Kaczyński, Kaczyński, Kaczyński - obsesja Kumaka?

Prezydent Lech Kaczyński o nas, i Ukrainie:

„Musimy mówić o bolesnej, trudnej przeszłości otwarcie, krok za krokiem, wypracowując jedną, sprawiedliwą ocenę wszystkich ówczesnych, wojennych tragedii – i tych polskich, i tych ukraińskich.”

„Wszystkie tragiczne wydarzenia w Pawłokomie, na Chełmszczyźnie, na Wołyniu, we Wschodniej Galicji, towarzyszące akcji 'Wisła', powinny znaleźć rzetelne wyjaśnienie w dialogu polityków, historyków i zwyczajnych ludzi.”

„Mocne i trwałe pojednanie można zbudować bowiem tylko w oparciu o prawdę. Nie możemy zmienić przeszłości, ale możemy sprawić, by nie determinowała przyszłości.”

„Nasze narody pokazują całemu światu, że nie ma takiego zła w historii, którego nie można przezwyciężyć. Tutaj przed krzyżami Pawłokomy, tak jak przed krzyżami Wołynia, Podola i tylu tragicznych miejsc naszej przeszłości, łączymy pamięć i nadzieję.”

wystąpienie podczas polsko-ukraińskich uroczystości pojednania w Pawłokomie, 13 maja 2006 r.

„65 lat temu krzyczał Wołyń. Jak u zarania dziejów Kain podniósł rękę na brata. Ukraińscy radykalni nacjonaliści zabijali mężczyzn, kobiety, dzieci, starców tylko dlatego, że byli innej narodowości, mieli inne wyznanie.”

„Według ostrożnych szacunków na Wołyniu zginęło około sześćdziesięciu tysięcy naszych rodaków. Mordowano też Ukraińców pomagającym Polakom oraz Czechów, Żydów i polskich Ormian.”

„Nie można usprawiedliwiać zbrodni. W żadnych okolicznościach człowiek nie może zadawać bólu i cierpienia bliźniemu. Dziś staramy się wybaczyć, lecz nie zapomnieć.”

„Przy nas stoją ukraińscy intelektualiści i inni, którzy wiedzą, że na Wołyniu wymordowano niewinnych ludzi.”

„W obliczu wiedzy o rzezi wołyńskiej należy jeszcze mocniej podkreślać znaczenie uniwersalnych wartości etycznych. To niekończące się zadanie. Trzeba to robić ciągle i wciąż na nowo.”

list odczytany podczas odsłonięcia Pomnika Kresowian we Wschowie, 15 listopada 2008 r.

„W tym pustym miejscu, gdzie się spotykamy, przez stulecia kwitło życie. Hutę Pieniacką zamieszkiwali niemal wyłącznie Polacy, ale na co dzień spotykali oni swoich sąsiadów narodowości ukraińskiej, żydowskiej, ormiańskiej z okolicznych wsi i miasteczek.”

„Ta wieloetniczna społeczność została zniszczona – podzielona i skłócona, po części wysiedlona, po części zaś wymordowana - w latach czterdziestych ubiegłego wieku.”

„Prawdziwa przyjaźń wymaga mówienia całej prawdy, także tej najtrudniejszej i najboleśniejszej.”

„Budowanie strategicznego partnerstwa pomiędzy naszymi krajami wymaga powściągliwego i rzetelnego spojrzenia na przeszłość, aby błędy, które kiedyś popełniliśmy, nie powtórzyły się.”

„Zbliża się zatem i czas, kiedy na gruncie osiągniętego porozumienia będziemy mogli podjąć także tematy budzące kontrowersje; kiedy spróbujemy wspólnie ustalić i wyjaśnić prawdę o tragedii, której jeden z aktów rozegrał się tutaj, w Hucie Pieniackiej.”

„Winniśmy pokazać, że w imię solidarności, pokoju i przyjaźni razem możemy przezwyciężyć każde zło dzielące nas w przeszłości.”

wystąpienie podczas obchodów 65. rocznicy pacyfikacji Huty Pieniackiej, 28 lutego 2009 r.

„Kwestia ukraińska jest jednym z podstawowych priorytetów naszej polityki międzynarodowej.”

„My sami przez sto pięćdziesiąt lat walczyliśmy o niezależność i suwerenność, dlatego też sądzimy, że naszym moralnym obowiązkiem jest pomaganie w tym innym narodom. Przede wszystkim narodowi ukraińskiemu, który jest naszym bratnim sąsiadem.”

„My już dawno określiliśmy się słowami: "Bez wolnej Ukrainy nie ma wolnej Polski.”

„Dlatego też jesteśmy bardzo mocno zainteresowani pełną ukraińską suwerennością, gospodarczym dobrobytem i wysoką stopą życiową obywateli Waszego państwa.”

wywiad dla ukraińskiego tygodnika „Dzerkało Tyżnia”, 25 lutego 2006 r.

Spuścizna. Na zdjęciu Jarosław Kaczyński.

Bredzisz kumak niemiłosiernie, najpierw poczytaj o temacie zaczym wkleisz czyjeś bzdety.

Przed II wojną światową Polska odniosła znaczący sukces na arenie międzynarodowej, eksportując nowoczesne samoloty rodzimej konstrukcji – głównie marki PZL (Państwowe Zakłady Lotnicze).
Eksport ten był napędzany wysoką jakością polskich myśliwców z rodziny „puławszczaków” (ze słynnym płatem Puławskiego), a wpływy z transakcji zagranicznych finansowały rozwój krajowego przemysłu obronnego.Główne konstrukcje lotnicze i kierunki ich eksportuPZL P.24 – Największy hit eksportowy II RP. Był to myśliwiec zap
rojektowany specjalnie na sprzedaż (ponieważ silniki Gnome-Rhône były kupowane za granicą). Sprzedawano gotowe maszyny oraz licencje na produkcję:
Turcja: Zakupiła 40 gotowych samolotów (wersje A, C, F, G) i jako jedyna uruchomiła ich masową produkcję licencyjną w zakładach w Kayseri.
Grecja: Kupiła 36 maszyn (wersje G i F), które stanowiły rdzeń greckiego lotnictwa myśliwskiego i w latach 1940–1941 skutecznie walczyły z włoskim lotnictwem.
Rumunia: Zakupiła 5 gotowych maszyn, a następnie kupiła licencję, produkując w zakładach IAR w Braszowie kolejne kilkadziesiąt sztuk (modyfikacja IAR P.24E).
Bułgaria: Zakupiła łącznie blisko 40 maszyn w różnych odmianach (wersje B, C, F).PZL P.11 i PZL P.7 – Podstawowe myśliwce polskiego nieba również trafiły za granicę:
Rumunia: Była głównym odbiorcą maszyn PZL P.11. Zakupiła 50 gotowych myśliwców w wersji P.11b, a w kolejnych latach wyprodukowała na polskiej licencji kilkadziesiąt sztuk wersji P.11f we własnych zakładach.
Po kampanii wrześniowej Rumuni przejęli także polskie myśliwce (w tym P.11c i P.7a), które zostały tam ewakuowane.PZL.37 Łoś – Choć ten nowoczesny, dwusilnikowy bombowiec produkowano głównie dla Lotnictwa Wojskowego, cieszył się gigantycznym zainteresowaniem na świecie. Przed wrześniem 1939 roku Polska podpisała umowy eksportowe, jednak wybuch wojny uniemożliwił dostawy gotowych maszyn.Kraje, które złożyły i opłaciły zamówienia na „Łosia” (wersje eksportowe PZL.37C i D): Jugosławia (10–12 sztuk),
Bułgaria (12 sztuk),
Rumunia (30 sztuk)
oraz Turcja (zamówienie na 10 sztuk i umowa licencyjna).
Zainteresowanie zakupem lub licencją wyrażały także Belgia, Estonia i Dania.RWD-8 – Najpopularniejszy polski samolot szkolno-treningowy i sportowy (zbudowany w liczbie ponad 500 sztuk).Kierunki sprzedaży i licencji: Gotowe egzemplarze kupiły m.in. Izrael (Mandat Palestyny), Brazylia, Estonia i Maroko. Plany licencyjne sprzedano do Jugosławii (gdzie wyprodukowano małą serię) oraz Rumunii.PWS-10 i inne starsze modeleHiszpania: W trakcie wojny domowej (1936–1939) Polska sprzedała za pośrednictwem międzynarodowych pośredników (oficjalnie do krajów arabskich lub Ameryki Południowej) wysłużone myśliwce PWS-10 (ok. 20 sztuk) oraz samoloty RWD-9 i RWD-13. Maszyny te trafiły do sił nacjonalistów generała Franco i służyły głównie do szkolenia pilotów.Portugalia: Zakupiła partię maszyn szkolnych PWS-26.Podsumowując, główna oś polskiego eksportu lotniczego w dwudziestoleciu międzywojennym koncentrowała się na krajach bałkańskich oraz bliskowschodnich (Rumunia, Turcja, Grecja, Bułgaria, Jugosławia)
Problemem Polski przedwojennej był przede wszystkim brak pieniędzy na zakup broni dla własnej armii.