protest kobiet dziś w MMz

Katarzyna Wesołowska-Zbudniewek

Słyszę o tym często i im częściej słyszę, tym częściej dochodzę do wniosku, że państwo zawodzi, odpowiednie służby nie działają.
Nie można spokojnie słuchać opowieści ofiar przemocy, która trwa od lat, a jeszcze trudniej jest wówczas, gdy słyszę o obojetności sąsiadów, syndromie ofiary, braku reakcji policji( poza założeniem niebieskiej karty), Opieka społeczna? Nie działa w wielu wypadkach, bo często dzieje się to w tzw normalnej rodzinie.
Tych opowieści dzieci o tym, że ojciec, czy matka znęcają się nad nimi od zawsze, biją tak żeby nie było widać, jest wiele. Są też opowieści żony, którą mąż ciągnie za włosy po schodach na oczach dzieci. Opowieści o tym, że robi to na trzeźwo, a jak przechodzi mu złość jest wspaniałym ojcem i mężem. Opowiesci o tym, że na skutek wieloletniego bicia dopiero po opuszczeniu domu rodzinnego ofiary zaczynają sobie zdawać sprawę, że istnieje inne życie. Opowieści o tym, że nie zapraszali do domu kolegów, bo nie wiedzieli jaka będzie reakcja. Opowieści o tym, że ofiara ma wydzielane pieniądze.
To może trudne do zrozumienia, ale wszystkie te opowieści mam w pamięci, a czasem widzę twarze ofiar i cicho płynące po policzkach łzy.
Dlaczego tak się dzieje, oprócz samego prostego w takiej sytuacji stwierdzenia, że pomoc państwa jest iluzoryczna lub spóźniona?
Kalka kulturowa
" nie interesuję się co dzieje się za ścianą:
" bije, no cóż widocznie jej się należy"
" żona ma słuchać męża"
" brudy pierze się we własnym domu"
Tylko ofiary są bezsilne i samotne!
Dopóki my sąsiedzi, koleżanki, koledzy, osoby bliskie nie będziemy reagować, dopóty możemy uznać się za współodpowiedzialnych tego co dzieje się w domowym zaciszu.
Ofiary potrzebują realnego wsparcia i pomocy, nie wojny ideologicznej.
Zacznjmy jednak od siebie, nie bądźmy obojętni!

Dziś Mariusz Ciarka - rzecznik policji - który raczył stwierdzić że zakaz organizowania zgromadzeń jest tożsamy z zakazem udziału w nich...
Nawet w Konstytucji jest zawarte rozgraniczenie organizowania zgromadzeń od udziału w nich - obie te czynności odróżnia jednoznacznie art. 57 Konstytucji: "Każdemu zapewnia się wolność organizowania pokojowych zgromadzeń i uczestniczenia w nich. Ograniczenie tej wolności może określać ustawa". W związku z tym słowa rzecznika to kompletny absurd, i to bardzo groźny absurd stawiający policję poza wszelkimi regułami państwa prawa, a owa "rozszerzająca interpretacja" prowadzi w rezultacie do przyznania sobie przez policję bez żadnej podstawy uprawnienia do pałowania, stosowania gazu i przemocy, zatrzymywania i wywożenia obywateli etc. - co miało miejsce podczas wielu protestów.
Reasumując - Rząd nowelizując rozporządzenie i wprowadzając dodatkowo "zakaz udziału w zgromadzeniach" przyznał, że do tej pory zakazywał jedynie organizowania zgromadzeń, ale nie udziału w nich. Tymczasem policja ścigała, nakładała mandaty, a nawet aresztowała ludzi, którzy brali w nich udział co było działaniem nielegalnym nawet w świetle obowiązujących wcześniej rozporządzeń.
Niezależnie od tego trzeba podkreślić, że przepisy dot. zakazu zgromadzeń były i nadal są niezgodne z prawem - to wszystko dzieje się na poziomie rozporządzenia, które nie może regulować praw i wolności względem obywateli. Konstytucja uznaje obie te wolności za na tyle ważne, że nawet w stanie klęski żywiołowej nie można zakazać obywatelom realizowania wolności organizowania bądź uczestniczenia w zgromadzeniach - art. 233 ustęp 3 Konstytucji.

Polish Freedom Network
4 tgdSolpdoiSzn.lsoeredsls ·
Po co strzelać do ludzi?
Rząd polski nie strzela do ludzi i nie wsadza do więzienia za poglądy.
Szczuje tylko jednych na drugich, utrzymując swój elektorat w bojowym szyku. Dla współczesnych dyktatur, jak Polska czy Węgry, byłoby to zbyt drastyczne posunięcie. Reżim nie potrzebuje tak barbarzyńskich metod.
Są inne, równie skuteczne sposoby.
Jeżeli niezadowolony obywatel wychodzi na ulicę, to PISowska policja, powołując się na przepisy sanitarne i wymogi porządku publicznego, spałuje go trochę, ale tak, aby przeżył i aby nie było zbyt dużo krwi, wlepi mandat, przetrzyma w komisariacie, zabierze telefon i wywiezie gdzieś za miasto. Może przepuści młodych faszystów z bocznej uliczki, aby postraszyli protestujących. I to wszystko. Są, oczywiście, obywatele, jak Tuleya, Juszczyszyn, Morawiec czy Lempart, którym dla przykładu reżim chce dać nieco mocniej po łapach, ale nic na masową skalę.
Obywatel chce nadal protestować? Proszę bardzo, ale musi wiedzieć, że za każdym razem, kiedy rozwinie antyrządowy transparent, może coś przykrego mu się przydarzyć. I tak będzie zawsze, aż zrozumie, że protest uliczny nie ma sensu. A po protestach, które nie przynoszą skutku, przychodzi apatia. A zaraz za nią jest już zgoda na współpracę. I tu już dyktatura czeka ze słodkimi ofertami. Każdy może zostać Obajtkiem. Po co strzelać do ludzi?
Ale dyktatura pragnie czegoś więcej. Chce rozciągnąć władzę nad narodem i trzymać światową krytykę na dystans poprzez stworzenie permanentnego administracyjno-prawnego systemu. Który się zrośnie z Polską i stanie się stałym elementem naszego krajobrazu. System taki, gdy już zostanie wdrożony, będzie sam pilnował zamordyzmu, bez instrukcji Ducze. Bo Ducze kiedyś odejdzie i chciałby coś po sobie pozostawić. A to byłby samograj. I jednocześnie alibi dla dyktatury. Bo wtedy wszystko będzie zgodne z polskim porządkiem prawnym. Niech się Merkel odwali!
Polski system prawny jest właśnie przebudowywany w tym kierunku. Przyłębska, przykładowo, już wie, jak orzekać. Nie potrzebuje dzwonić do Ducze. Prezydent Duda kilka razy się zagubił, wskazując, że może mieć inne zdanie, ale teraz zgodził się być marionetką. Wreszcie znalazł swoje miejsce. Dyktaturze nic z jego strony już nie grozi.
No i Izba Dyscyplinarna! Co za piękny wynalazek! Unijny Trybunał Sprawiedliwości zakazał jej działania jeszcze w zeszłym roku, stwierdzając, że Izba ma charakter polityczny i nie może orzekać, bo nie jest sądem. Oj tam, oj tam! Jak to nie jest? Jest. Izba nadal represjonuje niezależnych i opornych sędziów, zawieszając ich w zawodzie, przenosząc na odległą prowincję albo zmniejszając im wynagrodzenie. Sędziowie zasiadający w Izbie też nie muszą o nic pytać Ducze. Wiedzą, co mają robić.
I wszystko odbywa się zgodnie z literą prawa.
Dariusz Wiśniewski