smog/zanieczyszczenie powietrza w MMz

Trzy rodzaje ekologistów

Rewolucyjny zapał obrońców klimatu przekracza już granice śmieszności, ale sprawa tak naprawdę jest poważna. Unia Europejska przy sprzeciwie społeczeństw przeforsuje nieżyciowe plany, za które zapłacimy wszyscy, by zyskać mogła niewielka garstka cwaniaków. Można by rzec klasyka, ale nie każdy rozumie powagę sytuacji. I nie chodzi mi nawet o tamtą stronę, o tym zresztą zaraz będzie. Ileż to osób na prawicy chce apelować i tłumaczyć Unii, że ta się myli. Unijni dygnitarze nie wiedzą, ale jak my ich uświadomimy to zrozumieją swój błąd. Ewentualnie, oni nigdy nie zrozumieją błędu bo są tak głupi, a my świadomi prawicowcy to rozumiemy. Moi drodzy, oni wszystko rozumieją, nie są głupi, zaś "walka z globalnym ociepleniem" jest doskonale przemyślana. Co do eurocenta. Tak ma być i nie cofną się o krok. Tłumaczenie im czegokolwiek mija się z celem, bowiem ich cele są inne niż nasze. Ich celem jest domknięcie neomarksistowskiego projektu, nie mniej nie więcej, a wszelkie detale zostawiają specom od marketingu. Jeśli ktoś natomiast uważa, iż niepojętym jest by normalny człowiek tego pragnął, odpowiadam po prostu: oni nie mają wyjścia. Dla nich to jedyna możliwa opcja, bo nie zakładam, że są to ludzie zdolni do jakiejkolwiek uczciwej pracy. Ten system jest gwarantem ich dobrobytu, niekoniecznie naszego. Dlatego musi się tak wiele zmienić, by nie zmieniło się nic.

Tak zwanych ekologistów (nie mylić z ekologami) można zasadniczo podzielić na trzy grupy. Grupa pierwsza to ta, o której napisałem powyżej. Cynicy grający na własny zysk kosztem społeczeństw. Oni wiedzą, że nieba nikomu - poza rzecz jasna sobą - nie przychylą, ale to jest jedyne wyjście po destrukcji jaką poczynili wśród ludu w kwestiach poszanowania tradycji i autorytetu. O tym pisałem we wcześniejszych notkach więc nie będę rozwijał. Takie, wydawać by się mogło karkołomne wygibasy retoryczne, bezczelnie angażujące chore dzieci do celów haniebnych, to dla nich nic wielkiego. Ale oczywiście mają usta pełne frazesów o dobru planety i generalnie samo dobro sączy się z ich mowy. Choć jedyne dobro jakie ich interesuje, to ich własne dobro na cudzy koszt. I to powinno być jasne dla średnio zaawansowanego analityka wydarzeń na unijnej scenie politycznej.

Drugą grupę ekologistów stanowią ludzie wierzący, że jak się ograniczy emisję CO2 na obszarze 1% kuli ziemskiej, to uratujemy klimat. Oni w to wierzą tak, jak my wierzymy w Boga. Nie muszę zatem dodawać, iż tłumaczenie im w tej kwestii czegokolwiek mija się z celem, podobnie jak tłumaczenie oczywistości cynikom. Tylko z innego powodu. Gdyby jednak ktoś zadał sobie trud mając w nadmiarze wolnego czasu, dostanie pakiet wyświechtanych, sprzecznych ze sobą stwierdzeń, których nie da się skomentować w inny sposób niż parskając śmiechem, tudzież nie dowierzając, że ktoś może być tak naiwny. Co to za "zieloni" wypatrujący zagrożenia w czymś, co pomaga by było więcej zielonego? Ale zostawmy to, bo jak już wspomniałem, ich zapał jest religijny, a z tym nie ma dyskusji.

Trzecią grupę ekologistów stanowią ludzie z odłamu krytycznego lewicy. Czyli powiedzmy, ze skrajnej lewicy, lewicy wojującej, nastawionej na destrukcję starego porządku. Ich motto można by zawrzeć w ogólnym stwierdzeniu: Nie ma znaczenia co popierasz, o ile to coś jest przeciwko tradycji, Kościołowi i wszystkiemu temu, z czym kojarzy się prawica. Zatem wszystko, co choćby ma ślad konserwatywnego pojmowania świata, musi według nich zostać wdeptane w glebę, a później niech się wali i pali. Nie mają oni żadnego pomysłu na to, jak ma wyglądać kraj i życie w danej wspólnocie. Wiedzą natomiast czego ma nie być. Taką postawę w całości kreuje agresja i nienawiść wręcz, do konserwatystów prawicowych (czyli kontrrewolucjonistów, przeciwników lewicowego, zakonserwowanego status quo). Agresja i nienawiść. Albo na odwrót. Jak wiadomo oba te stany skutecznie wyłączają zdroworozsądkowe myślenie, dlatego tłumaczenie im czegokolwiek jest podobnie jak w dwóch pierwszych przypadkach bezcelowe. Nie tylko nie przyjmą do siebie oczywistych faktów, ale jeszcze obrzucą inwektywami, a po co nam to?

Żyjemy w świecie dwuwymiarowym, to znaczy nie ma żadnej trzeciej drogi. Szukanie jej, zawsze kończy się zwycięstwem lewej ścieżki "postępowego" (od pasa w dół) neomarksizmu. Bierność rządzących wobec ekscesów skrajnej lewicy zawsze skończyć się musi porażką zdrowego rozsądku i prawości wszelakiej. Tak upadała myśl tradycjonalistyczna w Niemczech (gdzie przypomnę partia Angeli Merkel była kiedyś partią katolicką, a stała się przodownikiem rewolucji obyczajowej w Europie), tak upadała w Wielkiej Brytanii (gdzie niby konserwatywny premier uznał małżeństwa homoseksualne), tak upadała we Francji (państwo "neutralne światopoglądowo", co miało znieść wszystkie spory, efekt - zwycięstwo libertynizmu). Zapamiętajmy to, może jeszcze nie jest za późno u nas.
Opublikowano: 28 grudnia 2019, 15:45

https://www.salon24.pl/u/alexdisease/1008734,trzy-rod...

"Ekologizm" - droga do neopogaństwa



Nasi pogańscy przodkowie byli bardzo eko. Czcili rożne drzewa, modlili się do źródełek i oddawali hołdy siłom przyrody... Ale z całego tych ich ekologizmu dno naszych czasów pozostało tylko to, że kulturalnie to: "na mchu jadali"

Tak więc nie ma co zadziwiać. Gdyby dzikus Mieszko nie podjął decyzji o przyjęciu chrześcijaństwa to dziś żadnej Polski w tej części Europy by nie było. Przyjecie chrześcijaństwa z zachodu było po prostu warunkiem koniecznym aby stworzyć nowy organizm państwowy.

Tak więc śmiało możemy powiedzieć, że ten dziki poganin Mieszko jednak może taki głupi nie był i wiedział co i kiedy należy brać z zachodu aby na tym zyskać a nie stracić.


A co robią współcześni ekoPolacy/ekoEuropejczycy?

Ano przyjmują z zachodu modę na ekologizm. Odrzucają chrześcijaństwo, bo podobno stało się mało postępowe i wracają do źródeł... To jest jeszcze nie modlą się do nimf lub strzyg ale kto wie czy niedługo obok strefy relaksu nie powstanie jakiś "święty gaj", w którym ludzie wszelkich płci będą mogli radośnie łączyć się z siłami natury. Tak neopogańska świątynia nowej ekoreligii.

A co pozostanie z tej mody na ekologizm? Ano to co po naszych pogańskich przodkach... Parę legend i baśni oraz kamienie, których znaczenia możemy się tylko domyślać.
Opublikowano: 28 grudnia 2019, 16:11 ; Ostatnia aktualizacja: 28 grudnia 2019, 19:10

https://www.salon24.pl/u/hephalump/1008735,ekologizm-...

Co się stało z polskim Kościołem, że stary, pobożny i przyzwoity papież postrzegany jest jako źródło jego kryzysu – pyta Jarosław Makowski w tekście dla tygodnika "Przegląd".
Brak obecności myśli Franciszka jest w wystąpieniach polskich księży widoczny i zdradza ich duży do niego dystans
Kryzys migracyjny był chyba tym dramatycznym wydarzeniem, które najdobitniej pokazało przepaść między sposobem myślenia papieża i naszych biskupów
Franciszek irytuje polskich biskupów, gdyż inaczej niż Jan Paweł II widzi zasadniczą oś sporu cywilizacyjnego
Czy Franciszek, ze swoją otwartością na ateistów i homoseksualistów, miłosierdziem wobec grzeszników i zagubionych, troskliwością wobec bezdomnych i ubogich, okazałby się miłym niezapowiedzianym gościem, gdyby zapukał do drzwi jednego czy drugiego pałacu biskupiego podczas wigilijnej nocy? Czy znalazłoby się dla niego wolne miejsce przy stole?ryzys migracyjny był chyba tym dramatycznym wydarzeniem, które najdobitniej pokazało przepaść między sposobem myślenia papieża i naszych biskupów. Pierwszą podróżą, jaką odbył Franciszek po wybraniu go w roku 2013, była pielgrzymka na włoską wyspę Lampedusa. Nie do jakiegoś sanktuarium, nie na spotkanie z przywódcą innego wyznania czy religii. Wybrał wyspę będącą symbolem dramatu uchodźców. Kiedy już tam się pojawił, a za nim kamery światowych telewizji, mówił: "Prośmy Pana o łaskę płaczu nad naszą obojętnością, nad okrucieństwem, jakie jest w świecie, w nas, również w tych, którzy bezimiennie podejmują decyzje społeczno-gospodarcze, które otwierają drogę do podobnych dramatów".

Franciszek jako chrześcijanin robi to, co trzeba – gdy widzi człowieka cierpiącego, biegnie mu z pomocą. I tak należy czytać jego kolejną wizytę, tym razem na greckiej wyspie Lesbos, gdzie ramię w ramię z ekumenicznym patriarchą Konstantynopola Bartłomiejem oraz arcybiskupem Aten i całej Grecji Hieronimem odwiedził obóz uchodźców Moria. Przebywało tam wtedy ok. 2,5 tys. osób, oczekujących na azyl. To wizyta symboliczna, gdyż Lesbos stała się także znakiem "kultury obojętności", która toczy nas, szczególnie zachodni świat. Stała się miejscem, gdzie "składuje się" ludzi odpady, którymi nikt nie chce się zaopiekować. Jest "ludzkim śmietniskiem" omijanym szerokim łukiem przez wszystkich – ale nie przez Franciszka, który jeszcze przed wylądowaniem na wyspie mówił: "Ta podróż jest smutna. Lecimy zobaczyć tylu ludzi, którzy cierpią i nie wiedzą, dokąd iść". https://wiadomosci.onet.pl/kraj/papiez-franciszek-a-polsk...