Już nie długo

jaka wiara w Prusach?
Diecezja warmińska formalnie podlegała metropolii w Rydze. Arcybiskupstwo w Rydze utworzone zostało w 1254 przez papieża Aleksandra IV. Władza arcybiskupów ryskich na terenie diecezji warmińskiej była raczej symboliczna i formalnie trwała do 1566, kiedy to arcybiskup Wilhelm, młodszy brat księcia Albrechta, doprowadził do sekularyzacji inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego i samego arcybiskupstwa. Hierarchowie warmińscy byli przeciwni włączeniu diecezji do arcybiskupstwa gnieźnieńskiego, a biskup warmiński Łukasz Watzenrode w 1504 wyszedł z projektem utworzenia metropolii warmińskiej. Plany te mimo poparcia króla Aleksandra nie zostały zrealizowane. Diecezja warmińska potwierdzenie wyłączenia formalnie uzyskała w 1742 po uzyskaniu od Stolicy Apostolskiej przywileju krzyża i paliusza metropolitalnego. Diecezja ta podlegała bezpośrednio Rzymowi do 1929. W 1930 papież Pius XI włączył diecezję warmińską do metropolii wrocławskiej. Bulla papieska z 1930 określała też obszar diecezji warmińskiej. Obejmowała ona całe terytorium niemieckich Prus Wschodnich. Uregulowanie spraw administracji kościelnej na ziemiach przyłączonych do Polski w 1945 nastąpiło w 1972, kiedy to papież Paweł VI włączył diecezję do metropolii warszawskiej. W 1986 dla wschodnich terenów diecezji położonych na terenie województwa suwalskiego utworzono wikariat biskupi w Ełku, na czele którego stanął ks. Józef Wysocki, od 1989 biskup pomocniczy diecezji warmińskiej[3]. W 1991 papież formalnie wyłączył rosyjskie tereny dawnych Prus Wschodnich z jurysdykcji diecezji warmińskiej. Ustanowiona archidiecezją 25 marca 1992 przez papieża Jana Pawła II bullą Totus Tuus Poloniae populus https://pl.wikipedia.org/wiki/Archidiecezja_warmi%C5%84...

Dogmat = złoto

W 593 roku papież Grzegorz I wprowadza nauki o czyśćcu jako miejscu w którym dusze zmarłych cierpią, dopóki nie zostaną im odpuszczone grzechy jakich dopuścili się za życia ziemskiego lub nie zostaną wykupione przez ofiary złożone na ręce duchownych przez żywych.
Wszystko ładnie, pięknie tylko jest jedna drobna rzecz - o czyśćcu nie ma żadnej wzmianki w Piśmie Świętym.
Jednak wprowadzone odpusty okazały się znakomitym zródłem dochodu jaki zasilał skarbiec Kościoła więc kto by się przejmował co tam w Biblii piszą lub nie piszą, ważne że złoto szerokim strumieniem płynie.
I z tego powodu podczas Soboru Florenckiego (1439 - 1442) uchwalono że nauka o czyśćcu zostaje od tej pory jednym z dogmatów wiary katolickiej.
Ale to jeszcze nie koniec.
Jak wiadomo Kościół zawsze miał nieograniczony apetyt jeśli chodzi o majątek (ma do tej pory), więc papież Innocenty X wprowadza odprawianie mszy za dusze które w czyśćcu cierpią!
I kolejny złoty strumień popłynął szeroko do skarbca KK.. i płynie do tej pory.

"Lud ciemny, wierzący w czyściec, uwierzył że przez odprawianie mszy można pomagać duszom umarłych i zanosił pieniądze księżom, zakupując od nich msze żałobne. Kler katolicki ucieszył się z nowego papieskiego wynalazku, zarabiania na odprawianiu mszy żałobnych a napychając sobie kieszenie złotem, śmiał się z głupoty ludzkiej."

Stanisław Janowski "Grzechy rzymskich papieży"