o pomoc człowieka. Holland stara się być sprawiedliwa .- obrywa się również Unii Europejskiej: system pomocy imigrantom pozostawia wiele do życzenia.
Muszę dodać: choć większość scen w filmie wyreżyserowanych jest mistrzowsko, są też takie, które wydają się niepotrzebne, zbyt... nachalne, wytrącają ze znakomicie budowanego dramatu.
Dobrze, że ten film powstał. I nie tylko chodzi tu o wyczulenie na problem - nomen omen - graniczny. Film paradoksalnie dowodzi, że czymś, co kolczastych granic na pewno nie ma - jest sztuka - pojęcie nadal zbyt abstrakcyjne dla małych polityków z objawami defragmentacji sumień, mistrzów interpretacji trailerów. Brawo dla Agnieszki Polland.