Historia por. Tadeusza Jencki

Organizatorzy uroczystości w Małopolsce poszukują rodziny oraz krewnych por. Tadeusza Jencki urodzonego w Mińsku Mazowieckim w 1917 roku.

Na naszą skrzynkę email dostajemy mnóstwo wiadomości mniej lub bardziej dotyczących Mińska Mazowieckigo od internatuów z całej Polski. Naszą uwagę niedawno zwróciła wiadomość, jaką dostaliśmy od p. Aleksandra Gucwy - przewodniczącego komitetu uroczystości, które mają się odbyć w sierpniu tego roku.

Upamiętniać mają one pamięć po lotnikach  - członkach załogi samolotu,którzy zostali zestrzeleni nad małopolską w 1944r. niosąc pomoc walczącej Warszawie. Wśród nich był  urodzony w Mińsku Mazowieckim w 1917 r. porucznik nawigator Tadeusz Jencka.  Organizatorzy zwracają się z prośbą o pomoc w odnalezieniu rodziny oficera, informacje kontaktowe znajdują się na stronie http://www.sekowa.info/index.php?go=36&id2=61

Poniżej prezentujemy historię por. Tadeusza Jencki:

Tadeusz Jencka
 
Urodzony 17 XI 1917 r. w Mińsku Mazowieckim, syn Alexandra i Magdaleny z domu Lorent. Był przed wojną zawodowym oficerem artylerii i służył w 1 Pułku Artylerii Najcięższej. Po kampanii 1939 r. poprzez Rumunię trafił do Francji. Po klęsce Francji, na przełomie czerwca i lipca 1940 roku poprzez Palestynę znalazł się w Egipcie w Karpackim Pułku Artylerii Lekkiej, która wchodziła w skład Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Zgłosił się 26 kwietnia 1941 roku w Mersa Matruh (Palestyna) do lotnictwa (3 komp. lot. O (obsługa) i wyjechał w styczniu 1942 roku do Anglii na szkolenie.

Przeszedł przeszkolenie jako obserwator w 1EANS i 5 AOS. 18 października 1942 r. skierowany do 18 OTU na szkolenie bojowe. 30 listopada 1942 r. uczestniczył w wypadku samolotu Vickers Wellington IV nr Z1414 (wykonywał lot ćwiczebny, trudnych warunkach atmosferycznych (mgła) wyczerpał paliwo i ok. 18.30 rozbił się podczas próby lądowania przymusowego koło Moks Kirby, Warks. Zginął wtedy st. szer. strz. Leonard Krukowski). W październiku 1943 r. przydzielony jako nawigator do 300 Dywizjonu Bombowego i latał na Wellingtonach.

 Skierowany w marcu 1944 r. do 1675 HCU na przeszkolenie na samolotach Liberator. W VI 1944 r. przydzielony do 1586 ESP. (Eskadra do Zadań Specjalnych)

Zginął śmiercią lotnika z 16/17 VIII 1944 r. we wsi Olszyny koło Biecza, wykonując lot specjalny ze zrzutami dla Powstania Warszawskiego.

Został odznaczony trzykrotnie KW. Spoczywa obok F/L Pluty z resztą załogi na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Miał 26 lat.

Pomnik upamiętniający katastrofę lotniczą w Olszynach

fot. Alexander Gucwa, źródło: http://www.sekowa.info/index.php?go=36&id2=61

Poleć znajomym: