09.07.2025
W ramach festiwalu powstał także mural zlokalizowany na ścianie budynku przy ul. Piłsudskiego 14A. Jego autorem jest Piotr Łapiński - artysta grafik, mińszczanin. Absolwent wydziału Sztuki Nowych Mediów w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie oraz wydziału grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Na co dzień zajmuje się projektowaniem grafiki użytkowej, grafiką artystyczną, tatuażem, ilustracją oraz działaniami wizualnymi w przestrzeni publicznej. Chociaż sznyt i doświadczenie zdobywał projektując dla dużych klientów korporacyjnych, wciąż traktuje design jako formę sztuki.
W ramach wydarzenia festiwalowego artysta opowiedział o kulisach pracy nad muralem – od pomysłu po jego realizację.
Skąd wziął się pomysł na projekt?
Zostałem zaproszony do współpracy przez Muzeum Ziemi Mińskiej oraz Miejski Dom Kultury w Mińsku Mazowieckim w ramach Festiwalu Andriollego 2025. Moim zadaniem było stworzenie projektu i realizacja muralu, nawiązującego do twórczości patrona festiwalu.
Co przedstawia mural, jaka jest jego główna idea?
Stworzyłem autorski projekt nawiązujący do jednej z ilustracji M. E. Andriollego do „Pana Tadeusza” wydanego w 1882 roku we Lwowie nakładem Księgarni H. Altenberga. Głównym elementem kompozycji jest postać Zosi – bohaterki poematu, wpisanej w cyfrę 5. W górnej części układu znajduje się emblemat z akronimem „PT”, a całość zwieńcza symetryczna struktura o charakterze ornamentalnym. Projekt utrzymany jest w estetyce przywodzącej na myśl szlachetne techniki graficzne, takie jak staloryt, czy litografia.
Co oznaczają poszczególne elementy projektu?
Pozornie prosty układ graficzny skrywa w sobie sporo symboliki. Cyfra 5 to numer księgi z której pochodzi oryginalna ilustracja z cytowanym przeze mnie wizerunkiem Zosi. Typograficzny emblemat „PT”, to skrót od tytułu „Pan Tadeusz”, a forma ornamentów nawiązuje do oryginalnej obwoluty wydawnictwa z 1882 roku. Zależało mi na wiernym oddaniu tematu, przy jednoczesnym uniknięciu trywialnej dosłowności. Myślę, że projekty tego typu powinny stanowić intelektualną potyczkę dla odbiorcy, dając mu przestrzeń na interpretację.
Ile trwało jego malowanie i jak wyglądał proces twórczy – od szkicu po ostatnią warstwę farby?
Proces projektowy rozpocząłem od analizy oryginalnych grafik M. E. Andriollego. To pozwoliło mi zebrać materiał merytoryczny do dalszych działań. Następnie wykonałem serię szkiców wypracowując układ kompozycyjny muralu i wizerunek Zosi. Kolejnym etapem było zaprojektowanie liternictwa i bazy ornamentów uzupełniających format. Ostatnim etapem był dobór kolorystyki, materiałów i techniki pozwalającej przenieść wzór na elewację budynku. Cały proces trwał ok. 3 tygodni. W trakcie realizacji odbyły się warsztaty dla młodzieży Liceum Sztuk Plastycznych w Mińsku Mazowieckim.
Jakich technik i materiałów użyłeś do wykonania muralu?
Realizacja muralu składała się z trzech etapów. Pierwszym było wykonanie białego podkładu określającego format. Drugim etapem było przeniesienie wzoru przy pomocy klasycznego malarstwa ściennego. W tym celu zastosowałem złoty liquid – farbę o właściwościach metalicznych nakładaną za pomocą pędzla. Ostatnim etapem było namalowanie błękitnego tła w technice aerozolowej, korzystając z półmatowych farb w sprayu.
Czy od dawna wykonujesz murale?
Pierwsze doświadczenia z muralem miałem w 2005 roku, lecz były to mniejsze formaty. Po za innymi mediami w których pracuję na co dzień, mural jest jedyną formą pozwalającą na tak duży i swobodny kontakt z odbiorcą. W przeciwieństwie do przestrzeni galeryjnej, do której uczęszcza określona grupa odbiorców, przestrzeń publiczna jest ogólnodostępna. To pozwala dotrzeć do szerokiego grona ludzi, a obszar miejski może stać się galerią dla wszystkich.
Czy uważasz, że mural może wpłynąć na odbiór miejsca, dzielnicy, czy społeczności?
Jak najbardziej. Jest to medium o silnym działaniu wizualnym i może znacząco wpływać na estetykę otoczenia. Dzisiejsza rzeczywistość przesycona jest ilością informacji. Codziennie przyswajamy ogromne ilości treści graficznych. Chciałbym, aby moje prace stały w opozycji do chaosu informacyjnego przestrzeni publicznej i pozwalał odbiorcy na moment zatrzymać się. Myślę, że forma jest równie ważna jak treść, dlatego w swoich pracach często nawiązuję do szlachetnych technik graficznych. Przywodzą one na myśl czasy, w których wysoka jakość była priorytetem ponad ilością.
Jaka rolę odgrywa sztuka uliczna w przestrzeni publicznej?
Sztuka uliczna to przede wszystkim komunikat graficzny. Może on manifestować problemy, przekazywać treści społeczne, cytować lokalną historię, czy uwrażliwiać na kulturę wizualną. Jest to osobliwa forma twórczości, pozwalająca na wypowiedź plastyczną, przy jednoczesnym zachowaniu anonimowości. Wtedy komunikat staje się ważniejszy od samego autora.
Prace Piotra Łapińskiego można zobaczyć także:
Linki:
behance.net/lapinski
instagram.com/lapinski_design
instagram.com/lapinski_tattoo
