pikieta pro life - 20.03.2021

Może te siostry jej odpowiedzą?

JAK UDAŁO NAM SIĘ USTALIĆ, W ZEZNANIACH, KTÓRE PRZED PROKURATOREM ZŁOŻYŁY DZIECI, PADAŁO M.IN., ŻE BYŁY "BITE PRZEZ SIOSTRĘ W PUPĘ, CIĄGNIĘTE ZA USZY, STAWIANE DO KĄTA, WYRZUCANE ZA DRZWI", A TAKŻE, ŻE PANIE NAUCZYCIELKI KRZYCZAŁY I MÓWIŁY W OBECNOŚCI DZIECI BRZYDKIE SŁOWA. DZIECI WYJAWIŁY TAKŻE, ŻE "PŁAKAŁY, JAK BYŁY KARANE", ŻE "KARY BARDZO BOLAŁY" ORAZ ŻE NIE WIEDZIAŁY, DLACZEGO BYŁY KARANE. NIEKTÓRE Z NICH ZEZNAŁY TAKŻE, ŻE "SIOSTRA BYŁA NIEGRZECZNA I ZŁOŚLIWA", ŻE NIE CHCĄ WRÓCIĆ DO PRZEDSZKOLA SIÓSTR OPATRZNOŚCI BOŻEJ, BO "TAM JEST SIOSTRA K.". BIEGLI POTWIERDZILI, ŻE ZEZNANIA POKRZYWDZONYCH DZIECI SĄ SPÓJNE I WIARYGODNE.
W grupie była dziewczynka z zespołem Downa, która raz na moich oczach opluła siostrę K. To dziecko po prostu tak się zachowywało i przez to wymagało innego podejścia. Ale siostra zrobiła to samo, czyli napluła na dziecko. Byłam w szoku
https://wiadomosci.onet.pl/warszawa/dramat-dzieci-w-przed...

Wyznawanie religii to dyskryminacja „tożsamości genderowej”? Ordo Iuris ostrzega przed kuriozalnym raportem ONZ

Tzw. niezależny ekspert ONZ ds. ochrony przed przemocą i dyskryminacją ze względu na orientację seksualną i tożsamość genderową rozpoczął proces zbierania od państw informacji o tym, jak ochrona wolności religii wpływa na… wolność „orientacji seksualnej” i „tożsamości genderowej”.

Sprawę komentuje Veronika Turetta, analityk Centrum Prawa Międzynarodowego Instytutu Ordo Iuris ostrzega. Założenia, na których opiera się raport, jak tłumaczy, zapowiadają silnie zideologizowany dokument końcowy. Jego celem wydaje się wskazanie, jak „tożsamość genderowa” powinna być postrzegana przez ustawodawców, przywódców religijnych i poszczególnych obywateli, a nie zebranie obiektywnych danych na temat.

Założenia raportu opierają się na tezie, że narracje religijne były historycznie wykorzystywane do promowania, umożliwiania i przyzwalania na przemoc instytucjonalną i osobistą oraz dyskryminację ze względu na preferencje seksualne lub „tożsamość genderową”.
Zdaniem „eksperta” Victora Madrigal-Borloza, korzystanie z wolności wyznania i przekonań, mogłoby zagrażać czymś, co określił on jako „prawa człowieka osób LGBT”.

Jak wskazuje Ordo Iuris, takie sprawozdanie powinno mieć na celu przeprowadzenie obiektywnego badania relacji pomiędzy danymi dotyczącymi wolności wyznania i dyskryminacji. Autor już na wstępie zakłada jednak, jak ostrzega Instytut, że istnieją bliżej nie zdefiniowane „prawa człowieka osób LGBT”, które mają być zagrożone przez swobodne korzystanie z wolności wyznania i przekonań. Taki pogląd jest nie tylko sprzeczny z ustawodawstwem wielu państw członkowskich ONZ, ale także niesłusznie podnosi koncepcje ideologii gender (np. uznanie wielopłciowości) do rangi międzynarodowych praw człowieka. Może to sugerować, że osoby realizujące te postulaty są pozbawione ochrony przyznawanej przez system praw człowieka wszystkim ludziom, lub że powinny im przysługiwać jakieś szczególne „prawa człowieka”. W tym kontekście wolność wyznania – gdy wchodzi w konflikt z teoriami gender – jest identyfikowana jako zagrożenie dla pełnej realizacji celów ideologii i upowszechnienia jej w społeczeństwie.

Ordo Iuris zauważa, że już same pytania nakreślone przez niezależnego eksperta w celu zebrania informacji stawiają wolność religii, przekonań i sumienia (czyli powszechnie uznanych praw człowieka) na tym samym poziomie, co „wolność od dyskryminacji ze względu na tożsamość gender”. Ponadto język użyty przez eksperta nie tylko nie definiuje, co rozumie się przez dyskryminację, ale nie rozróżnia dyskryminacji i przemocy wobec osób od sprzeciwu wobec ideologii. Zrównuje w ten sposób spór poglądów z prześladowaniem osób, wprowadzając w błąd podmioty wezwane do przedstawienia stanowiska.

Instytut odpowiedział na zapytanie, odrzucając przy tym sformułowania użyte przez Victora Madrigal-Borloza do przedstawienia tematu raportu. W szczególności Instytut podkreślił, że Polska nie zaakceptowała większości postulatów ideologii gender w swoim porządku prawnym i pozostała przy naturalnym rozróżnieniu płci poprzez cechy biologiczne. Wreszcie, zakaz dyskryminacji, równe traktowanie i ochrona przed przemocą, są w Rzeczypospolitej Polskiej przedmiotem ochrony konstytucyjnej, która obejmuje wszystkich obywateli. Polski system prawny w pełni chroni każdego. Różnorodność, równość, a przede wszystkim prawo do prywatności i przekonanie o godności każdego człowieka, od wieków były wpisane w polską kulturę i tradycję.

– Założenia, na których opiera się raport zapowiadają silnie zideologizowany dokument końcowy. Jego celem wydaje się wskazanie, jak „tożsamość gender” powinna być postrzegana przez ustawodawców, przywódców religijnych i poszczególnych obywateli, a nie zebranie obiektywnych danych na temat. Użyty język, pomijając istnienie różnic stanowisk w kwestii teorii płci, klasyfikuje jako dyskryminację wszystko, co nie jest afirmacją twierdzeń zwolenników odrzucenia antropologicznych i biologicznych podstaw identyfikacji płciowej. Podejście to stanowi zatem formę nadużycia uprawnień ONZ w celu wywarcia na nie presji i skierowania ich polityki wewnętrznej w określonym kierunku ideologicznym – komentuje Veronika Turetta.

Źródło: KAI
https://pch24.pl/wyznawanie-religii-to-dyskrymi...

Stwórz sobie dziecko marzeń

Niemiecki biotechnolog Hashem Al-Ghalili przedstawił wizualizację projektu specjalnego laboratorium do produkcji ludzi. Możemy na nim zobaczyć wielką salę pełną futurystycznych kapsuł, wypełnionych tlenem i płynem owodniowym, w którym rozwijają się małe dzieci. W każdym takim laboratorium miałoby się znaleźć 400 sztucznych macic. Naukowiec przekonuje, że dzięki wdrożeniu projektu, na świat mogłoby przychodzić rocznie nawet 30 tys. tak „wyprodukowanych” ludzi.

Cały system ma być oparty na sztucznej inteligencji, która będzie monitorować stan zdrowia dziecka i raportować każde potencjalne wady i choroby. Dzięki temu można będzie na każdym etapie „zrezygnować z ciąży”, złożyć reklamację i zamówić kolejne – tym razem już zdrowe – dziecko.

Projekt EctoLife oferowałby także elitarny pakiet premium, w ramach którego rodzice mogliby wyselekcjonować i dowolnie edytować geny dziecka przed implementacją zarodka do sztucznej macicy, wybierając sobie kolor skóry, oczu i włosów dziecka, a nawet jego siłę fizyczną, wzrost czy inteligencję.

To nie fikcja. „To kwestia czasu”

To oczywiście tylko pewna koncepcja, ale naukowcy przekonują, że jest to wizja jak najbardziej realna pod względem dostępnych technologii. Prof. Andrew Shennan z King’s College London twierdzi, że z perspektywy technologicznej, zrealizowanie wizji zaprezentowanej w projekcie EctoLife nie byłoby problemem. Jego zdaniem do rozwiązania pozostają tylko kwestie etyczne, prawne i społeczne. Ale te bariery też możemy mieć już wkrótce za sobą.
https://ordoiuris.pl/ordoiuris.pl/produkcja-ludzi-w...

ETPC w służbie ideologii LGBT+. Orzeczenie narzędziem wymuszania prawnego uznania związków jednopłciowych?

Wielka Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu wydała wyrok, w którym stwierdza, że państwa Rady Europy mają obowiązek „prawnego uznania i ochrony związków jednopłciowych” – informuje Instytut Ordo Iuris. I jak zauważa, orzeczenie to przeciera szlak do stopniowego zmuszania innych państw europejskich – niebędących stroną postępowania – do wprowadzania jednopłciowych związków formalnych wraz ze wszystkimi przywilejami właściwymi dla małżeństw.

Jak zauważa Ordo Iuris, Wielka Izba utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie ETPC z 2021 r., w którym wskazano, że odmowa możliwość zawarcia „małżeństwa” lub przynajmniej związku formalnego przez pary jednopłciowe miałaby naruszać art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Warto zauważyć, że na brak podstaw prawnych do przymuszania krajów członkowskich do formalizacji związków jednopłciowych wskazał w zdaniu odrębnym polski sędzia Krzysztof Wojtyczek, orzekający w Trybunale już od 10 lat. Orzeczenie jednak przeciera szlak do stopniowego zmuszania innych państw europejskich – niebędących stroną w tym sporze – do wprowadzania jednopłciowych związków formalnych wraz ze wszystkimi przywilejami właściwymi dla małżeństw.

–Ten wyrok ETPC to kolejny przykład ewolucyjnej wykładni prawa, która tworzy nowe obowiązki, czasem wbrew tekstowi Konwencji. Żaden przepis Konwencji, w tym przywołany przez Trybunał art. 8, nie zawiera ani słowa na temat obowiązku instytucjonalizacji związków jednopłciowych. Wręcz przeciwnie, art. 12 EKPC mówi o «prawie mężczyzn i kobiet do zawarcia małżeństwa». W ten sposób autorzy Konwencji wyrażali oczywistą prawdę, że jedynym rodzajem formalizacji związku było małżeństwo kobiety i mężczyzny. Mimo to, Trybunał w składzie Wielkiej Izby narzuca ponad czterdziestu państwom Rady Europy wykładnię Konwencji, zgodnie z którą art. 8 nakazuje instytucjonalizację związków jednopłciowych – podkreśliła Weronika Przebierała, dyrektor Centrum Prawa Międzynarodowego Instytutu Ordo Iuris.
Sprawa dotyczyła trzech par jednopłciowych, które w różnym czasie złożyły w rosyjskich urzędach stanu cywilnego deklaracje o woli wstąpienia w związek „małżeński”. Deklaracje te spotkały się z odmową władz. Pary usiłowały podważyć decyzje urzędów przed sądami, które jednak utrzymały ją w mocy, wskazując, że ani prawo krajowe, ani prawo międzynarodowe nie nakłada na władze obowiązku promocji bądź wspierania związków jednopłciowych.

Pierwsza para w 2010 r., a druga i trzecia w 2014 r., złożyły skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, zarzucając naruszenie ich prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego (art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka). W skardze żądali zasądzenia na ich rzecz 50 tys. euro zadośćuczynienia za poniesioną „krzywdę niepieniężną” oraz dodatkowo 27,9 tys. euro tytułem zwrotu rzekomych wydatków na pełnomocników.

Latem 2021 r. ETPC orzekł, że art. 8 Konwencji został naruszony poprzez brak możliwości sformalizowania związków jednopłciowych. Trybunał odmówił zasądzenia zadośćuczynienia na rzecz skarżących, uznając, że samo stwierdzenie naruszenia stanowi dostateczną rekompensatę za ich krzywdę.

Sprawa trafiła następnie przed Wielką Izbę ETPC. Na początku 2023 r. Wielka Izba ogłosiła wyrok, w którym większością 14 do 3 głosów ponownie stwierdziła, że brak możliwości instytucjonalizacji związków jednopłciowych narusza prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. Wielka Izba podtrzymała wyrażony w 2021 r. pogląd, że para jednopłciowa nie różni się niczym istotnym od związku kobiety i mężczyzny, dlatego też powinna ona mieć podobne możliwości sformalizowania swojej relacji. Trybunał stwierdził, że art. 8 EKPC „zobowiązuje Państwo-Stronę [Konwencji] do zapewnienia prawnego uznania i ochrony jednopłciowych związków przez ustanowienie «określonych ram prawnych»”.

Przeciwko takiemu rozstrzygnięciu głosowali sędziowie z Polski (prof. Krzysztof Wojtyczek), Słowacji (dr Alena Poláčková) oraz Rosji (Michaił Łobow). Krzysztof Wojtyczek skrytykował meritum rozstrzygnięcia, wskazując na brak podstaw prawnych do przymuszania państw członkowskich do formalizacji związków jednopłciowych. Polski sędzia podkreślił, że Rosja nie jest już członkiem Rady Europy, zatem nie dotyczą jej wyroki ETPC. Orzeczenie może mieć natomiast konsekwencje dla 46 krajów RE, które nie były stroną w sporze. Istnieje zagrożenie, że wyrok będzie wykorzystywany do wymuszania instytucjonalizacji związków jednopłciowych na państwach, których porządek konstytucyjny nie dopuszcza takiej możliwości oraz w których nie ma powszechnej akceptacji dla tego typu rozwiązań. Sędzia Poláčková wytknęła ponadto nieprawidłowość składu orzekającego, w którym zasiadał rosyjski sędzia Łobow, mimo że 16 września 2022 r. Rosja została wykluczona z Rady Europy.

–Choć orzeczenie było formalnie adresowane tylko do Federacji Rosyjskiej, która nawet nie jest już członkiem Rady Europy, to przeciera ono szlak do stopniowego zmuszania innych państw europejskich do wprowadzania jednopłciowych związków formalnych. Dotyczy zatem 46 państw, które nie były nawet stronami w tej sprawie. Nie dziwi zatem tak stanowczy głos odrębny doświadczonego polskiego sędziego Krzysztofa Wojtyczka. Trzeba mieć świadomość, że także przeciwko Polsce skierowano szereg skarg zmierzających do wymuszenia na naszym kraju wprowadzenia związków formalnych lub nawet «małżeństw» jednopłciowych. Interweniujemy we wszystkich takich sprawach jako przyjaciel sądu, przedstawiając argumenty prawne wskazujące na brak możliwości wywodzenia z art. 8 Konwencji obowiązku instytucjonalizacji związków jednopłciowych – dodaje Weronika Przebierała.

Szczegółowa analiza wyroku Wielkiej Izby ukaże się na stronie Ordo Iuris już niebawem.

Sprawa Fedotova i inni v. Rosja, wyrok Wielkiej Izby ETPC z 17 stycznia 2023 r.

Źródło: Ordo Iuris
https://pch24.pl/etpc-w-sluzbie-ideologii-lgbt-...

Ważył 595 gramów, gdy się urodził. Niedawno skończył rok
Amandi urodził się 10 stycznia zeszłego roku w Austin w stanie Teksas. Jego mama ukończyła 22 tydzień ciąży, gdy zmarł w łonie jego brat bliźniak Asaiah, a następnie odeszły wody płodowe. Przez kilka dni lekarze usiłowali opóźnić poród, by zwiększyć szanse żyjącego dziecka, ale Amandi urodził się po 23 tygodniach ciąży. Ważył zaledwie 595 gramów. Mimo iż został zaintubowany, miał zapadnięte płuca i kilka innych dolegliwości. Określano jego stan jako „krytycznie stabilny”, gdyż przy tak małych dzieciach wszystko może okazać się krytyczne.


Po dwóch tygodniach jego mama mogła wziąć go pierwszy raz na ręce, a po 5 miesiącach został wypisany do domu. Dziś ma już rok i ma się dobrze.

Najnowsze badania pokazują, że coraz młodsze dzieci mają coraz większe szanse na przeżycie. Jeszcze kilkanaście lat temu przeżywało zaledwie 50% dzieci urodzonych w 28 tygodniu ciąży. Badania doktora Edwarda F. Bella z Uniwersytetu Iowa, przeprowadzone w latach 2013-2018 pokazują, że przeżywa 78,3% dzieci urodzonych pomiędzy 22 a 28 tygodniem ciąży.

Dzięki nauce możemy na własne oczy widzieć człowieczeństwo coraz to mniejszych dzieci. Nikomu nie przyszłoby na myśl, by powiedzieć, że w inkubatorach leżą zlepki komórek. A jednak wystarczy by dziecko w tym samym wieku znajdowało się jeszcze w łonie matki. Dla wielu jest to wystarczającą legitymacją do tego, by można było je zabić, tak jakby miejsce czyjegoś pobytu świadczyło o jego człowieczeństwie.

Człowiekiem jest się od początku, od poczęcia. Walczmy o to, by każdy z nich miał prawo się narodzić.

Źródło: https://www.lifenews.com/