Fajtłapy z partii PO-KO czyli POKO !!!!

Finansowanie kampanii wyborczych

– W 2006 roku Prokuratura Okręgowa w Warszawie wszczęła śledztwo w sprawie ewentualnego nielegalnego finansowania kampanii prezydenckiej Donalda Tuska w 2005 roku. Podejrzewano niegospodarność na kilkanaście milionów złotych podczas akcji bilboardowej. Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa złożył Jacek Kurski. Twierdził on, że PZU pośrednio finansował billboardy Donalda Tuska. Aby było to możliwe, dokonano manipulacji w związku z kampanią „Stop wariatom drogowym”. Przeciw temu hasłu zaprotestowali psychiatrzy. Wówczas PZU miał kampanię przerwać i sprzedać billboardy za zaniżoną cenę agencji reklamowej, która ich następnie użyła w kampanii prezydenckiej Donalda Tuska.

Śledztwo prowadzone też było w sprawie innych nieprawidłowości w finansowaniu kampanii wyborczej Donalda Tuska. Łukasz Lorentowicz, były asystent posłanki Beaty Sawickiej, twierdził, że Beata Sawicka, a także Mirosław Drzewiecki, naciskali na niego, by składał korzystne dla Platformy zeznania. Śledztwo zostało umorzone po przejęciu władzy przez Platformę Obywatelską. Z nieprawidłowościami przy finansowaniu kampanii związany był jeden z bohaterów afery podsłuchowej Piotr Wawrzynowicz, a także Marcin Rosół, jeden z najbardziej zaufanych ludzi Mirosława Drzewieckiego, bohatera afery hazardowej. Rosół i Wawrzynowicz podczas kampanii z 2004 i 2005 roku mieli wyprowadzać pieniądze poprzez tzw. słupy, z którymi sztab PO podpisywał fikcyjne umowy.

– Marcin Rosół karierę w Platformie Obywatelskiej zaczynał jako asystent Grzegorza Schetyny i szybko dał się poznać jako osoba dyskretna i godna zaufania. Wkrótce został asystentem Donalda Tuska. Był pełnomocnikiem finansowym PO podczas kampanii wyborczych w 2004 i 2005 roku. Po wyborach w 2005 roku został dyrektorem Klubu Parlamentarnego PO w Sejmie. Gdy głośna stała się sprawa nieprawidłowości finansowych w kampaniach wyborczych PO z 2004 i 2005 roku, Marcin Rosół został wysłany na na dyrektorskie stanowisko w Agencji Rozwoju Mazowsza, która podlega samorządowi województwa.

Po wygranych przez PO wyborach parlamentarnych sprawa została umorzona przez prokuraturę, a Marcin Rosół znalazł się w Ministerstwie Sportu, gdzie uważany był za człowieka Mirosława Drzewieckiego. Marcin Rosół stał się jednym z najbardziej wpływowych ludzi w resorcie sportu i bohaterem afery hazardowej. Polecił córkę Ryszarda Sobiesiaka do pracy w zarządzie Totalizatora Sportowego.

Jak wyszło na jaw podczas śledztwa w sprawie afery hazardowej, na pendrivie należącym do Marcina Rosoła prokuratura znalazła pytania do szefa CBA Mariusza Kamińskiego i plan wystąpienia Mirosława Drzewieckiego przed hazardową komisją śledczą. Mogło to oznaczać, że Rosół przygotowywał śledczych posłów PO do przesłuchania Mariusza Kamińskiego, szefa CBA, a także pracował nad wystąpieniem świadka komisji Mirosława Drzewieckiego, samemu także będąc świadkiem. Jak ujawnił tygodnik Wprost, pół godziny przed pojawieniem się CBA u Marcina Rosoła, został on powiadomiony przez funkcjonariuszy, że do niego się wybierają.

– Na nieprawidłowości w finansowaniu kampanii wyborczej PO do samorządów w 2010 roku zwrócili też uwagę politycy SLD. Złożyli oni do Państwowej Komisji Wyborczej wniosek w sprawie naruszenia przez komitet PO przepisów samorządowej ordynacji wyborczej. Według nich premier Donald Tusk i ministrowie jego rządu za publiczne pieniądze jeździli po kraju i promowali kandydatów Platformy. Zgodnie z ordynacją wyborczą do rad gmin, powiatów i sejmików województw, „komitetom wyborczym nie wolno przyjmować wartości niepieniężnych, z wyjątkiem nieodpłatnych usług, polegających na rozpowszechnianiu plakatów i ulotek wyborczych przez osoby fizyczne”. Przyjazdy Donalda Tuska razem z obstawą BOR i całą świtą powinny być więc finansowane z funduszu wyborczego partii.

– W wyborach samorządowych w 2011 roku Platforma wydrukowała milion książeczek „Polska w budowie” i rozdawała je na ulicach. Na większości z nich nie było informacji, że to materiał wyborczy.

– Ubiegająca się o mandat poselski ówczesna minister zdrowia Ewa Kopacz, w czasie kampanii wyborczej w 2011 roku za pieniądze Europejskiego Funduszu Społecznego, w czterech ogólnopolskich stacjach radiowych i dziewięciu regionalnych zachęcała pielęgniarki do studiowania. Według Państwowej Komisji Wyborczej dopóki urzędnik wprost nie agituje za głosowaniem na siebie lub swój komitet, nie narusza prawa wyborczego. Jednak w czasie kampanii wyborczej cechy agitacji może mieć każdy gest.

– Tuż przed rozpoczęciem kampanii wyborczej i wyborami samorządowymi, prezydent Bronisław Komorowski oznaczył kilkudziesięciu komisarzy wyborczych i pracowników Państwowej Komisji Wyborczej oraz Krajowego Biura Wyborczego za zasługi na rzecz umacniania demokratycznego prawa wyborczego.

http://www.grzechy-platformy.org/finansowanie-kampanii/

Anna Gembicka, która od niespełna dwóch miesięcy jest wiceministrem inwestycji i rozwoju, nie ma wyższego wykształcenia – podaała w piątek „Rzeczpospolita”. To jednak nie jest problemem dla PiS, który zamierza wystawić 28-letnią podsekretarz stanu na listach wyborczych do Sejmu. Przykład Gembickiej nie jest odosobniony, PiS idąc za słpowami prezesa, że kadry są najważniejsze tworzy własne. Są wierni. Kompetencje liczą się mniej.

„Po ukończeniu liceum rozpoczęłam studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Był to okres nie tylko wytężonej nauki, ale również działania na rzecz społeczności” – możemy przeczytać w oficjalnym biogramie Anny Gembickiej, która po powyborczej rekonstrukcji rządu została wiceministrem w resorcie inwestycji i rozwoju. Jak ustaliła jednak „Rzeczpospolita”, Gembicka nie posiada wyższego wykształcenia, gdyż studia przerwała i tym samym nie obroniła pracy magisterskiej.
Gwiazdy MON – Misiewicz i Janniger
Trudno znaleźć kogoś, kto nie słyszałby o Bartłomieju Misiewiczu, który już jako 17-latek związał się z Antonim Macierewiczem, pracując w jego biurze w Piotrkowie Trybunalskim. Trzy lata później wstąpił do PiS, a niedługo później został szefem biura podkomisji smoleńskiej. Jego kariera stopniowo nabierała rozpędu, a w połowie listopada 2015 roku Misiewicz trafił za Macierewiczem do Ministerstwa Obrony Narodowej.

I choć był jedynie szefem gabinetu politycznego oraz rzecznikiem prasowym MON, podczas wizyt w jednostkach wojskowych domagał się od żołnierzy szacunku służbowego. Na kartach historii zapisała się wizyta Misiewicza w Żurawicy, gdy podczas apelu wojskowi powitali go gromkim „Czołem panie ministrze”. Misiewicz zasłynął też m.in. próbą „kupienia” głosów radnych PiS z Bełchatowa w zamian za stanowiska w spółkach państwowych.

W kwietniu 2017 roku Bartłomiej Misiewicz został zwolniony z MON, a tego samego dnia zrezygnował także z członkostwa w PiS. Jak wyjaśniał, zrobił to dla dobra partii, gdyż jego nazwisko zbyt często padało w kontekście Prawa i Sprawiedliwości. Na tym jednak historia Misiewicza się nie skończyła – w styczniu 2019 były rzecznik prasowy MON został zatrzymany przez CBA w związku z nieprawidłowościami w przetargach w PZG oraz czerpanie korzyści materialnych z tytułu powoływania się na szerokie znajomości w PiS. https://www.newsweek.pl/polska/polityka/wiceminister-b...