Chcieliśmy komunę ... mamy :)

Bartek Sabela

Zaraz, zaraz czyli jak to było? Że nie ma wolności bez solidarności, tak?

Ok, to najpierw o pierwszym. Funkcjonariusze czekają na mnie przed apteką. Wychodzę z lekami dla dziecka, przede mną siedmiu rosłych panów prezentuje legitymacje. Mówią, że jestem zatrzymany i uprzejmie zapraszają do auta. Musieli mnie obserwować, iść za mną. Wybieramy spacer, bo ja z psem, idziemy do mojego domu. Panowie są uprzejmi, pozwalają opuścić mieszkanie żonie i mojemu sześciotygodniowemu synkowi, pozwalają wezwać sąsiada i prawnika. A potem przeszukanie. Czego szukają w zasadzie nie wiadomo, „dowodów przestępstwa i narzędzi użytych do jego popełnienia”. Zarzuty: kradzież w włamaniem, kodeks karny, ścigane z urzędu, grubo, żartów nie ma. Czego kradzież i do czego włamanie, policjantom już trudno powiedzieć. Siedmiu panów bierze się do pracy: szafki, szafeczki, szuflady, schowki, pudełka, kartony, ubrania. Kuchnia, pokój, przedpokój, sypialnia. Wszystko. Potem jeszcze piwnica. I auto. Po dwóch godzinach kończą, zabierając kamerę, nośniki elektroniczne, 1000pln znalezione w szafce, nawigację z auta, telefony, karty pamięci. I czapkę z daszkiem. Tak, czapka z daszkiem to główny dowód w tej sprawie. W kajdankach prowadzą do auta, pozwalają się pożegnać z żoną, przepraszają za najście.

Pod Komendą Stołeczną Policji czeka już TVP.INFO. Potem dowiem się, że moja znajoma była świadkiem tego jak jeden z funkcjonariuszy przekazywał moje dane osobowe „dziennikarzom” TVP. O 19.30 jest już materiał włącznie z paskiem na dole. Gdy mnie przyjmowano na KSP, moja koleżanka była tam już od 24h.

Tymczasem wstępne czynności, rewizja osobista, papiery i głupie pytania. I wstyd i zażenowanie, które widzę na twarzach funkcjonariuszy, słyszę w ich słowach. Wiedzą, że biorą udział w politycznej farsie. Jeden z nich, wyższy rangą, powie następnego dnia, prowadząc mnie na przesłuchanie: teraz wszystko w rękach boga i partii, proszę pana. Ale to nazajutrz, na razie policjantom przypomina się, że moja żona również ma auto, którego nie przeszukali. Więc znów kajdanki, znów wycieczka przez miasto, znów groteskowe przeszukanie i powrót na Komendę Stołeczną. I cela.

Cela w Policyjnej Izbie Zatrzymań jest całkiem ok, materac, koc, prześcieradło, nawet czysto. Jak chcę wyjść do łazienki to dzwonię przyciskiem, przychodzi funkcjonariusz, prowadzi do toalety. Wszystko kulturalnie. A to pan ten dziennikarz? No tak, polityka.

Tylko noc trwa cholernie długo. W zasadzie trudno powiedzieć kiedy noc a kiedy już dzień bo cele są w piwnicy a pomieszczenie cały czas oświetlone mocnym światłem jarzeniówki. Koniec spania wyznacza pobudka, zabierają materac i koc, w zamian dają kubek potwornie słodkiej herbaty i starą kromkę chleba z pasztetową. Przesłuchanie zaczyna się o 14 i trwa może dziesięć minut. Po to spędziłem noc na komisariacie. Kilka głupich pytań i równie głupich odpowiedzi oraz uśmiechów wzajemnego zrozumienia. Wszyscy wiemy w czym bierzemy udział. Dalej odciski palców, zdjęcia, lewo, prawo, en face, profil, analiza chodu. 24 godziny mojego czasu, kilka godzin czasu około dziesięciu funkcjonariuszy i mnóstwo zmarnowanego papieru na wieczną pamiątkę. Kwota zgłoszonej przez spółkę AMS szkody to 450pln (słownie: czterysta pięćdziesiąt pln). Tyle.

Gorzej z solidarnością. Tak, jestem aktywistą. Tak, jestem również reporterem. Nie ma dla mnie w tym konfliktu ani sprzeczności. Bycie reporterem nie zwalnia z bycia obywatelem, nie zwalnia z potrzeby buntu, gdy dzieją się złe rzeczy. Nie jest wytłumaczeniem dla braku działania. Nie jest wymówką dla bierności. Zresztą mam to serdecznie w d. (o cholera wulgaryzmy jak na plakatach o Szumowskim, wybaczcie) i nie widzę powodu by po raz kolejny się z tego tłumaczyć. Czy jestem dziennikarzem Gazety Wyborczej? Jestem freelancerem, piszę do różnych tytułów, w tym do Dużego Formatu GW. Słów Romana Imielskiego i porównania do Wildsteina nie widzę sensu komentować, uczcijmy je minutą ciszy. To tak apropos tej solidarności, co bez niej nie ma wolności.

Na szczęście są ludzie, którzy znaczenie tych dwóch słów rozumieją i co ważniejsze czują. Przed KSP czekało na mnie kilkadziesiąt osób. Wielu znajomych, ale także mnóstwo osób, które widziałem pierwszy raz. W czasie mojej nieobecności z własnej inicjatywy zaopiekowali się moją żoną i malutkim dzieckiem. Ktoś wyprowadził psa, ktoś zrobił zakupy, ktoś ugotował obiad, ktoś wyrzucił śmieci, ktoś wpadł wesprzeć rozmową. I choć przez 24h nie miałem żadnej możliwości kontaktu, byłem pewien, że tak właśnie będzie. Że na zewnątrz są ludzie, na których zawsze można liczyć, którzy rozumieją, że nie da się zbudować nowej lepszej rzeczywistości, lepszego świata, jeśli nie zaczniemy być dla siebie dobrzy, wspierać się, szanować, dbać o siebie nawzajem. I razem buntować przeciwko temu co złe, bez zbędnego pierdolenia. Cholernie Wam za to wszystkim dziękuje.

Policja zamiast zajmować się egzekwowaniem prawa (skąd inąd sprzecznego z Konstytucją) targuje się z zatrzymanymi o to na jaki rodzaj sankcji się zgodzą - tylko po to, żeby poprawić sobie statystyki. Warto wsłuchać się w bardzo słabo słyszalne instrukcje przełożonego. A swoją drogą zatrzymani nie powinni przyjmować mandatu - bo za co? https://obywatele.news/bierzesz-mandat-luzik-nie-bier...

https://obywatele.news/bierzesz-mandat-luzik-nie-bier...
Policjant: – …zatrzymane [osoby – red.] na zgromadzeniach, jeżeli przyjmowały mandat, itd. dalej nic nie szło, bo go opłacały, dalej nic z tego nie ma.

Zatrzymany 1: – Czyli, jeżeli przyjmiemy mandat, to nie pójdzie notka do sanepidu. Na pewno?

Zatrzymany 2: – No tak pan powiedział przed chwilą.

Policjant: – Tak powinno być.

Zatrzymany 1: – Tak powinno być, czy tak jest?

Zatrzymany 2: – Czy możemy mieć pana potwierdzenie na to, skoro pan tak mówi.

Zatrzymany 1: – Albo mógłby się pan dowiedzieć od przełożonego, na przykład.

Policjant konsultuje się z przełożonym: – Mam pytanie do ciebie, jeżeli ktoś przyjmuje mandat z art. 54 za nielegalne zgromadzenie, później idzie jakaś notatka do sanepidu z tego, czy nie?

Przełożony: ……… (na nagraniu słabo słychać odpowiedź)

Policjant: ….ale nie muszę. No, maseczki nie miał, ale był w odległości, tam był odstęp tych dwóch metrów. Tak. Tak. Aha. No dobra. No tak, tak zbytnio nikt tego nie wytłumaczył, tylko z 54 miało być….

Przełożony: ……… (na nagraniu słabo słychać odpowiedź)

Policjant: – Aha, dobra, OK. Z tego, co się dowiedziałem, to nie. Jeżeli był zachowany odstęp dwóch metrów, bo był zachowany, więc nie będzie żadnej notatki do sanepidu.

Zatrzymany 1: – No, to przyjmujem