RELACJA Z POŚWIĘCENIA DĘBU KATYŃSKIEGO PRZY SP ZOZ W MIŃSKU MAZOWIECKIM

W obecności Jego Ekscelencji Ks. Arcybiskupa Henryka Hosera, Ordynariusza Diecezji Warszawsko – Praskiej na terenie Szpitala Powiatowego w Mińsku Mazowieckim posadzony został kolejny w naszym powiecie Dąb Katyński.

Dąb poświęcony w dniu 14 listopada 2011 r. służył będzie upamiętnieniu postaci ppłk dr Stanisława Kasperskiego, przedwojennego dyrektora Szpitala, zamordowanego przez NKWD w 1940 r. w Charkowie. 

W trakcie uroczystej mszy świętej, celebrowanej przez Arcybiskupa Henryka Hosera w kaplicy szpitalnej poświęcona została również Ikona Matki Boskiej Katyńskiej, zainspirowana oryginalną pracą w drewnie, wykonaną w obozie w Kozielsku przez por. Henryka Gorzechowskiego w 1940 r.  Na ramie ikony widnieje motyw splecionego drutu kolczastego z oderwanym guzikiem oraz skrawkiem płótna z żołnierskiego munduru, zaś jej tło tworzą fragmenty skomponowane z oryginalnych listów poległych w Katyniu oficerów polskich. 

W uroczystościach udział wzięli m.in. Sekretarz Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej Pan Czesław Mroczek, Starosta Miński Antoni Jan Tarczyński, Burmistrz Miasta Mińsk Mazowiecki Marcin Jakubowski, Wicestarosta Miński Krzysztof Płochocki, przedstawiciele samorządów, wojska, duchowieństwa, służb oraz straży z terenu powiatu mińskiego, jak również poczty sztandarowe szkół, przy których rosną Dęby Katyńskie (Zespół Szkół Ekonomicznych w Mińsku Mazowieckim, Zespół Szkół Nr 2 im. Powstańców Warszawy w Mińsku Mazowieckim, Gimnazjum Miejskie im. Jana Pawła II w Mińsku Mazowieckim, Gimnazjum Miejskie nr 3 w Mińsku Mazowieckim). Wśród uczestników znaleźli się również członkowie rodziny ppłk dr Stanisława Kasperskiego. Gości witał dyrektor Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej Pan Mieczysław Romejko. 

Po mszy świętej nastąpiła ceremonia poświęcenia Dębu oraz odsłonięcie tablicy pamiątkowej, a następnie zebrani udali się do pobliskiego Zespołu Szkół im. M. Skłodowskiej – Curie, gdzie zostali powitani przez dyrektor Szkoły Panią Krystynę Milewską – Stasinowską. Uczniowie Szkoły, z udziałem szkolnego chóru „Scherzo” , kierowanego przez Panią Annę Sobolak  - Pielichowską, przygotowali okolicznościowy program artystyczny. 

Ppłk Stanisław Kasperski urodził się 14 kwietnia 1883 roku w Warszawie. Rodzice Jan i Aniela z domu Szulc, byli właścicielami kamienicy przy ulicy Pańskiej 62.  Ojciec był felczerem medycyny. Młody Stanisław uczęszczał do szkół warszawskich. Kiedy w 1905roku wybuchły strajki szkolne przeciwko caratowi, będąc ich uczestnikiem, został relegowany ze szkoły. Maturę zdawał w Petersburgu. Studia Medyczne rozpoczął  w Krakowie, a po trzech latach kontynuował je w Wiedniu, gdzie w 1913 roku uzyskał dyplom lekarza. W tym samym roku ożenił się z Zofią Hackenberg, warszawianką córką rzemieślnika. Ukończyła ona Wyższe Studium Biologii i przez jakiś czas była nauczycielką w Seminarium Nauczycielskim w niedalekiej Siennicy. Małżonkowie zamieszkali w domu przy ul. Warszawskiej 39, który w posagu otrzymała p. Zofia. Dr Kasperski podjął pracę w Instytucie Higieny Dziecięcej w Warszawie i specjalizował się w pediatrii. Dzisiaj w tym obiekcie funkcjonuje znana Klinika Dziecięca im prof. Michałowicza przy ul. Litewskiej. Działania wojenne czasu I wojny światowej spowodowały , że dr Kasperski został zmobilizowany do wojska, i rozpoczął pracę w szpitalu zakaźnym w Mińsku Mazowieckim. Nowy szpital, którego budowę rozpoczęto w 1913 roku został wyznaczony jako szpital epidemiologiczny z uwagi na szerzący się w szeregach wojsk niemieckich tyfus. W końcowym okresie wojny, kiedy personel niemiecki opuścił szpital, dr Kasperski został powołany na dyrektora szpitala i podjął pracę nad zorganizowaniem nowego obiektu służby zdrowia w Mińsku Mazowieckim. Kierował szpitalem do 1920 roku. Wojna bolszewicka sprawiła, że dr. Kasperskiego objęła kolejna mobilizacja. Pozostał w wojsku do 1923 roku. W kolejnych latach 1924 - 1939 był lekarzem 7 Pułku Ułanów Lubelskich, stacjonującego w Mińsku. Uzyskał stopień majora. W połowie lat trzydziestych przeżył rodzinny dramat - zmarła, chora na gruźlicę żona Zofia i na doktorze spoczął obowiązek opieki nad trójką dzieci. Prowadził także praktykę lekarską w Ubezpieczalni, znany był z akcji prowadzonej na rzecz dzieci p.n. „kropla mleka". W pierwszych dniach wojny obronnej 1939 roku, jak wspominała córka, dr. Wanda Przyborowa, znana w mieście i okolicy lekarka dziecięca, pod dom zajechał samochód i mjr dr Kasperski udał się do pułku. Po jakimś czasie nadeszła kartka pocztowa z Brześcia Litewskiego. Potem była długa cisza. Dopiero na przełomie 1939/1940 nadeszła karta ze Starobielska. Dopiero po latach okazało się, że było to miejsce kaźni oficerów Wojska Polskiego, funkcjonariuszy Straży Granicznej i Policji. Major Dr Stanisław Kasperski , jeniec Starobielska, podzielił los polskich patriotów. Został zamordowany w Charkowie, strzałem w tył głowy przez zbirów ze zbrodniczej, sowieckiej formacji jaką była NKWD. Pośmiertnie został awansowany do stopnia podpułkownika.