pikieta pro life - 20.03.2021

POpaprańcy też mają swoje "jasełka"

Półnagi chłopak w taczce Jezusem, a głównym darem bon 500+. Polityczne jasełka w Gdańsku. Dulkiewicz "jest dumna"

Półnagi chłopak w taczce jako Jezus, klawiatura, mysz i laptop darami od Trzech Królów i karykatura prezesa PiS przynosząca bon na 500 + - takie "jasełka" zaprezentowali uczniowie jednej z gdańskich szkół. Pomimo tego, iż Internauci oraz gdańscy radni Prawa i Sprawiedliwości nie kryją oburzenia, dumna z przedstawienia jest prezydent miasta Aleksandra Dulkiewicz. Całą sprawą zajmuje się już kurator oświaty.
Filmik z przedstawienia uczniów Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 1 w Gdańsku trafił do sieci jeszcze przed Wigilią Bożego Narodzenia. Młodzi aktorzy w prześmiewczy sposób przedstawiają Świętą Rodzinę oraz postaci Trzech Królów. Nie zabrakło także politycznej gry. Na końcu nagrania widzimy jednego z uczniów, który przebrany najprawdopodobniej za prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego, wręcza bon na świadczenie 500+. 

"Masz tu ten dar, który całą gospodarkę rozwali i ludem prostym pomoże sterować"

- powiedział.
"Co trzeba mieć w głowie"

Komentujący nie kryją oburzenia. W rozmowie z Radiem Gdańsk miejski radny PiS Andrzej Skiba stwierdza, że przekroczone zostały pewne granice. "Święta to czas, który powinien nas łączyć, a nie dzielić, zwłaszcza w tak prymitywny sposób. Najbardziej oburzająca jest postawa nauczyciela-opiekuna tego „przedstawienia”. Co trzeba mieć w głowie, by okres świat wykorzystać do tak żenującej politycznej agitacji?" - stwierdził.
"Mamy w Gdańsku twórczą młodzież"

Do przedstawienia odniosła się także prezydent Dulkiewicz. Kandydatka Platformy Obywatelskiej nie widzi jednak nic złego w zaprezentowanej formie. "W naszej tradycji bardzo często były różne przedstawienia, wystąpienia, które także dotykały tematów bieżących. Mam nadzieję, że w Polsce to będzie zawsze możliwe – wolność wypowiedzi, która nie naruszyła niczyich uczuć, nikogo nie obraziła. Nie było w tych jasełkach wulgaryzmów" - stwierdziła.

"Jestem dumna, że w Gdańsku mamy tak twórczą młodzież, która nie jest obojętna na to, co dzieje się wokół. Wydaje się, że jest to burza w szklance wody. Powinniśmy raczej wspierać młodych ludzi w tym, żeby aktywnie uczestniczyli w tym, co się dzieje w otaczającym nas świecie i umieli także to skomentować w sposób twórczy"

- dodała.
Sprawą zajmie się kurator oświaty

W rozmowie z Polskim Radiem pomorska kurator oświaty Małgorzata Bielang przekazała, że już skierowała do dyrektora placówki pismo z prośbą o wyjaśnienie skandalu. "Liczę na to, że przedstawi okoliczności organizacji samego wydarzenia, jak i to, czy wiedział o tym, że takie wydarzenie będzie miało miejsce" - powiedziała.

"Dopiero po otrzymaniu odpowiedzi podejmiemy decyzję o dalszych działaniach"

- dodała. Bielang podkreśliła, że odpowiedzialnością obarcza wychowawców, a nie uczniów.
https://niezalezna.pl/469665-polnagi-chlopak-w-taczc...

Mąż zaufania kampanii wyborczej Trzaskowskiego pedofilem. Odbędzie karę więzienia
29 grudnia 2022 Redakcja Brak komentarzy

Krzysztof F. – pełnomocnik marszałka Olgierda Geblewicza do spraw uzależnień – został skazany za pedofilię, nakłanianie dzieci do spożywana narkotyków i posiadanie znacznych ilości substancji odurzających. W chwili przestępstwa poszkodowany chłopiec miał 13 lat, a dziewczynka 16. To dzieci znanej parlamentarzystki – podaje Radio Szczecin.
Prawie 5 lat więzienia

Do zdarzenia doszło w sierpniu 2020 roku – mówi Radiu Szczecin sędzia Tomasz Szaj, rzecznik prasowy Sądu Okręgowego w Szczecinie. – Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie skazał Krzysztofa F. za doprowadzenie małoletniego w wieku 13 lat do innej czynności seksualnej (inna czynność seksualna to zachowanie seksualne niebędące obcowaniem płciowym – przyp. red.) oraz udzielanie małoletniemu i innej małoletniej substancji odurzających, również za posiadanie tych substancji – zaznacza sędzia Szaj.

Po zatrzymaniu pedofila, policja przeszukała jego mieszkanie. Funkcjonariusze znaleźli w nim 339 gramów marihuany. Mężczyzna przed wykorzystaniem 13-latka, proponował mu narkotyki. – Ostatecznie sąd ustalił, że narkotyki zostały udzielone wyłącznie małoletniej, jeśli chodzi o małoletniego, to przypisano oskarżonemu usiłowanie udzielenia tychże narkotyków, natomiast brak jest dowodów na to, że małoletni skorzystał z tych narkotyków – dodaje rzecznik prasowy Sądu Okręgowego w Szczecinie.
Opozycja totalna i działacz LGBT

Krzysztof F. to osoba publiczna. Od ponad 20 lat pracował w Urzędzie Marszałkowskim, najpierw jako inspektor, potem dyrektor Wydziału Współpracy Społecznej. W karierze pomagało mu to, że jego ojciec był przed laty marszałkiem województwa, prominentnym działaczem SLD i później Platformy Obywatelskiej. W okresie PRL ojciec Krzysztofa F. pełnił funkcje sekretarza PZPR w Barlinku.
Krzysztof F. był także psychoterapeutą. „Dodatkowo pracuję jako trener umiejętności psychospołecznych oraz specjalista terapii uzależnień” – czytamy w jego sylwetce na stronie Urzędu Marszałkowskiego. Po wpisaniu jego nazwiska w wyszukiwarce Google, bez problemu można znaleźć wiele wywiadów, które udzielał właśnie jako psychoterapeuta. W jednym z nich można przeczytać: „Moja praca zawodowa i terapeutyczna to obszary bardzo trudne, często związane z ludzką krzywdą i cierpieniem. Uzależnienie, przemoc, dyskryminacja, wykluczenie społeczne. To obliguje mnie do stałej pracy nad sobą. Uczy empatii, wrażliwości, równowagi.”

Krzysztof F. był także aktywnym działaczem „opozycji totalnej”. Aktywnie wspierał kampanię wyborczą kandydata na prezydenta – Rafała Trzaskowskiego. Był między innymi mężem zaufania tego kandydata w wyborach. Sam także – bez powodzenia – próbował swoich sił startując w wyborach do Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego w 2018 roku.
Skazany ze pedofilię był także znanym działaczem LGBT w Szczecinie. Ze swoim partnerem prowadził restaurację w centrum miasta, gdzie organizowali szybkie randki LGBT. Walczył z nietolerancją i prześladowaniem osób o odmiennej orientacji seksualnej. Był współzałożycielem Stowarzyszenia Równość na Fali, które początkowo działało jako Kampania Przeciw Homofobii Szczecin. Działalność Stowarzyszenia jest dotowana przez marszałka Olgierda Geblewicza.

za; Radio Szczecin

Portal Warszawski
https://portalwarszawski.com.pl/2022/12/29/maz-zaufania-kampan...

ideał komakoPOdobnych

„Żyć queer”. Rząd Niemiec chce, aby polityka kierowała się przede wszystkim „ideałami LGBT”

Pełnomocnik niemieckiego rządu ds. akceptacji różnorodności seksualnej i płciowej przedstawił plan, który został zapowiedziany w umowie koalicyjnej. „Ogólnokrajowy plan działania dla akceptacji i ochrony różnorodności seksualnej i płciowej” ma 17 stron, a oficjalne motto dokumentu brzmi „żyć queer”. Jego szczegóły opisuje Fundacja Pro-Prawo do Życia, która prowadzi kampanie społeczne uświadamiające Polaków czym jest ideologia LGBT.

Niemiecki plan doskonale ukazuje, jakie są cele aktywistów LGBT i sprzyjających im polityków dla całej Europy, w tym również Polski, gdyż rząd Niemiec jest obok WHO jednym ze współautorów tzw. „Standardów Edukacji Seksualnej w Europie”, które docelowo mają objąć swoim zasięgiem wszystkie dzieci. Fundacja Pro-Prawo do Życia wskazuje na najważniejsze punkty zaprezentowanego planu. Są to m.in.:

– prawny, całkowity zakaz terapii konwersyjnych nawet dla dorosłych, którzy wyraźnie o to proszą,
– włączenie „medycyny gender” do przepisów licencyjnych (dot. prawa wykonywania zawodu) dla lekarzy,

– orientacja polityki zagranicznej i rozwojowej Niemiec na kwestie LGBT,

– przejęcie kosztów operacji zmiany płci przez państwowe ubezpieczenie zdrowotne (GKV),

– liczne projekty badawcze oraz rozbudowa i promocja grup LGBT i ich struktur doradczych,

– ogólnokrajowe szkolenia dotyczące LGBT oraz „uwrażliwianie” pracowników sektora publicznego, w prywatnych przedsiębiorstwach oraz placówkach edukacyjnych i medycznych,

– przejęcie kosztów sztucznego zapłodnienia przez państwowe ubezpieczenie zdrowotne GKV również dla par lesbijskich (= podstawa późniejszej koniecznej legalizacji dawstwa komórek jajowych i macierzyństwa zastępczego (surogacji) dla par męskich),

– rozszerzenie prawa karnego o kolejne czyny „skierowane przeciwko orientacji seksualnej”,

– wprowadzenie „ustawy przeciwko przemocy cyfrowej” z powodu rzekomej „mowy nienawiści” wobec osób LGBT w Internecie,

Już w przyszłym roku niemieckie ministerstwo ds. rodziny planuje wydać 1,3 mln euro na projekty LGBT.

– Jak widać plan nie ma się ograniczać tylko do Niemiec, co widać chociażby po punkcie dotyczącym orientacji niemieckiej polityki zagranicznej na kwestie LGBT. Już teraz w szeregu polskich miast, takich jak Warszawa, Wrocław, Poznań czy Gdańsk, prowadzone są zajęcia szkolne dla uczniów w oparciu o Standardy Edukacji Seksualnej. W ramach tego typu zajęć oswaja się dzieci i młodzież z rozwiązłością seksualną i pornografią, zachęca się uczniów do eksperymentów z własną seksualnością oraz podważa się ich tożsamość – mówi Mariusz Dzierżawski, członek zarządu Fundacji Pro-Prawo do Życia.

– Rodzice i nauczyciele w Polsce muszą być świadomi tego zagrożenia i aktywnie stanąć do walki o dzieci. Organizowane przez naszą Fundację kampanię służą budowaniu świadomości społecznej i ostrzeganiu Polaków przed niebezpieczeństwem – dodaje Dzierżawski.
https://pch24.pl/zyc-queer-rzad-niemiec-chce-ab...

Herbert Marcuse. Lewicowa tolerancja, czyli precz z prawicą

Przedstawiciel szkoły frankfurckiej, marksista, idol Nowej Lewicy, który inspirował rozruchy w trakcie rewolty 1968 roku w wielu miastach Europy i w Stanach Zjednoczonych. Herbert Marcuse jest inspiracją dla pokaźnego grona kolejnego już pokolenia filozofów na całym świecie.

Herbert Marcuse urodził się 19 lipca 1898 roku w rodzinie żydowskiej w Berlinie. Studiował na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie, a następnie we Fryburgu, gdzie obronił doktorat. W czasie studiów zapoznał się z pismami Karola Marksa, co ukształtowało jego poglądy. Od tego czasu Marcuse był komunistą (marksistą) i należał do niemieckiej Partii Socjaldemokratycznej.

Marcuse zaczął pracować we frankfurckim Instytucie Badań Społecznych, gdzie prowadzono badania nad podstawami marksizmu oraz, gdzie kształtowały się nowe nauki społeczne, w tym teoria krytyczna. Z chwilą dojścia do władzy partii NSDAP, badacze związani z Instytutem wyjechali do Francji, a później Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowali swoje prace. Od miejsca, gdzie rozpoczęła się historia Instytutu, badaczy i głoszone przez nich poglądy zaczęto określać jako „szkoła frankfurcka”. Działała ona przy paryskiej École normale supérieure i nowojorskim Uniwersytecie Columbia. Inni, znani jej przedstawiciele, to m.in. Max Horkheimer i Theodor W. Adorno.
Sam Marcuse wypowiadał się krytycznie wobec Związku Sowieckiego i jego polityki. Sowiecki komunizm nie urzeczywistniał bowiem jego zdaniem (podobnie jak zdaniem wielu innych działających na Zachodzie marksistowskich filozofów) prawdziwych idei Karola Marksa.

W latach 1943-1950 Herbert Marcuse pracował w amerykańskim Biurze Służb Strategicznych. W 1952 roku rozpoczął karierę jako wykładowca na kilku uczelniach: najpierw na Uniwersytecie Columbia i na Harvardzie, a później na Uniwersytecie Brandeis i Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego, gdzie pracował do 1970 roku. Stawał się coraz bardziej popularny, głównie w środowisku studenckim, które od lat 60. coraz chętniej przyjmowało marksistowskie poglądy. Marcuse stał się idolem Nowej Lewicy (w tym takich postaci jak Daniel Cohn-Bendit „Czerwony Dany” czy Rudi Dutschke) i, można powiedzieć, jednym z „ojców” rozruchów w czasie rewolucji seksualnej pod koniec lat 60. w wielu miastach Zachodu. Wygłaszał wtedy przemówienia, a młodzież skandowała „Marks, Mao, Marcuse!”.

W 1968 roku gubernator Kalifornii i przyszły prezydent, Ronald Reagan sprzeciwił się przedłużeniu jego kontraktu z uczelnią w San Diego, ale uniwersytet zdecydował, że jego umowa będzie obowiązywała do 1970 roku. Resztę życia Marcuse spędził na pisaniu i prowadzeniu wykładów na całym świecie. Niektóre media zarzucały mu, że otwarcie opowiada się za przemocą, lecz sam twierdził, że chodzi mu jedynie o „przemoc w obronie”. Zmarł 29 lipca 1979 roku w wyniku udaru.

W roku 1964 Marcuse napisał swoją najsłynniejszą pracę „Człowiek jednowymiarowy”, w której krytykował społeczeństwo kapitalistyczne. Inna jego książka „Eros i cywilizacja” stała się natomiast niejako Biblią (czy może, należałoby powiedzieć raczej „Czerwoną książeczką”) w czasie rewolty 1968 roku. Marcuse twierdził w niej, że dopiero urzeczywistnienie i wydobycie erotycznej natury człowieka, to znaczy kierowanie się jedynie własną seksualnością, da ludzkości prawdziwe wyzwolenie.
Marcuse jest autorem licznych książek i artykułów, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na jeden z esejów, pt. „Tolerancja represywna”. Powstał on w roku 1965 i został zamieszczony w zbiorze „Krytyka czystej tolerancji”, który był zresztą dość szeroko krytykowany przez ówczesne środowiska naukowe jako „bardzo niepokojący”. Filozof Maurice Cranston pisał o książce także, że była wydana „w osobliwym formacie, oprawiona na czarno jak modlitewnik lub mszał i być może zaprojektowana tak, by konkurować z ‘Myślami Przewodniczącego Mao’ do nabożnego czytania podczas studenckich strajków”.

Marcuse w „Tolerancji represywnej” pisze:

- Wyzwalająca tolerancja (tolerancja represywna) oznaczałaby zatem nietolerancję wobec prawicy i tolerancję dla ruchów lewicowych. Jeśli chodzi o zakres tej tolerancji i nietolerancji, musiałaby się ona rozciągnąć zarówno na płaszczyznę działania, jak i też dyskusji i propagandy, na słowa i czyny (...) Brak tolerancji dla ruchów reakcyjnych, zanim jeszcze staną się one aktywne, nietolerancja skierowana również przeciw myśleniu, poglądom i słowom (przede wszystkim nietolerancja wobec konserwatystów i politycznej prawicy) – te antydemokratyczne wyobrażenia odpowiadają faktycznemu rozwojowi demokratycznego społeczeństwa, które zniszczyło podstawy dla powszechnej tolerancji.

Czyli: Marcuse był zdania, że tylko zupełna nietolerancja i zepchnięcie prawicowej większości na margines, i pozbawienie jej prawa głosu, głoszenia swoich poglądów oraz niedopuszczenie do dyskusji, może sprawić, że prawdziwa tolerancja zatryumfuje. Prawdziwa tolerancja zaś przeznaczona może być jedynie dla ruchów lewicowych, które choć w mniejszości, mają za zadanie, a nawet obowiązek kontrolować prawicę.

Tolerancja represywna to, zdaniem Marcusa, tolerancja wyzwalająca i zwalczająca zarazem – ma bowiem wyzwolić lewicę spod władzy prawicy i jednocześnie zniszczyć, zredukować prawicę, pozbawić ją wszelkich praw. Takie rozumienie tolerancji nie ma nic wspólnego z klasycznym pojęciem „tolerancji” jako tolerowania, a więc akceptowania czegoś, niezależnie od tego, czy zgadzamy się z tym, czy nie. Takie myślenie w eseju Marcuse’a ma jednak głębsze podstawy i wpisuje się w całą postmodernistyczną teorię krytyczną, która cechuje się podważaniem wszystkiego i tworzeniem nowego znaczenia pojęć. W jej myśl, żadne pojęcie nie może mieć swego pierwotnego znaczenia, gdyż – i to mówi narratywizm – wszystkie określenia są tylko umowne, dlatego możemy dowolnie zmieniać ich sens.

Tolerancja represywna zaprezentowana przez Marcuse’a została bardzo szybko przyjęta przez kolejnych filozofów i ideologów marksistowskiej Nowej Lewicy. Jej wpływy widzimy od lat w polityce i życiu społecznym całego świata zachodniego.
https://historia.dorzeczy.pl/194171/herbert-marcuse-toleran...